Odnajdowanie prawd w pismach świętych

Poniższa metafora może ukazać, w jaki sposób historie z pism świętych zachowują prawdy ewangelii. Dzięki niej uczniowie zrozumieją wartość odnajdowania prawd ewangelii w pismach świętych. Możesz przynieść na lekcję banana (lub inny owoc ze skórką, której ludzie w twoim kręgu kulturowym zazwyczaj nie jedzą). Poproś ochotnika o zjedzenie tego owocu. Kiedy uczeń go obierze i weźmie pierwszy kęs, możesz udać zaskoczonego i zapytać, dlaczego on lub ona nie zjadł/a go ze skórką. Następnie zadaj poniższe pytanie.

(Jeśli owoce nie są dostępne, możesz dostosować tę część tak, aby rozpocząć dyskusję, pokazując ilustrację przedstawiającą owoc lub rysując go na tablicy).

W razie potrzeby wyjaśnij, że musimy spojrzeć poza historie, aby dowiedzieć się więcej z pism świętych i odkryć prawdy, które Bóg chciałby, abyśmy poznali. Historie same w sobie mogą być jak skórka, która przechowuje i zachowuje prawdy ewangelii, dzięki którym poznajemy i naśladujemy Chrystusa.

Przytocz następującą wypowiedź i poproś uczniów o zastanowienie się, dlaczego ważne jest poszukiwanie prawd ewangelii podczas studiowania.

Możesz pomóc uczniom rozpoznać w wypowiedzi Starszego Bednara prawdę, taką jak: Doktryna i zasady ewangelii pochodzą od Jezusa Chrystusa i są źródłem wskazówek oraz trwałej radości.

(Uwaga: Rozróżnienie pomiędzy doktryną a zasadami nie będzie omawiane podczas tej lekcji. Na potrzeby tej lekcji zarówno doktryny, jak i zasady zostaną opisane ogólniejszym terminem „prawdy ewangelii”. W Dodatkowych zasobach tej lekcji znajdują się wypowiedzi, z których możesz skorzystać, jeśli uważasz, że rozróżnienie pomiędzy doktryną a zasadami może być pomocne dla twoich uczniów).

Aby pomóc uczniom ocenić ich umiejętność znajdowania prawd ewangelii w pismach świętych, możesz poprosić ich, aby po cichu zastanowili się nad poniższymi zdaniami.

Zachęć uczniów, aby zabiegali o Ducha Świętego, aby pomógł im lepiej rozpoznawać prawdy zawarte w pismach świętych, które zostały zachowane dla nas przez Ojca Niebieskiego.

W przypadku poniższych ćwiczeń możesz najpierw omówić części „Zdefiniuj” oraz „Model” każdej z umiejętności, a następnie poproś uczniów, aby przećwiczyli w praktyce obie umiejętności jednocześnie. Możesz wykorzystać jeden z pomysłów z pism świętych wymienionych w części „Ćwiczenie praktyczne” umiejętności.

Pokaż uczniom przykład jasno sformułowanej prawdy, czytając poniższy fragment z pism świętych lub jeden ze swoich ulubionych wersetów, w którym jest jasno sformułowana prawda.

Jednym ze sposobów, w jaki uczniowie mogą to przećwiczyć, jest otworzenie przez nich doktrynalnych fragmentów z pism świętych do opanowania i kluczowych sformułowań z publikacji Doktryny do opanowania. Podstawowy dokument (2023). Następnie uczniowie mogą otworzyć kilka wersetów i znaleźć jasno sformułowane prawdy.

Po upływie wyznaczonego czasu na wykonanie ćwiczenia uczniowie mogą porozmawiać z partnerem lub w ramach małych grup o prawdach, które rozpoznali.

Możesz wyeksponować lub wypisać te pytania na tablicy.

Możesz poprosić ochotnika o przeczytanie klasie na głos IV Ks. Mojżeszowej 21:5–9. Jest to historia o tym, jak Bóg nauczał i uzdrawiał Izraelitów, którzy zostali pokąsani przez jadowite węże. Zachęć uczniów, aby podczas słuchania odnaleźli ukryte prawdy w tej historii, zadając sobie powyższe pytania.

Po przeczytaniu poproś, aby ochotnicy podzielili się ukrytymi prawdami, które znaleźli. Możesz zachęcić uczniów, aby zapisali daną prawdę obok tych wersetów w swoich pismach świętych.

Możliwe ukryte prawdy z tej historii to:

• Wypowiadanie się przeciwko Bogu i Jego prorokom ostatecznie doprowadzi do smutku.

• Prorok wskazuje nam Jezusa Chrystusa.

• Bóg jest miłosierny i umożliwia nam uleczenie.

Możesz zwrócić uwagę uczniów na to, że Jezus wykorzystał tę historię, aby nauczać, że ci, którzy Mu uwierzą i Go naśladują, będą mieli życie wieczne (Ew. Jana 3:14–16).

Kiedy uczniowie skończą, poproś ich, aby wskazali te prawdy wypisane na tablicy przez innych uczniów, które mają dla nich znaczenie. Uczniowie mogą opowiedzieć, dlaczego dana prawda jest dla nich ważna i w jaki sposób mogą zastosować ją w swoim życiu. Możesz także zapytać, czy ktoś miał doświadczenie, dzięki któremu przekonał się, że prawdą jest coś, co zapisano dziś podczas lekcji na tablicy.

Możesz przypomnieć uczniom o osobistym celu studiowania pism świętych, który wyznaczyli sobie na ten semestr. Jeśli jeszcze nie wyznaczyli tego celu, zachęć ich, aby to zrobili.

Poproś uczniów, aby pamiętali o swoim celu, odpowiadając na poniższe pytania w swoich dziennikach do studiowania. Poproś ich, aby byli otwarci na dostosowanie swojego celu, jeśli poczują takie natchnienie.

Każdego dnia możesz poprosić jednego lub kilkoro uczniów, aby na kolejnych kilku lekcjach opowiedzieli o jednej prawdzie, którą znaleźli podczas osobistego lub rodzinnego studiowania pism świętych. Podczas kolejnych lekcji szukaj innych okazji, aby uczniowie nadal ćwiczyli tę ważną umiejętność.