‘Lessen die ik heb geleerd door Christus mijn verhaal te laten schrijven’, Liahona, september 2025.
Verbondsvrouwen
Lessen die ik heb geleerd door Christus mijn verhaal te laten schrijven
We hebben allemaal verschillende ervaringen, maar als we God in ons leven laten zegevieren, zullen we aan het doel van onze schepping beantwoorden op manieren die we nooit hadden kunnen dromen.
Detail, Beschermster overdag en ’s nachts, Caitlin Connolly, kopiëren niet toegestaan
In 2016 – toen we bijna dertig jaar getrouwd waren, ik onze drie zoons had gebaard, opgevoed en liefgehad, als fulltime jurist werkzaam was, kerkroepingen vervulde en in de behoeften van andere familieleden voorzag – werden mijn man, Doug, en ik geroepen om drie jaar als zendingsleiders in Arequipa (Peru) te dienen. We vertrokken net na de geboorte van onze eerste kleinzoon.
Toen we in 2019 thuiskwamen, hadden we er twee kleindochters bij. Onze twee oudste zoons waren getrouwd, en de jongste was verliefd en zou binnenkort gaan trouwen. Ik ging weer als advocaat aan de slag en mijn favoriete roeping was mama en oma.
En toen werd ik geroepen als algemeen jeugdwerkpresidente. Het gerieflijke verhaal dat ik voor mezelf had geschreven, was tijd doorbrengen met mijn gezin, nog tien jaar als advocaat werken om onze financiële zekerheid te garanderen, en in mijn wijk of de tempel dienen.
Wat als ik me aan dit gerieflijke verhaal had vastgehouden?
Dan had ik meer tijd met mijn kleinkinderen kunnen doorbrengen en wat financiële zekerheid kunnen krijgen. En dan zou ik een stimulerende, diepgaande en geloofsversterkende ervaring hebben gemist. Pittig? Jazeker. De moeite waard? Absoluut!
Ik getuig: ‘Omdat [de Heiland] ons volmaakt kent, zal Hij ons ergens naartoe leiden waarvan wij nooit hadden kunnen dromen.’ Ik ben ervan overtuigd dat Hij jou naar plaatsen zal leiden die je nooit voor mogelijk had gehouden, en dat je dienstverlening je ziel zal verruimen. Laat God je leiden om naast iemand te wandelen die jou nodig heeft.
Misschien leer je volwassenen lezen. Of misschien help je immigranten. Misschien leid je een groep vrijwilligers om parken te onderhouden en veilig te houden voor gezinnen. Als we God laten zegevieren, zal Hij ons brengen waar Hij ons nodig heeft, naar plaatsen die we ons nooit hadden voorgesteld.
President Russell M. Nelson heeft gezegd dat we ‘meer geloof [ontvangen] door iets te doen wat meer geloof vergt’.
Ik weet dat dit zo is. Omdat ik God in mijn leven heb laten zegevieren en Hem mijn verhaal heb laten schrijven, is mijn geloof in Jezus Christus toegenomen.
Hoe laat jij Hem zegevieren?
Hoe ziet dat eruit voor een jongere die een opleiding volgt, wil trouwen en een gezin stichten? President Dallin H. Oaks, eerste raadgever in het Eerste Presidium, heeft gezegd dat de keuze niet tussen een gezin, een opleiding of een carrière is. Hij zei: ‘We moeten kiezen voor timing, en wij streven er daarbij naar om de inspiratie van de Heer te ontvangen en de leringen van zijn dienstknechten te volgen.’
Ik wil bij het bespreken van dit onderwerp rekening houden met hen die een oprecht, blijvend verlangen hebben om in dit leven te trouwen en kinderen te krijgen, maar die alleenstaand zijn. Ik besef dat velen vanwege een sterfgeval of echtscheiding alleenstaande ouders zijn. Ik ken talloze echtparen die getrouwd zijn en kinderen willen, maar die lijden onder onvruchtbaarheid en miskramen. Ik weet dat jullie eronder lijden. Je wilt dat de timing verandert. Dit is niet het verhaal dat je voor jezelf hebt geschreven. Mijn hart gaat naar jullie uit.
Elk verhaal is anders
Ik heb een opleiding gevolgd en heb rechten gestudeerd. Ik ben halverwege mijn rechtenstudie getrouwd. Ik kreeg mijn eerste zoon in het jaar dat ik als advocaat in het werkveld was toegelaten. Ik kreeg kinderen, en mijn man en ik hielden van ze en voedden ze op terwijl we allebei een baan hadden. Het was druk, soms hectisch. We waren overbelast en soms moe. Ik steunde hem, en hij steunde mij. Familie en gezin waren, en zijn nog steeds, onze topprioriteit. Mijn man en ik zochten inspiratie bij onze keuzes en timing. We voelden ons geïnspireerd om dat te doen. We probeerden God te laten zegevieren.
Vanuit financieel en professioneel oogpunt zou het logisch zijn geweest om het krijgen van kinderen uit te stellen tot ik meer gevestigd was in mijn carrière. Maar als we onze verhalen door de Heer laten schrijven, doen we soms dingen die de wereld niet kan begrijpen. Ik combineerde zwangerschappen, baby’s baren, kinderen opvoeden, carpoolen, sportwedstrijden, kerktaken, behulpzame echtgenote zijn en mijn professionele verplichtingen. Het was een vreugdevolle combinatie die ik niet zou willen veranderen. We hadden vertrouwen in onze koers omdat we God lieten zegevieren.
Begrijp me niet verkeerd. Ik zeg niet dat iedereen onze koers zou moeten volgen. Ons verhaal is niet hetzelfde. Ik vertel het mijne omdat ik dat verhaal ken. Maar er is iets dat we gemeen hebben: onze motivatie om God te laten zegevieren.
Moeder zijn is mijn hoogste prioriteit. Dat is mijn ultieme vreugde. God zegende onze eerste ouders en gebood ze: ‘Wees vruchtbaar, word talrijk, vervul de aarde’ (Genesis 1:28). Het eerste gebod dat aan Adam en Eva werd gegeven, ‘had betrekking op hun vermogen om als man en vrouw kinderen te krijgen’.
Ik ben vooral op het moederschap gericht. Die gerichtheid was niet in strijd met mijn ijverige streven naar een opleiding. Ons is geboden om kennis te vergaren – en een deel daarvan ontvangen we door een opleiding. Maar ook door ouderschap, waardoor we leren om meer op God te gaan lijken wanneer we eigenschappen ontwikkelen zoals liefde, mededogen en geduld.
Als we God laten zegevieren, nodigen we Hem ook uit om betrokken te zijn bij de timing van onze keuzes.
Ik ben eeuwig dankbaar voor de inspiratie van de Heer en de leiding van de profeten die mijn man en mij hielpen bij onze keuze om op een bepaalde tijd kinderen te krijgen. Ik ben zo dankbaar dat ik gehoor heb gegeven aan die influisteringen en dat ik me niet door wereldse invloeden, gemak, eerzucht of geld heb laten belemmeren om mijn goddelijke potentieel in het krijgen en opvoeden van kinderen te verwezenlijken.
Vrouwen met en zonder kinderen, Caitlin Connolly, kopiëren niet toegestaan
Het doel van onze schepping
Als mannen en vrouwen geen kinderen meer krijgen en grootbrengen, komt er een einde aan dit aardse bestaan. Het is daarom van essentieel belang om onze heilige verantwoordelijkheid van het ouderschap niet te verwaarlozen of verwerpen.
Er is een overvloed aan sociaalwetenschappelijke gegevens waaruit de beslissende, negatieve invloed op landen en beschavingen blijkt die stoppen met het krijgen van kinderen. In veel delen van de wereld is het gemiddelde aantal geboorten per vrouw minder dan twee. Dat betekent dat we onszelf niet vervangen.
Als kerkleiding maken we ons zorgen over de recente ontwikkelingen op het gebied van huwelijk en geboorte. In de Verenigde Staten is het aantal burgers dat ooit getrouwd is geweest de afgelopen dertig jaar met acht tot negen procent gedaald. Deze cijfers duiden op ‘een wereldwijd probleem’. Als mensen niet trouwen, worden er minder kinderen geboren.
De Verenigde Staten hebben onlangs een drempel overschreden waarbij er onder de volwassenen van 18–55 jaar nu meer alleenstaanden zonder kinderen zijn dan gehuwde volwassenen met kinderen.
Kinderen zijn van essentieel belang voor het in stand houden van de beschaving. Ze zijn onontbeerlijk in het glorieuze plan van geluk. Gods gebod aan ons om talrijk te worden en de aarde te vervullen blijft van kracht.
Detail, Wij met hen en zij met ons, Caitlin Connolly, kopiëren niet toegestaan
Laat de Heer jouw verhaal schrijven
Ik weet dat velen het oprechte verlangen hebben om te trouwen en kinderen groot te brengen. Toch zijn velen ongehuwd of lijden aan onvruchtbaarheid. Mijn beste vriendin, die nooit getrouwd is en zelf geen kinderen heeft, heeft van de mijne gehouden en voor hen gezorgd. Dat is geen vervanging voor eigen kinderen. Maar het is een bewijs dat ze nog steeds op het moederschap is gericht.
Mijn zoon en schoondochter hebben de problemen van herhaalde miskramen doorstaan. Hun verlangen is rechtschapen. Ze streven ernaar om God in hun leven te laten zegevieren. Bedenk dat wij, als we in geloof vragen of Jezus Christus de Bron en Voleinder van ons verhaal mag zijn, bereid moeten zijn om een ongemakkelijk verhaal te vertellen in de hoop op een verhaal dat, hoewel pijnlijk, uiteindelijk grootser en celestialer is dan we ons kunnen voorstellen.
Onder mijn dierbare vrienden is een kinderloos echtpaar dat op latere leeftijd is getrouwd en aan onvruchtbaarheid leed. Ze vroegen in geloof of ze kinderen moesten adopteren. In plaats van een baby kregen ze de ingeving om vier zusjes van 5 tot 17 jaar te adopteren. Uiteraard en absoluut niet het verhaal dat ze voor zichzelf hadden geschreven. Maar o, wat een prachtig verhaal heeft Hij met hen geschreven.
Wat onze persoonlijke omstandigheden ook zijn, we maken allemaal deel uit van de familie van God. We maken ook deel uit van een aards gezin en bereiden ons voor om eeuwige ouders te worden. De zegeningen van de verhoging staan ons dankzij de Heiland, Jezus Christus, ter beschikking, waaronder nakomelingen. Dus of we nu in dit leven of in het hiernamaals verzegeld worden en kinderen krijgen, ons doel is de verhoging – die ons deel kan zijn als we verbonden sluiten en nakomen. Als we een verbondsrelatie met God aangaan, zijn we verticaal met Hem verbonden en staan we er nooit alleen voor. ‘We worden in grotere mate met [zijn] liefde en barmhartigheid gezegend.’
Als verbondsvolk bereiden we ons voor op het huwelijk, en op het krijgen en verzorgen van kinderen. Wat een heilige roeping! We hebben lief, leiden, dienen en voeden op om onze liefde voor God en zijn kinderen te tonen – omdat we willen dat Hij in ons leven zegeviert.
Dit is een geweldig tijdperk om in te leven en om in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen verbonden te sluiten. Als wij onze rol, ons doel en onze verantwoordelijkheid in het plan van geluk goed begrijpen, verheft, troost en verheugt dat ons. Ik weet dat we een levende profeet hebben, die ons op de toekomst voorbereidt, wat me gemoedsrust en optimisme in deze onzekere tijd biedt. Mijn verbondsrelatie met God geeft me vertrouwen. Mijn verbondsvertrouwen berust op Jezus Christus.
Ik getuig dat Hij leeft, dat zijn liefde voor ons tot uiting komt in zijn bereidheid om voor ons allen zijn leven te geven en de verzoening tot stand te brengen.