Wiara: więź zaufania i lojalności
Wiara kiełkuje, gdy ufamy Jezusowi Chrystusowi, i rozkwita, gdy jesteśmy wierni i lojalni wobec Niego.
Kiedy miałem siedemnaście lat, umówiłem się z moim przyjacielem, José Luisem, że nauczę go pływać. Pewnego ranka poświęciliśmy więc czas na ćwiczenia. Kiedy nasza lekcja się skończyła i wychodziłem z basenu, usłyszałem wołanie kolegi o pomoc. Tonął w głębokiej części basenu.
Rzuciłem się do wody i popłynąłem w jego stronę, modląc się o pomoc. Kiedy chwyciłem go za rękę, aby go wyciągnąć, mój zdesperowany przyjaciel wspiął się na moje plecy i uwiesił mi się na szyi, dusząc mnie. Teraz oboje tonęliśmy. Starając się ze wszystkich sił wypłynąć na powierzchnię, modliłem się do Boga z całą mocą o cud. Następnie, pomału, lecz pewnie, objawiła się moc Boga, kiedy poczułem dłoń popychającą mnie w kierunku płytkiego końca basenu, prowadzącą nas w bezpieczne miejsce.
Doświadczenie to potwierdziło doniosłą naukę przekazaną kiedyś przez Prezydenta Russella M. Nelsona: „Jeśli będziecie starać się zaczerpnąć mocy Zbawiciela z taką samą determinacją, z jaką tonący człowiek walczy o każdy oddech, zostanie wam ona dana”.
Drogie dzieci i droga młodzieży, chcę dziś mówić do was o podstawowej zasadzie wiary w Jezusa Chrystusa.
Wiara w Chrystusa oznacza ufanie Mu
Co oznacza mieć wiarę w Chrystusa? Czy oznacza to, że wierzymy w Niego lub mamy świadectwo, że On istnieje? Na dobry początek tak, ale to nie wszystko. Czy kiedykolwiek myśleliście o wierze jako zaufaniu? Pomyślcie o osobie, której ufacie najbardziej — może to być członek rodziny lub przyjaciel. Dlaczego mu ufacie? Prawdopodobnie dlatego, że widzieliście jego stałą miłość i pomoc.
Kiedy mamy wiarę w Chrystusa, rozpoznajemy Jego błogosławieństwa i rozwijamy z Nim relację opartą na zaufaniu.
W jaki sposób możecie zwiększyć swoje zaufanie do Chrystusa?
Podczas niedawnego uroczystego spotkania dla młodzieży zostaliście poproszeni, abyście pomyśleli o sytuacji w waszym życiu, kiedy otrzymaliście promień niebiańskiego światła. Spróbujcie tego!
Zacznijcie od rozmyślania o Chrystusie i szczęściu, jakie Jego Zadośćuczynienie i ewangelia wnoszą do waszego życia. Sporządźcie też zapis „[wspomnień], które kształtują [was] duchowo, w których Bóg był przy was, przy waszych bliskich i postaciach wymienionych w pismach świętych. Świadectwa te nie wniosą mocy do waszego życia, dopóki Duch nie wyryje ich na „tablicach serc ludzkich”. Rozważajcie więc i zapisujcie wszystkie doświadczenia, które Bóg postawił na waszej drodze, aby te cuda nadeszły we właściwym czasie.
Następnie wykorzystajcie to ćwiczenie jako okazję do zbliżania się do Boga. Módlcie się do waszego Ojca Niebieskiego tak, jakbyście to robili po raz pierwszy. Wyrażajcie swoją miłość i wdzięczność za Jego błogosławieństwa. Pytajcie Go nawet, co czuje wobec Was i w jakim kierunku zmierza wasze życie.
Jeśli będziecie szczerzy i pokorni, usłyszycie Jego odpowiedź i nawiążecie osobistą i trwałą relację z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem. Również wasze religijne nawyki nabiorą znaczenia! Będziecie, na przykład, wyczekiwać swoich modlitw, osobistego studiowania i oddawania czci Bogu w świątyni jako okazji do poznania Ich i przebywania z Nimi.
Wiara rozkwita wraz z wiernością
Zauważcie, że wiara kiełkuje, gdy ufamy Jezusowi Chrystusowi, i rozkwita, gdy jesteśmy wierni i lojalni wobec Niego. Jeśli chcecie nawiązać prawdziwą relację z Chrystusem, pokażcie Mu to, zawierając przymierza oraz okazując wierność i lojalność. Zawieranie przymierzy z Jezusem Chrystusem buduje nadzieję. Szanowanie ich buduje wiarę.
Pozwólcie, że posłużę się osobistym przykładem: kiedy byłem dzieckiem, zastałem raz moją matkę płaczącą w samotności. Kiedy zapytałem ją, dlaczego płacze, łagodnie odpowiedziała: „Chcę, żebyś był dobrym chłopcem”. Chociaż wiedziałem, że to nie ja przyczyniłem się do jej cierpienia, kochałem ją i ufałem jej jak nikomu innemu. Chciałem uczynić jej życie mniej uciążliwym. Tak więc ze łzami w oczach i z całą powagą, jaką może mieć dziewięciolatek, obiecałem jej tego dnia, że zawsze będę się starał być najlepszym synem i że będę dawał jej powody do dumy.
Czy możecie sobie wyobrazić, jaką moc ta obietnica wywarła — i nadal wywiera — na mnie?
Ta obietnica nadała mojemu życiu kierunek. Przed podjęciem różnych decyzji zastanawiałem się, czy moje działania będą cieszyć mamę. Więź tej obietnicy i relacja z matką były kotwicą mojego postępowania przez całe życie.
Po latach, kiedy lepiej poznałem Jezusa Chrystusa, wiedziałem już, jak oprzeć moją wiarę na Nim. Zawarłem przymierza z Panem i kiedy starałem się je szanować, On wybaczał mi moje grzechy, prowadził mnie przez życie i „wypełnił mnie Swą miłością” do głębi mojego jestestwa. Chrystus zaszczepił we mnie głęboką miłość, szacunek i lojalność wobec Niego.
Czy rozumiecie, dlaczego wiara jest zasadą działania i że „bez wiary […] nie można podobać się [Bogu]”?
Kiedy będziecie starali się czynić to, co Mu się podoba, powiecie jak Józef w Egipcie, kuszony przez żonę Potyfara: „Jakże miałbym więc popełnić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?”. A kiedy napotkacie przeciwieństwa, powiecie jak młody Prorok Józef: „Byłem tego pewny, i wiedziałem, że Bóg wie i nie mogłem temu zaprzeczyć […]; wiedziałem, że czyniąc tak, obraziłbym Boga”.
Tak więc wiara w Jezusa Chrystusa jest więzią zaufania wykutą w wierności i miłości. Innymi słowy, w podzięce za dobrotliwą miłość Boga (hesed) okazujemy naszą lojalną miłość (emunah), przestrzegając Jego przykazań.
Chrystus obiecuje: „[Tego], kto ma przykazania moje i przestrzega ich […], Ojciec mój będzie miłował, a Ja będę go miłował i objawię mu samego siebie”. Jeśli zobowiążecie się do lojalności wobec Niego, On okaże wam Swoją miłość.
Wiara w obliczu przeciwności
Jak powinniście reagować na takie niesprzyjające sytuacje, które wymagają Jego cudów? Podczas gdy wyzwania są nieuniknione i czasami przerażające, po prostu kroczcie nieustraszeni ku Niemu, zgodnie z zaproszeniem myśli przewodniej konferencji FSY na rok 2025: „Zwracajcie się do mnie w każdej myśli, nie wątpcie, nie trwóżcie się”.
W jaki sposób możecie iść nieustraszeni ku Bogu?
Wyobraźcie sobie, że jesteście odkrywcami na niezbadanym terytorium. Aby pokonać stojące przed wami przeszkody, potrzebujecie źródła światła. Wasza wierność Bogu i wasze stałe interakcje z Nim są paliwem waszej latarni. Kiedy więc napotkacie niejasne i niebezpieczne sytuacje, zamiast iść w ich kierunku na oślep, zapalcie lampę wypełnioną olejem wiary w Chrystusa, która będzie rzucać promyki nadziei na niepewną ścieżkę. Dzięki waszym przeszłym doświadczeniom zwiększycie swoją nadzieję na to, że Pan będzie was wspierał w podróży.
Jak daleko możecie pójść ze swoją nadzieją i wiarą w Chrystusa?
Pamiętacie moją historię na basenie? W tej chwili rozpaczy cud wydarzył się tak, jak się tego spodziewałem, ale Bóg nie gwarantuje, że wszystko będzie zgodne z naszą wolą. Nasza wiara musi koncentrować się na Chrystusie, a nadzieja — na Jego błogosławieństwach, jeśli On zdecyduje się je zesłać. „Oczekujcie cudów”, ale „[pozwólcie] Bogu zwyciężać w naszym życiu”.
Obietnice Boga złożone Jego wiernemu ludowi
Moi młodzi przyjaciele, jakże bardzo was kochamy i wam ufamy! Należycie do rodziny Boga i jesteście dziećmi przymierza. Wierzcie i ufajcie Jezusowi Chrystusowi. On sprawi, że naprawdę staniecie się Jego uczniami.
Zapraszam was, abyście już dzisiaj zaczęli pielęgnować waszą relację z Jezusem Chrystusem. Podejmijcie zobowiązanie, że nigdy Go nie opuścicie.
Wasza lojalność, miłość i zaufanie do Chrystusa ukształtują wasz charakter i tożsamość na Jego wzór. Zyskacie pewność siebie i siłę, aby odeprzeć ataki Szatana. A kiedy popełnicie błędy, będziecie pragnęli Jego przebaczenia. I na koniec, wasza nadzieja na przyszłość będzie jasna. Powierzy wam On Swoją moc, aby osiągnąć wszystko, czego od was oczekuje, a nawet moc, aby powrócić do Jego obecności.
Świadczę wam o radości, która płynie ze śpiewania „pieśni o niosącej odkupienie miłości” i z bycia „[otoczonym] na wieczność ramionami Jego miłości”. W święte imię Jezusa Chrystusa, amen.