សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

និក្ខមនំ ៧–១១—ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់

ម៉ូសេ និងអើរ៉ុននៅចំពោះមុខស្តេចផារ៉ោន ដោយ ផល ហ្គុសតាវ ដូរ៉េ

និក្ខមនំ ៧–១៣; មេរៀនទី ៤១

និក្ខមនំ ៧–១១

ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

វាអាចជាការលំបាកក្នុងការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ។ ព្រះអម្ចាស់បានជ្រើសរើសម៉ូសេ និងអើរ៉ុន ដើម្បីបង្ហាញពីព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ទៅកាន់ស្ដេចផារ៉ោន ។ ផារ៉ោនបានបដិសេធព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ គោលបំណងមេរៀននេះគឺ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យយល់ពីរបៀបស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ និងជឿលើទ្រង់ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

នៅក្នុង និក្ខមនំ ៧–១១ ព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់តាមរយៈគ្រោះកាចជាបន្តបន្ទាប់ ។ សេចក្តីវេទនាបានបម្រើគោលបំណងជាច្រើន ។ មួយក្នុងចំណោមសេចក្តីវេទនាទាំងនោះ គឺដើម្បីបង្ហាញផារ៉ោន ស្រុកអេស៊ីព្ទ និងពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( ព្រះយេហូវ៉ា ) មានមហិទ្ធិឫទ្ធិខ្លាំងជាងពួកព្រះអេស៊ីព្ទក្លែងក្លាយទៅទៀត ។

ប្រសិនបើមាន សូមមើលវីដេអូនេះ « The Plagues of Egypt » ( ២:០៣ ) ។

2:3

សូមប្រើតារាងខាងក្រោមដើម្បីគូសសម្គាល់គ្រោះកាច ដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុងខគម្ពីរទាំងនេះ ។

ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់	ខគម្ពីរ
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ១. ទឹកក្លាយជាឈាម	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៧:១៩–២៥
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ២. កង្កែប	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៨:៥–១៥
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៣. ចៃ	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៨:១៦–១៩
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៤. រុយ	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៨:២០–២៥, ២៩–៣២
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៥. ហ្វូងសត្វ	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៩:១–៧
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៦. ជំងឺបូស	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៩:៨–១២
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៧. ព្រិល និងភ្លើងពីលើមេឃ	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ៩:២២–២៩, ៣៣–៣៥
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៨. កណ្តូប	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ១០:១២–២០
ពាក្យដែលត្រូវគូសសម្គាល់ ៩. ភាពងងឹតអន្ធការ	ខគម្ពីរ និក្ខមនំ ១០:២១–២៧

បរិបទ ។ ខគម្ពីរខ្លះនិយាយថា ព្រះអម្ចាស់ធ្វើឲ្យព្រះទ័យផារ៉ោនរឹងរូស ។ ការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ផ្ដល់នូវការបញ្ជាក់ដ៏សំខាន់ថា ផារ៉ោនបានធ្វើឲ្យព្រះទ័យរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់រឹងរូស ( សូមមើលការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ footnotes និក្ខមនំ ៧:៣, ១៣; ៩:១២; ១០:១, ២០, ២៧; ១១:១០ ) ។

ខណៈដែលស្ថានភាពរបស់យើងខុសពីស្ថានភាពរបស់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលពីបុរាណ នោះព្រះពិតជាបានធ្វើអន្ដរាគមន៍នៅក្នុងជីវិតរបស់យើងមែន គ្រាន់តែយើងមិនស្គាល់ការណ៍នេះជានិច្ចប៉ុណ្ណោះ ។ សូមអានសេចក្តីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោម ហើយកំណត់ថា តើវាត្រូវ ឬខុសដោយប្រើខគម្ពីរដែលពាក់ព័ន្ធ ។

ម៉ូសេបានមានទំនុកចិត្តលើសមត្ថភាពរបស់លោក ហើយមានចិត្តរំភើបចំពោះការទទួលខុសត្រូវរបស់លោក ដើម្បីរំដោះកូនចៅអ៊ីស្រាអែលចេញពីសេវកភាព ។ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៣:១១ ) ។
បន្ទាប់ពីម៉ូសេ និងអើរ៉ុនបានទូលសូមផារ៉ោនឲ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលមានសេរីភាពហើយ នោះពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលមិនចង់ស្ដាប់តាមម៉ូសេ និងធ្វើតាមការដឹកនាំរបស់លោកទេ ។ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៥:១៩–២១ ) ។
ពួកគ្រូនៃស្រុកអេស៊ីព្ទអាចធ្វើតាមសេចក្តីវេទនា និងអព្ភូតហេតុមួយចំនួនរបស់ម៉ូសេ ។ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៧:១១–១២, ២២; ៨:៧, ១៨ ) ។
ស្ដេចផារ៉ោនបានមានបន្ទូលថា ទ្រង់នឹងអនុញ្ញាតឲ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលចាកចេញទៅដោយសេរី ព្រោះទ្រង់បានគោរពដល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៥:១–២ ) ។

ព្រះទ្រង់បានខិតខំពង្រឹងសេចក្តីជំនឿ និងទំនុកចិត្តរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលលើទ្រង់ ។ ប៉ុន្តែស្ថានភាពលំបាកទាំងនេះបានធ្វើឲ្យវាពិបាកសម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន ដើម្បីទទួលស្គាល់ថា ព្រះអម្ចាស់កំពុងជួយអន្តរាគមន៍យ៉ាងសកម្មនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យយល់ពីរបៀបស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ និងជឿលើទ្រង់ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

សំបុត្រដែលអ្នកបានសរសេរទៅកាន់មិត្តភក្ដិរបស់អ្នក ។
យោបល់ដែលអ្នកបានជ្រើសរើសដើម្បីយកមកអនុវត្ត ។ សូមពន្យល់ពីរបៀបដែលវាអាចជួយអ្នកឲ្យទទួលស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នកបានកាន់តែប្រសើរ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?