សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៨៦ ៖ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៨–១៩—ការទុកចិត្តលើព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល

ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥ ៖ មេរៀនទី ៨៦

ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៨–១៩

ការទុកចិត្តលើព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្រឡាញ់យើង ហើយនឹងជួយដល់យើង នៅពេលយើងដាក់សេចក្តីទុកចិត្តរបស់យើងលើទ្រង់ ។ បន្ទាប់ពីពួកសាសន៍អាសស៊ើរវាយយកក្រុងសាម៉ារីហើយ ពួកគេចាប់ផ្ដើមវាយលុកយូដា ។ ស្ដេចហេសេគា និងប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់បែរទៅរកព្រះយេហូវ៉ាដើម្បីទទួលបានកម្លាំង និងការការពារ ។ មេរៀននេះអាចជួយបង្កើនការទុកចិត្តរបស់អ្នកថា ព្រះអម្ចាស់នឹងជួយអ្នកឲ្យប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គរបស់អ្នក ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

បុរសម្នាក់អង្គុយនៅលើឥដ្ឋឱនក្បាលឱបជង្គង់របស់គាត់ មើលទៅធ្លាក់ទឹកចិត្ត

សន្ធប់ គ្មានពំនឹង បាក់ទឹកចិត្ត ភ័យខ្លាច សង្ស័យ

តើអ្នកមានអារម្មណ៍ណាមួយក្នុងចំណោមអារម្មណ៍ទាំងនេះនៅពេលណាដែរ ? នៅពេលដែលអ្នកឆ្លងកាត់អារម្មណ៍ទាំងនេះ តើអ្នកងាកទៅរកជំនួយពីណា ?

មេរៀននេះនឹងផ្តោតលើរបៀបដែលហេសេគា ជាស្តេចយូដាបានជ្រើសរើសបែរទៅរកព្រះអម្ចាស់ដើម្បីទូលសូមជំនួយ នៅពេលទ្រង់ និងប្រជារាស្រ្តរបស់ទ្រង់បានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាធំៗ ។

សូមអាន ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៨:៣–៧ ។ សូមគូសសម្គាល់អ្វីដែលធ្វើឲ្យហេសេគាក្លាយជាស្តេចដ៏អស្ចារ្យមួយអង្គ ។ ( ចំណាំ ៖ ទីខ្ពស់ និងរូបព្រះគឺជាកន្លែងថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយ ) ។

ការបំផ្លាញពស់ធ្វើពីលង្ហិន ព្រះបានបង្គាប់ឲ្យម៉ូសេធ្វើរូបពស់លង្ហិន ( ធ្វើពីទង់ដែង ) ។ តាមអត្ថន័យដើម វាគឺជានិមិត្តរូបនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ទ្រង់គឺជាប្រភពដ៏ពិតនៃការព្យាបាល ( សូមមើល ជនគណនា ២១:៤–៩; យ៉ូហាន ៣:១៤–១៥ ) ។ ប៉ុន្ដែក្រោយមក មនុស្សបានចាប់ផ្តើមថ្វាយបង្គំរូបពស់នោះ ជំនួសថ្វាយបង្គំព្រះ ។ ស្តេចហេសេគាបានហៅពស់នោះថា nehushtan ដែលមានន័យថា « វត្ថុធ្វើពីលង្ហិន » ។ ពាក្យនេះបានបង្ហាញថា ការសម្លឹងមើលទៅរូបពស់នេះ លែងតំណាងឲ្យការសម្លឹងមើលទៅព្រះគ្រីស្ទហើយ ។ ហេសេគាបានបំផ្លាញរូបពស់នោះ ដើម្បីប្តូរទិសនៃការផ្តោតអារម្មណ៍របស់ប្រជាជនឲ្យត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ ។

អ៊ីស្រាអែល ជាប្រជាជាតិនៅព្រំប្រទល់ខាងជើងនៃស្រុកយូដា ត្រូវបានអាសស៊ើរវាយយកបាន ។ បន្ទាប់មក ពួកសាសន៍អាសស៊ើរបានវាយប្រហារប្រជារាស្រ្តរបស់ហេសេគា ហើយដណ្តើមយកក្រុងដែលមានកំផែងទាំងអស់ក្នុងនគររបស់ពួកគេ ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៨:៩–១៣ ) ។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសារពួកសាសន៍អាសស៊ើរបានមកដល់ក្រុងយេរូសាឡិម ជារាជធានីនៃស្រុកយូដា ដើម្បីប្រកាសការព្រមានដល់ហេសេគា និងប្រជារាស្រ្តរបស់ទ្រង់ ។ សាររបស់ពួកគេគឺច្បាស់លាស់ ៖ ចុះចាញ់ឲ្យហើយ បើមិនចឹងទេ នឹងត្រូវគេវាយយក ។

សូមត្រឡប់មើលទៅអារម្មណ៍ដែលបានរាយបញ្ជីនៅដើមមេរៀននេះ ។ តើអ្នកគិតថា ប្រជារាស្រ្តក្រុងយេរូសាឡិមអាចមានអារម្មណ៍មួយណា ?

បន្ទាប់ពីពួកអាសស៊ើរបានចាប់ផ្តើមយកឈ្នះផ្នែកខ្លះនៃយូដាហើយ ហេសេគាបានលើកទឹកចិត្តប្រជារាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ឲ្យទុកចិត្តលើព្រះ ។

សូមអាន របាក្សត្រ ទី២ ៣២:៧–៨ ហើយដាក់ស្លាកអ្វីដែលទ្រង់បានប្រាប់ប្រជារាស្ដ្រថាជា « ការទុកចិត្តលើព្រះ » ។

ដូចដែលហេសេគាបានព្យាករ ព្រះអម្ចាស់បានជួយប្រយុទ្ធក្នុងចម្បាំងរបស់ពួកគេ ។

សូមអាន ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៩:៣២–៣៥ ។ សូមគូសសម្គាល់ការសន្យាទាំងឡាយ ដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើទៅកាន់ហេសេគាដោយពណ៌មួយ ។ សូមគូសសម្គាល់ពីរបៀបដែលទ្រង់បានបំពេញតាមការសន្យាទាំងនោះដោយពណ៌មួយទៀត ។

សូមសរសេរកំណត់ចំណាំមួយជាប់នឹង ខទី ៣៥ ហើយសង្ខេបអ្វីដែលអ្នកបានរៀនមកពីដំណើររឿងរបស់ហេសេគាអំពីការទុកចិត្តលើព្រះ ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយបង្កើនការទុកចិត្តរបស់អ្នកថា ព្រះអម្ចាស់នឹងជួយអ្នកឲ្យប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គរបស់អ្នក ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

គំរូមកពីព្រះគម្ពីរដែលអ្នកចូលចិត្តអំពីការទុកចិត្តលើព្រះ និងមូលហេតុដែលអ្នកចូលចិត្តវា ។
សំណេរក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នកអំពីការរៀនស្គាល់ និងទុកចិត្តលើព្រះ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?