‘Dierbare bonsaiboompjes en dierbare getuigenissen’, Liahona, september 2025.
Dierbare bonsaiboompjes en dierbare getuigenissen
Elk getuigenis is een kostbaar geschenk dat persoonlijke toewijding en geloof vergt om springlevend en vreugdevol te houden.
Foto ter beschikking gesteld door de auteur
In het centrum van Tokio (Japan) zag ik in een prachtig park iets wat me verbaasde. Naast een pad dat door het park liep, stond een muur waaraan meer dan een dozijn kleine potten waren vastgebonden, elk met daarin een bonsaiboompje. Elk uniek mooi boompje had een bordje met de leeftijd daarop. De meeste waren meer dan honderd jaar oud.
Een ervan was 390 jaar oud en bracht nog steeds vruchten voort. Een ander had twee verstrengelde stammen – de ene dood, de andere levend. En die was maar liefst 590 jaar oud.
Ik stelde me voor hoe elk bonsaiboompje oorspronkelijk met grote trots en vreugde moest zijn gekweekt en gesnoeid. Later werden de boompjes waarschijnlijk familie-erfstukken. Ik dacht aan bejaarde ouders die hun kinderen de verantwoordelijkheid gaven om het bonsaiboompje van de familie liefdevol te verzorgen, te beschermen en voor toekomstige generaties te behouden.
Deze boompjes in Tokio hebben vreselijke oorlogen en tijden van vrede overleefd, hevige stormen en tijden van kalm weer. Ze zijn een buitengewoon bewijs van toewijding, traditie en liefdevolle zorg.
Een kostbaar geschenk
Sinds ik die bonsaiboompjes heb gezien, ben ik geïntrigeerd door de gedachte dat families met meerdere generaties in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen met één pionier zijn begonnen, die een waardevol getuigenis van het herstelde evangelie kreeg.
Het getuigenis van elk nieuw lid van de kerk begint als het ‘plaats inruimt’ om het woord van God in zijn of haar hart te ontvangen en het vervolgens te verzorgen (zie Alma 32:28). Naarmate het getuigenis groeit, worden het doen en laten van dat nieuwe lid tot een andere manier van leven gevormd en gesnoeid.
Ondanks alle beproevingen en stormen van het leven groeit het gekoesterde getuigenis van Jezus Christus en zijn kerk. Net als een bonsaiboompje wordt een getuigenis gedeeld en doorgegeven als een kostbaar geschenk aan volgende generaties, om ook te groeien en te koesteren.
Elke generatie heeft de grote verantwoordelijkheid om zich dat getuigenis eigen te maken. Het is een onbetaalbaar maar kwetsbaar geschenk. Om het als iets moois en vreugdevols te laten voortbestaan, hebben we toewijding en geloof nodig.
We weten niet hoe groot de boom was die Lehi in zijn droom zag. Maar we weten wel dat die buitengewoon mooi was en dat hij niet kon wachten om de vrucht ervan met zijn familie te delen (zie 1 Nephi 8). Lehi’s familie is een levendig voorbeeld van een familie met meerdere generaties. Soms slaagden ze erin om rechtschapen tradities door te geven, en soms zagen ze getuigenissen verwelken en afsterven in tijden van tegenspoed, ongehoorzaamheid en beproevingen.
Wij verheugen ons in hen die, als de eerste heiligen der laatste dagen in hun familie, hun prille getuigenis koesteren door heilige verbonden te sluiten en na te komen. En we danken de heiligen die als pioniers hun liefde voor God aan toekomstige generaties doorgeven.
Ouders, leerkrachten, jongeren en jongvolwassenen die prioriteit geven aan de zondagse bijeenkomsten, tempelbezoek, en het bijwonen van seminarie, instituut en conferenties voor jongeren en jongvolwassenen – waarbij de Heiland op de eerste plaats komt in hun leven – verschaffen de geestelijke grond en voeding voor de ontwikkeling van het prille getuigenis.
Net als de bonsaiboompjes die ik in Tokio zag, is ons getuigenis van Jezus Christus en zijn herstelde evangelie een kostbaar bezit dat onze dierbaren tot zegen zal zijn. Het kan ons erfgoed worden als we het zorgvuldig verzorgen, koesteren en van generatie op generatie doorgeven.