Als God een kerk op aarde had

Nicolas Watbled, Salies de Béarn (Frankrijk)

Ik zei tegen de zendelingen dat ze hun tijd niet moesten verspillen, dat ik mijn eigen geloof had. Maar toen kwam ik erachter dat hun leringen overeenkwamen met mijn geloof over het gezin, een liefdevolle Vader in de hemel en de kerk van de Heiland.

Toen ik jong was, namen mijn ouders me mee naar verschillende kerken. Later, als tiener, begon ik me tot God te wenden en ging ik de Bijbel lezen. Ik voelde me er goed bij.

Toen ik over God en het doel van mijn leven nadacht, besefte ik dat het belangrijk was om een gezin te stichten. Ik vond dat kerkleiders door hun voorbeeld moesten onderwijzen, maar in de kerk die ik had bezocht, waren de priesters niet getrouwd. Dat begreep ik niet. Ik geloofde dat het goed was om getrouwd te zijn en een gezin te stichten.

Ik was toen 16 jaar oud. Ik had een vriendin van wie ik heel veel hield, maar ze verliet me. Dat vond ik erg moeilijk. Ik leed daar bijna een jaar onder. Door die ervaring wilde ik begrijpen waar ik vandaan kwam, waarom ik op aarde was, wat het doel van het leven is en wat er na de dood gebeurt. Ik wilde zelf het antwoord op deze vragen vinden. Maar nadat ik er lang over had nagedacht, wendde ik me weer tot God en zei tegen mezelf: ‘De Schepper van het leven kent het leven beter dan ik. Ik zou antwoord van Hem moeten krijgen.’

Toen ik de Bijbel las, kwam ik erachter dat Jezus twaalf apostelen had geroepen. Ik dacht: als God tegenwoordig een kerk had, zou die apostelen moeten hebben. Ik voelde me steeds meer tot godsdienst aangetrokken en wilde me laten dopen.

Toen ik met mijn vader over God sprak, zei hij dat God rechtvaardig is. Hij zei dat je óf gedoopt wordt om gered te worden, óf dat je voor eeuwig tot de hel verdoemd wordt. Ik kon niet geloven dat een liefdevolle Vader in de hemel er genoegen in zou scheppen om zijn kinderen voor eeuwig naar de hel te sturen, alleen maar omdat ze niet gedoopt waren. Hoe zit het met hen die geen kans hebben gehad om zich te laten dopen?

In Frankrijk zijn er maar weinig gelovigen. Ik had vrienden die aardig waren, maar niet gedoopt waren. Ik vond het niet juist om te denken dat ze allemaal naar de hel zouden gaan.

Ik besloot mijn eigen geloofsovertuiging te vormen. Ik geloofde in een God die volmaakte liefde heeft en die alles in zijn macht zou doen om zijn kinderen te redden. Als zijn kinderen zijn heerlijkheid niet willen ontvangen, is dat aan hen. Maar Hij zou ze een kans geven.

Een omweg naar bekering

Op een dag kregen twee voltijdzendelingen in ons dorp de ingeving om via een omweg naar huis te gaan. Onderweg kwamen ze mijn moeder tegen. Ze sprak met hen en maakte een afspraak voor mij met hen. Daar was ik niet zo blij mee. Ik wilde niet met hen praten. Ik dacht dat ze zouden zeggen: ‘Je moet naar ons luisteren. Je moet geloven wat we je vertellen.’

Toen de zendelingen aankwamen, zei ik tegen hen: ‘Verspil je tijd niet. Ik heb mijn eigen geloofsovertuiging. Wat je doet is goed, maar ik geloof dat familie heel belangrijk is. Ik vind dat kerkleiders getrouwd moeten zijn. Ik geloof dat een kerk twaalf apostelen moet hebben. Ik geloof dat God zoveel mogelijk van zijn kinderen zal redden. En ik geloof niet in roken en drinken.’

Ik was verbaasd toen ik hoorde dat hun leringen met mijn overtuigingen overeenkwamen. Ze gaven mij een exemplaar van het Boek van Mormon en vroegen me om erover te bidden. Ik voelde de Geest toen ik het boek las, en ik voelde de Geest die de zendelingen bij zich hadden. Maar ik dacht: misschien creëer ik deze positieve gevoelens gewoon zelf.

Ik bad en kreeg antwoord in een droom. In mijn droom sloeg ik de Bijbel open. In de Bijbel zaten tabbladen met de verschillende boeken van de Bijbel. Op de laatste tab stond ‘Mormon’. Door die boodschap begreep ik dat de Bijbel en het Boek van Mormon hetzelfde evangelie bevatten (zie Ezechiël 37:15–19).

Mijn getuigenis werd verder versterkt door andere ervaringen met het lezen en bestuderen van het Boek van Mormon. Toen de zendelingen me uitnodigden om me te laten dopen, aanvaardde ik dat met vreugde. Ik liet me precies een jaar na het vertrek van mijn vriendin dopen. Mijn doop betekende een grote verandering in mijn leven. Ik raakte enkele vrienden kwijt toen ik lid van de kerk werd, maar ik vond nieuwe vrienden in de gemeente waar ik naartoe ging.

Broeder Watbled en zijn gezin — ‘Het evangelie heeft me veel licht en geluk gebracht’, zegt Nicolas. ‘God heeft me gezegend. Ik heb een lieve vrouw ontmoet en we hebben drie fijne dochters.’

Het evangelie heeft me veel licht en geluk gebracht. Ik was vervuld met de Geest en met vreugde. Ik dacht: alles wat ik eerder heb geleden, heeft me tot hier gebracht.

God heeft me gezegend. Ik heb een lieve vrouw ontmoet en we hebben drie fijne dochters. Twee van hen zijn op zending geweest en hebben anderen bijgebracht wat ik jaren geleden ben gaan begrijpen: ‘dat het gezin centraal staat in het plan van de Schepper voor de eeuwige bestemming van zijn kinderen’, dat ‘de doden die zich bekeren, zullen worden verlost door gehoorzaamheid aan de verordeningen van het huis van God’ (Leer en Verbonden 138:58), en dat de Heer in deze tijd apostelen en profeten roept om zijn kerk te leiden (zie Efeze 2:20).