Speciaal voor jonggehuwden
Met culturele verschillen in ons huwelijk omgaan
Als ik me op Christus richt, weet ik wie ik ben en wie ik in mijn huwelijk kan worden.
Mijn man en ik zijn in verschillende landen opgegroeid. Verschillende continenten, zelfs.
Zoals je misschien al kunt raden, waren er meerdere verschillen die we in ons huwelijk meenamen: gewoonten, manieren en opvattingen over het leven. Naast onze culturele verschillen zijn we ook in veel andere opzichten heel anders. Hoewel dit soms lastig was, wisten we allebei dat die verschillen in het niet vielen door wat we gemeen hadden: onze liefde voor het evangelie van Jezus Christus.
Tijdens het plannen van onze bruiloft bespraken we al vrij uitgebreid hoe onze huwelijksdynamiek eruit zou kunnen zien. Het bleek dat we verschillende verwachtingen hadden van de manier waarop we onze rollen als huwelijkspartners – en uiteindelijk als ouders – zouden uitvoeren, en daardoor maakte ik me nogal zorgen.
In ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld’ staat: ‘Man en vrouw hebben de plechtige taak om van elkaar te houden en voor elkaar te zorgen.’
Er zijn nog veel meer manieren om onze rol als huwelijkspartner te vervullen, gebaseerd op onze persoonlijkheid en individuele ervaringen. Toen ik me op mijn huwelijk en eigen gezin voorbereidde, moest ik er eerst achter komen wie God wilde dat ik als echtgenote en persoon zou zijn en worden.
Wie ben ik als huwelijkspartner?
Bij de voorbereiding van onze bruiloft vroeg ik me vaak af welke invloed de verschillende culturen en ervaringen van mij en mijn man op ons huwelijk, zowel in de nabije als in de verre toekomst, zouden hebben.
Terwijl ik hier over nadacht, kwam er een conferentietoespraak steeds bij me op: ‘De cultuur van Christus’ van ouderling William K. Jackson van de Zeventig. In deze toespraak beschrijft hij hoe wij, als we het evangelie van de Heiland naleven en ernaar streven om meer op Hem te lijken, bij ons thuis, onder onze leeftijdgenoten en overal waar we ons bevinden een christelijke cultuur creëren. Hij zei: ‘De cultuur van Christus laat ons zien wie wij echt zijn. En als we door de lens van de eeuwigheid kijken, getemperd door rechtschapenheid, kan ons vermogen toenemen om het grote plan van geluk uit te voeren’.
‘Wie ben ik als echtgenote?’ vroeg ik me als pasgetrouwde vrouw af. Maar de vraag die ik echt moest stellen, was: ‘Wie wil mijn hemelse Vader dat ik ben?’ Ik wilde met Gods hulp de beste versie van mezelf geven en een huwelijk beginnen dat op Jezus Christus gericht is.
Wij moesten leren ons allebei aan te passen door de verschillen die er in cultuur en opvoeding waren. We leerden ook dat omstandigheden vaak kunnen veranderen en dat we onze dynamiek aan elke situatie moesten aanpassen.
Je leren aanpassen
We moesten ons niet alleen aan veranderende situaties aanpassen, we moesten ons ook aan elkaar aanpassen. En dat doen we nog steeds! Ons leven blijft veranderen en wij dus ook.
Als iemand die haar jeugd en familie na aan het hart ligt, was het in het begin moeilijk voor mij om me aan de tradities van mijn man aan te passen. En dat gold ook voor hem. We hadden soms verhitte discussies over wie er ‘gelijk’ had – soms ging het zelfs over de manier waarop we de keuken hadden schoongemaakt.
Ik besefte echter al gauw dat gelijk hebben bijna nooit belangrijker is dan in harmonie met je partner zijn. De spanning en de vreselijke gevoelens na een ruzie waren nooit de moeite waard om dingen op mijn manier te doen. Ik moest me niet alleen aanpassen aan het samenwonen met mijn man, maar ook aan het opbouwen van een heel nieuw leven samen met hem. We combineerden onze beide culturen (onze nationaliteiten en familieculturen) om zo onze eigen cultuur te creëren.
Hoe hebben we onze eigen cultuur gecreëerd waarin de Heiland centraal staat? Hoe zijn we die nog steeds aan het creëren?
We offeren onze trots op. We tonen begrip en empathie in plaats van te proberen discussies te ‘winnen’. We bedenken wat onze prioriteiten zijn: elkaar op een christelijke manier liefhebben en respecteren, en de Geest bij ons thuis uitnodigen door ruzie te vermijden.
Mijn man en ik leren nog dagelijks wie we als individu en als echtpaar zijn. Onze verschillende ervaringen en culturen vóór het huwelijk zijn belangrijk, maar de cultuur die op Jezus Christus is gericht, is de belangrijkste om ons te helpen begrijpen wie we zijn.
De cultuur van Christus in je huwelijk
Wat is de cultuur van Christus eigenlijk? Ouderling Jackson zei dat daardoor ‘ons vermogen [kan] toenemen om het grote plan van geluk uit te voeren’.
Voor mij is de cultuur van Christus een cultuur van groei. Het betekent dat ik potentieel in mezelf en anderen zie, vooral in mijn huwelijk. Ik ben nog niet lang getrouwd, maar het is lang genoeg om te weten dat het huwelijk één van de beste manieren is waarop mijn hemelse Vader me heeft geholpen om een betere persoon en discipel van Christus te worden.
Welke nieuwe situaties en omstandigheden je in je huwelijk ook tegenkomt, weet dat je, als je je aan je verbonden vasthoudt en je partner naastenliefde, vergeving en steun biedt, Christus in je relatie zult vinden.