សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៨៧ ៖ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២១–២៣—ស្តេចយ៉ូសៀស និងគម្ពីរក្រឹត្យវិន័យ

ពង្សាវតារក្សត្យ ទី២ ១៦–២៥ ៖ មេរៀនទី ៨៧

ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២១–២៣

ស្តេចយ៉ូសៀស និងគម្ពីរក្រឹត្យវិន័យ

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

តើអ្នកធ្លាប់ឈប់បន្ដិចដើម្បីពិចារណាពីរបៀបដែលជីវិតរបស់អ្នកអាចមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងណា បើគ្មានព្រះគម្ពីរទេនោះ ? នៅសម័យបុរាណ នៅពេលដែលនគរយូដាបានងាកចេញពីព្រះ នោះគ្មាននរណាបានថែទាំ « គម្ពីរក្រឹត្យវិន័យ » ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២២:៨, ១១ ) ដ៏ពិសិដ្ឋនោះទេ ហើយនៅទីបំផុតក៏បានបាត់ទៅ ។ នៅពេលរកឃើញវិញ វាបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការដឹកនាំទាំងស្តេចយ៉ូសៀស និងប្រជាជនរបស់ទ្រង់ឲ្យត្រឡប់មករកព្រះអម្ចាស់វិញ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យមើលឃើញពីសារៈសំខាន់នៃការមាន និងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

សូមគិតពីសម្ភារទូទៅ ឬសកម្មភាពមួយដែលអាចបំពេញសំណួរនេះបាន ៖

តើជីវិតរបស់ខ្ញុំនឹងទៅជាយ៉ាងណា បើគ្មាន ទេនោះ ?

តើវានឹងមានឥទ្ធិពលមកលើជីវិតរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច ? តើជីវិតរបស់អ្នកនឹងកាន់តែពិបាក ឬងាយស្រួលជាងមុន បើគ្មានវាទេនោះ ?

សូមគិតពិចារណាពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក នៅពេលអ្នកជញ្ជឹងគិតពីសំណួរខាងក្រោមនេះ ៖

តើជីវិតរបស់អ្នកនឹងទៅជាយ៉ាងណា បើគ្មាន ព្រះគម្ពីរ ទេនោះ ?

អែលឌើរ ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀនអំពីតម្រូវការរបស់យើងដើម្បីមានព្រះគម្ពីរ ៖

ពួកអ្នកដែលមិនមាន ឬក៏ព្រងើយកន្តើយនឹងព្រះបន្ទូលនៃព្រះដែលបានកត់ត្រា នឹងឈប់ជឿលើទ្រង់ ហើយនៅទីបំផុតភ្លេចពីគោលបំណងនៃការមានជីវិតរបស់ខ្លួន ។ ( « The Power of Scripture » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១០ ទំព័រ ៣៣ )

កាលពេលវេលាកន្លងទៅ ព្រះគម្ពីរបានបាត់ ហើយនគរយូដាបានភ្លេចព្រះ ។ ស្ដេចម៉ាន៉ាសេ និងអាំម៉ូនបានដឹកនាំប្រជាជនឲ្យធ្វើរឿងអាក្រក់ៗជាច្រើន ដូចជាការថ្វាយបង្គំរូបសំណាក និងការបូជាកុមារទៀតផង ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២១ ) ។ នៅពេលអាំម៉ូនសុគត នោះបុត្រារបស់ទ្រង់ យ៉ូសៀសមានព្រះជន្មត្រឹមតែប្រាំបីឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ។ យ៉ូសៀសគឺជាស្តេចដ៏ល្អមួយអង្គ ។ បន្ទាប់ពីគ្រប់គ្រងអស់រយៈពេល១៨ឆ្នាំមក ទ្រង់បានបង់ថ្លៃឲ្យអ្នកធ្វើការជួសជុលព្រះវិហារបរិសុទ្ធនៅក្រុងយេរូសាឡិម ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២២:១–៧ ) ។

នៅក្នុង ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២២:៨–១៣ ហ៊ីលគីយ៉ា រកឃើញ « គម្ពីរក្រឹត្យវិន័យ » ឬព្រះគម្ពីរនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ស្ដេចយ៉ូសៀសបានសម្រេចព្រះទ័យអានគម្ពីរនេះដល់ប្រជាជនទាំងអស់នៅក្រុងយេរូសាឡិម ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២២:១៤–២០;២៣:១–២ ) ។

សូមអាន ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២៣:១–៣ ។ សូមគូសសម្គាល់អ្វីដែលប្រជាជនបានធ្វើ បន្ទាប់ពីយ៉ូសៀសបានអានព្រះគម្ពីរដល់ពួកគេ ។

ប្រសិនបើមាន សូមមើលវីដេអូ « King Josiah » ( ១:៣៦ ) ។

1:36

កាលដែលយ៉ូសៀស និងប្រជាជនរបស់ទ្រង់បានរៀនចេញពីព្រះគម្ពីរ ហើយងាកទៅរកព្រះអម្ចាស់វិញ នោះពួកគេត្រូវបានបំផុសគំនិតឲ្យធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។ បន្ទាប់មក សូមបញ្ចប់ផ្នែក « ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ? » នៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀននេះ ។

ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ?

ប្រធាន ស្ពែនស៊ើរ ដបុលយូ ឃឹមបឹល បានចែកចាយ ៖

ខ្ញុំជឿជាក់ថា យើងម្នាក់ៗ នៅចំណុចណាមួយនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ត្រូវតែបានរកឃើញបទគម្ពីរសម្រាប់ខ្លួនយើង—ហើយមិនត្រឹមតែរកឃើញវាតែម្តងនោះទេ ប៉ុន្តែរកឃើញវាម្តងហើយម្តងទៀត ។ …

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍យ៉ាងមុតមាំថា យើងទាំងអស់គ្នាត្រូវតែត្រឡប់ទៅកាន់ព្រះគម្ពីរវិញ ដូចដែលស្តេចយ៉ូសៀសបានធ្វើ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យព្រះគម្ពីរធ្វើការដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងយើង ជំរុញយើងឲ្យធ្វើការប្តេជ្ញាចិត្តដ៏ឥតរុញរានៅក្នុងការបម្រើព្រះអម្ចាស់ ។ ( Teachings of Presidents of the Church: Spencer W. Kimball [ ឆ្នាំ២០០៦ ] ទំព័រ ៦២, ៦៣ )

សូមកត់ត្រាចម្លើយរបស់អ្នកនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖

តើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា គោលដៅសិក្សាព្រះគម្ពីរបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នកកំពុងជួយអ្នកឲ្យងាកទៅរកព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទាំងស្រុងដែរឬទេ ? បើមានមែន តើអ្នកបានឃើញរឿងនេះកើតឡើងដោយរបៀបណា ? បើមិនមានទេ តើអ្នកនឹងកែប្រែអ្វីខ្លះ ?
តើបទពិសោធន៍ដ៏មានអត្ថន័យអ្វីខ្លះ ដែលអ្នកមានទាក់ទងនឹងការអានជំពូកនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែលបានចាត់ដល់អ្នក ? តើអ្នកនឹងធ្វើអ្វីខ្លះ ដើម្បីធានាថា អ្នកបានបំពេញអំណានដែលបានចាត់ដល់អ្នក ?

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យមើលឃើញពីសារៈសំខាន់នៃការមាន និងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

គោលដៅសិក្សាព្រះគម្ពីរ និងគំនិតរបស់អ្នកមកពីផ្នែក « ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត? » ។
បទគម្ពីរដែលអ្នកបានចែកចាយ និងការពន្យល់របស់អ្នក ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?