សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៤៨ ៖ និក្ខមនំ ១៩—« បានដាច់ជារបស់ផងយើង »

« មេរៀនទី ៤៨ ៖ និក្ខមនំ ១៩—‹ បានដាច់ជារបស់ផងយើង › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤ ៖ មេរៀនទី ៤៨

និក្ខមនំ ១៩

« បានដាច់ជារបស់ផងយើង »

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្រឡាញ់យើង ហើយសព្វព្រះទ័យចង់មានទំនាក់ទំនងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងយើងម្នាក់ៗ ។ ការដឹងពីព្រះទ័យរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទចំពោះពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែល អាចជួយយើងឲ្យយល់ពីព្រះទ័យរបស់ទ្រង់ចំពោះយើង ។ បន្ទាប់ពីបាននាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទហើយ ព្រះអម្ចាស់បាននាំពួកគេទៅភ្នំស៊ីណាយ ដើម្បីធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយទ្រង់ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យដឹងពីបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះក្នុងការមានទំនាក់ទំនងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយអ្នក ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

សូមគិតអំពីនរណាម្នាក់ដែលមានអត្ថន័យខ្លាំងនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ។ បុគ្គលនោះអាចជាសមាជិកគ្រួសារ គ្រូណែនាំ ឬមិត្តភក្តិម្នាក់ ។ សូមជញ្ជឹងគិតពីអ្វីដែលធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយនឹងបុគ្គលនេះមានអត្ថន័យខ្លាំង ។ សូមប្រៀបធៀបទំនាក់ទំនងនោះទៅនឹងទំនាក់ទំនង ដែលអ្នកមានជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

សូមកត់ត្រាចម្លើយរបស់អ្នកចំពោះសំណួរខាងក្រោមនេះនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖

តើអ្នកបានខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើអ្វីខ្លះហើយ ដើម្បីមានទំនាក់ទំនងដ៏មានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ? តើកិច្ចខិតខំទាំងនោះបានជះឥទ្ធិពលលើទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយទ្រង់ទាំងទ្វេយ៉ាងដូចម្ដេច ?
តើអ្នកគិតថា ជីវិតរបស់អ្នកអាចនឹងផ្លាស់ប្តូរតាមរបៀបណាខ្លះ នៅពេលអ្នកបន្តពង្រឹងទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ?

នៅអំឡុងមេរៀននេះ សូមស្វែងរកការណែនាំពីព្រះវិញ្ញាណដើម្បីយល់ពីរបៀបដែលអ្នកអាចពង្រឹងទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបាន ។

បន្ទាប់ពីកូនចៅអ៊ីស្រាអែលបានចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ព្រះអម្ចាស់បាននាំពួកគេទៅភ្នំស៊ីណាយ ( ជួនកាលបទគម្ពីរហៅភ្នំ ស៊ីណាយថាជា ភ្នំហូរែប; សូមមើល និក្ខមនំ ៣:១ ) ដូចដែលទ្រង់បានសន្យា ( សូមមើល និក្ខមនំ ៣:៧–១២; ១៩:១–៤ ) ។ ចំពោះម៉ូសេ និងកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ភ្នំស៊ីណាយប្រៀបដូចជាព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ៖ ជាកន្លែងដែលពួកគេធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះ ។

សូមអាន និក្ខមនំ ១៩:៣–៦ ។ សូមគូសសម្គាល់ពាក្យ និងឃ្លាដែលបង្រៀនអំពីប្រភេទនៃទំនាក់ទំនងដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទចង់មានជាមួយអ្នក ។

វគ្គបទគម្ពីរនេះមានប្រយោគ « បើ‑នោះ » ។ សូមគូសសម្គាល់ប្រយោគ « បើ‑នោះ » នៅក្នុង ខទី ៥–៦ ។ បន្ទាប់មក សូមសរសេរកំណត់ចំណាំមួយនៅជាប់នឹងខគម្ពីរទាំងនេះ ជាមួយនឹងគោលការណ៍ដូចតទៅនេះ ៖ ប្រសិនបើខ្ញុំគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះអម្ចាស់ និងរក្សាសេចក្តីសញ្ញារបស់ខ្ញុំជាមួយទ្រង់ នោះខ្ញុំក្លាយជាផ្នែកមួយនៃរាស្ដ្រក្នុងសេចក្ដីសញ្ញារបស់ទ្រង់ ។

ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានពន្យល់ពីអត្ថន័យនៃការ « បានដាច់ជារបស់ផង » ( ខទី ៥ ) ៖

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ពាក្យថា បានដាច់ជារបស់ផង ត្រូវបានបកប្រែពីភាសាហេព្រើរពីពាក្យ segullah ដែលមានន័យថា « ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃ » ឬ « រតនសម្បត្តិ » ។ …

ដូច្នេះ យើងឃើញថាពាក្យ បានដាច់ជារបស់ផង ពីបទគម្ពីរនេះមានន័យថា « ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃ » « បានបង្កើតឡើង » ឬ « បានជ្រើសរើសដោយព្រះ » ។ ការដែលអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអម្ចាស់ស្គាល់យើងថាជារាស្ត្រដែលបានដាច់ជារបស់ផងទ្រង់ នោះវាគឺជាការសរសើរនៃលំដាប់ដ៏ខ្ពស់បំផុត ។ ( « Children of the Covenant » Ensign ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៩៥ ទំព័រ ៣៤ )

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យដឹងពីបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះក្នុងការមានទំនាក់ទំនងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយអ្នក ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

អ្វីដែលអ្នកបានរៀន ឬមានអារម្មណ៍មកពី និក្ខមនំ ១៩ ដែលជួយអ្នកឲ្យចង់ធ្វើ និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះ ។
របៀបដែលគំនិតនៃការ « បានដាច់ជារបស់ផង » មានឥទ្ធិពលលើបំណងប្រាថ្នារបស់អ្នក ដើម្បីចុះសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?