Eerbied voor heilige zaken

In het boek Exodus reizen we met Mozes naar de hellingen van de berg Horeb, waar hij afstand nam van zijn dagelijkse bekommernissen – iets wat we allemaal zouden moeten doen – en de brandende struik zag die niet verteerde. Toen hij naderbij kwam, ‘riep God tot hem uit het midden van de doornstruik en zei: Mozes, Mozes! Hij zei: Zie, hier ben ik! En [God] zei: […] Doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats waarop u staat, is heilige grond.’ Met grote eerbied, nederigheid en verwondering deed Mozes zijn schoenen uit en maakte zich klaar om het woord van de Heer te horen en zijn heilige aanwezigheid te ervaren.

Die heilige openbaring op de berg was een belevenis vol ontzagwekkende eerbied, bracht Mozes in contact met zijn goddelijke identiteit, en was in feite een kernelement van zijn transformatie van nederige herder tot machtige profeet. Dit leidde hem naar een nieuw levenspad. Zo kunnen wij ook ons discipelschap naar een hoger patroon van spiritualiteit tillen door eerbied, als deugd, tot een heilig onderdeel van ons geestelijke karakter te maken.

Eerbied is afgeleid van eerbiedigen, de vertaling van het Latijnse revereri, wat ‘ontzag hebben voor’ betekent. In verband met het evangelie gaat deze definitie gepaard met een gevoel of houding van diep respect, liefde en dankbaarheid. Wanneer wij met een berouwvol hart en diepe toewijding aan God en Jezus Christus hier vorm aan geven, veroorzaakt dit een toename van vreugde in onze ziel.

Eerbied voor heilige zaken is de duidelijkste manifestatie van een geestelijke instelling, een bijproduct van onze verbinding met het heilige, en weerspiegelt onze liefde voor en nabijheid tot onze hemelse Vader en onze Heiland, Jezus Christus. Die eerbied is ook een van de edelste zielenroerselen. Die deugd richt onze gedachten, ons hart en onze daden op de Godheid. Feitelijk is eerbied niet alleen een aspect van spiritualiteit, maar de kern ervan – het fundament waarop spiritualiteit is gebouwd. Daardoor krijgen we een persoonlijke band met het goddelijke, zoals de kinderen ons leren als ze zingen: ‘Als ik eerbiedig ben, voel ’k in mijn hart: mijn hemelse Vader is blij.’

Als discipelen van Jezus Christus worden wij aangespoord om de gave van eerbied te ontwikkelen, zodat we openstaan voor een diepere gemeenschap met God en zijn Zoon, Jezus Christus, en daarbij ook ons spirituele karakter versterken. Als we meer van zulke gevoelens in ons hart hadden, zouden we ongetwijfeld meer vreugde en genoegen beleven, en zou er minder plaats voor leed en verdriet zijn. We moeten bedenken dat eerbied voor heilige zaken betekenis geeft aan veel dagelijkse bezigheden en ons gevoel van dankbaarheid versterkt. Dan krijgen we meer ontzag, respect en liefde voor hogere, heiligere dingen.

Helaas leven we in een wereld waar eerbied voor heilige zaken steeds minder voorkomt. De wereld stelt juist vaak het oneerbiedige voorop, zoals een snelle blik op een roddelblad, televisieprogramma of het internet bewijst. Het gemis aan respect voor wat heilig is, leidt tot toenemende onverschilligheid in houding en nonchalance in gedrag. Daardoor kan een generatie snel tot apathie vervallen en de volgende generatie tot ellende.

Gebrek aan eerbied kan ons ook wegleiden van de banden die de verbonden met God ons bieden, en kan ons gevoel afstompen dat we God rekenschap verschuldigd zijn. Als gevolg daarvan riskeren we dat we alleen om ons eigen gemak geven en om het verzadigen van onze onbeheerste begeerten; en dat we uiteindelijk heilige dingen gaan minachten, zelfs God, en daardoor onze goddelijke aard als kinderen van onze hemelse Vader. Gebrek aan eerbied voor heilige zaken werkt de plannen van de tegenstander in de hand doordat onze gevoelige kanalen voor openbaring, die in onze tijd essentieel voor onze geestelijke overleving zijn, verstoord raken.

De betekenis en het belang van eerbied voor wat heilig is, worden overal in de Schriften duidelijk uiteengezet. Een passage in de Leer en Verbonden lijkt aan te geven dat eerbied voor onze hemelse Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, een essentiële deugd is voor hen die het celestiale koninkrijk bereiken.

Als kerk streven we ernaar om de Vader en de Zoon met uiterste heiligheid en respect te beschouwen. Dat geldt ook voor hoe we Hen afbeelden. De leiding van de Heilige Geest is cruciaal bij het bepalen hoe die afbeeldingen de heilige aard, het karakter en de goddelijke eigenschappen van de Vader en de Zoon moeten weergeven. We doen echt ons best om te vermijden dat we elementen afschilderen die van onze primaire focus op onze hemelse Vader, zijn Zoon, Jezus Christus, en hun leringen afleiden. Daarbij denken we ook aan het gebruik van geavanceerde technologische middelen, zoals artificiële intelligentie (AI), om content en afbeeldingen te maken.

Datzelfde beginsel wordt toegepast op elke informatiebron die via de officiële communicatiekanalen van de kerk beschikbaar is. Elke les, elk boek, elk handboek en elke boodschap wordt met zorg onder leiding van de Geest ontwikkeld en goedgekeurd zodat de heilige deugd, waarden en normen van het evangelie van Jezus Christus in stand worden gehouden. Tijdens een recente toespraak tot jongvolwassenen van de kerk zei ouderling David A. Bednar: ‘In het ingewikkelde grensgebied tussen spiritualiteit en technologie moeten heiligen der laatste dagen nederig zijn en met een gebed in hun hart (1) evangeliebeginselen vaststellen die hen in hun gebruik van artificiële intelligentie kunnen leiden en (2) oprecht streven naar het gezelschap van de Heilige Geest en de geestelijke gave van openbaring.’

Geliefde broeders en zusters, hoe geperfectioneerd de moderne technologie ook is geworden, zij kan de verwondering en het ontzag niet nabootsen die we voelen bij eerbied door de invloed van de Heilige Geest. Als discipelen van Jezus Christus moeten we oppassen dat we onze verbinding met God en zijn Zoon niet verzwakken door content en afbeeldingen op basis van AI ongepast te gebruiken. We moeten onthouden dat vertrouwen op een moderne technologische ‘arm van het vlees’ een ontoereikende, oneerbiedige vervanging is voor de inspiratie, de verlichting en het getuigenis die alleen door de macht van de Heilige Geest kunnen worden verkregen. Zoals Nephi zei: ‘O Heer, ik heb op U vertrouwd, en ik zal eeuwig op U vertrouwen. Ik zal mijn vertrouwen niet in de arm van het vlees stellen.’

In een andere openbaring werd de profeet Joseph Smith verteld dat tempels die voor de Heer worden gebouwd een plaats van eerbied voor Hem moeten zijn. Onze geliefde profeet, president Russell M. Nelson, heeft tijdens zijn bediening eerbiedige aanbidding in de heilige tempel sterk benadrukt. In het huis des Heren leren we hoe we in de heilige tegenwoordigheid van de Vader en de Zoon kunnen komen. Ik vind het altijd leerzaam en inspirerend dat een van de eerste dingen die we doen als we de tempel binnengaan en onszelf klaarmaken om aan de heilige verordeningen deel te nemen, is onze schoenen uittrekken en witte kleding aantrekken. Net zoals Mozes kunnen we, als we het bewust doen, erkennen dat onze wereldse schoenen uittrekken het begin is van heilige grond betreden en van een transformatie naar een hogere, heiligere levenswijze.

Broeders en zusters, we hoeven niet naar een bergtop te klimmen, zoals Mozes, om eerbied voor heilige zaken te ontdekken en ons discipelschap naar een hoger niveau van spiritualiteit en toewijding te brengen. We vinden die bijvoorbeeld ook door onze leefomgeving tegen wereldse invloeden te beschermen. We bereiken dat door oprecht en vurig in de naam van Jezus Christus tot onze hemelse Vader te bidden, en ons best te doen om onze Heiland beter te leren kennen door ijverige studie van het woord van God in de Schriften en de leringen van onze profeten. Daarnaast kan zo’n spirituele transformatie ook plaatsvinden wanneer we de verbonden eren die we met de Heer hebben gesloten door in gehoorzaamheid aan de geboden te leven. Die inspanningen kunnen een kalme, zekere stilte in ons hart teweegbrengen. Aandacht voor dergelijke bezigheden kan ons thuis in een eerbiedige plek, een geestelijk toevluchtsoord veranderen; in een persoonlijk heiligdom van geloof waar de Geest verblijft, vergelijkbaar met Mozes’ ervaring op de berg.

Zo’n geestelijke transformatie kunnen we ook meemaken wanneer we getrouw deelnemen aan de eredienst in de kerk, en als we ons hart tot de Heer wenden door oprecht heilige lofzangen te zingen. Laten we ons, net als Mozes, van wereldse afleiding afkeren, vooral van onze smartphone of alles wat niet in harmonie is met dit heilige moment. Dan zijn we in staat om onze volle aandacht aan het avondmaal te geven, met onze gedachten en ons hart op de Heiland en zijn zoenoffer, alsook op onze eigen verbonden gericht. Zo’n focus op het avondmaal schept een eerbiedig hernieuwend moment van gemeenschap met de Heiland, en zal de sabbat tot een verlustiging maken en ons leven transformeren.

Ten slotte kunnen we deze geestelijke verandering in ons discipelschap meemaken wanneer we regelmatig naar de berg van het huis des Heren – onze heilige tempels – gaan en proberen met verbondsvertrouwen te leven, vooral als we met onze aardse beproevingen te maken hebben.

Mijn vrouw en ik hebben zelf wat heilige-berg-momenten van eerbied meegemaakt terwijl we deze beginselen probeerden toe te passen. Dat heeft een betekenisvolle transformatie in ons discipelschap teweeggebracht. Ik herinner me als de dag van gisteren dat ik op de begraafplaats liep voordat ons tweede kindje begraven werd, dat te vroeg geboren was en het niet overleefde, terwijl mijn vrouw nog in het ziekenhuis herstelde. Ik weet nog dat ik vurig en eerbiedig tot God bad en Hem om hulp vroeg, zodat we met deze enorme beproeving konden omgaan. Op dat moment ontving ik een duidelijke, krachtige geestelijke bevestiging in mijn hart: alles zou goedkomen als mijn vrouw en ik volhielden en vasthielden aan de vreugde die we ontvangen door het evangelie van Jezus Christus na te leven. Wat toen een onoverkomelijke, treurige beproeving leek, veranderde in een heilige, eerbiedige ervaring. Het werd een deksteen die ons in ons geloof heeft gesteund en ons vertrouwen heeft geschonken in de verbonden die we met de Heer hebben gesloten, en in zijn beloften voor mij en mijn gezin.

Broeders en zusters, eerbied voor het heilige voedt echte dankbaarheid, versterkt waar geluk, leidt onze geest naar openbaring en brengt ons veel vreugde. Eerbied plaatst onze voeten op heilige grond en verheft ons hart naar de Godheid.

Ik getuig dat wij, als we deze deugd in ons dagelijks leven integreren, in staat zijn om nederiger te worden, ons begrip van Gods wil voor ons te vergroten en ons vertrouwen te versterken in de beloften van de verbonden die we met de Heer hebben gesloten. Ik getuig dat wij, als we deze gave van eerbied voor heilige dingen omarmen – of dat nu op de berg in het huis des Heren is, in een kerkgebouw of in ons eigen huis – met verbazingwekkende verwondering en ontzag vervuld worden wanneer we ons met de volmaakte liefde van onze hemelse Vader en Jezus Christus verbinden. Van deze waarheden getuig ik eerbiedig in de heilige naam van onze Heiland en Verlosser, Jezus Christus. Amen.