เซมินารี
แบบฝึกปฏิบัติผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน 9: การท่องจําวลีสําคัญและประยุกต์ใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ


“แบบฝึกปฏิบัติผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน 9: การท่องจําวลีสําคัญและประยุกต์ใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ,” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี (2026)

“แบบฝึกปฏิบัติผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน 9: การท่องจําวลีสําคัญและประยุกต์ใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ,” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี

เยเรมีย์ 31–33; 36–38; เพลงครํ่าครวญ 1; 3: บทเรียนที่ 137

แบบฝึกปฏิบัติผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน 9

การท่องจําวลีสําคัญและประยุกต์ใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ

Identical twins doing scripture study, Baguio City, Philippines

ผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนจะช่วยให้นักเรียนสร้างรากฐานสำหรับชีวิตของพวกเขาบนพระเยซูคริสต์และพระกิตติคุณของพระองค์ บทเรียนนี้จะช่วยให้นักเรียนท่องจําวลีสําคัญในข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนและประยุกต์ใช้หลักธรรมศักดิ์สิทธิ์ของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ

การเตรียมของนักเรียน: เชื้อเชิญให้นักเรียนเลือกข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนหนึ่งหรือสองข้อจากพันธสัญญาเดิมและท่องจําวลีสําคัญในพระคัมภีร์และข้ออ้างอิง หากพวกเขาต้องการ พวกเขาอาจท่องจําทั้งข้อได้เช่นกัน เชื้อเชิญให้พวกเขาคิดว่าการท่องจําวลีหรือข้อความสําคัญจะช่วยพวกเขาในชีวิตได้อย่างไร

กิจกรรมการเรียนรู้ที่อาจทําได้

ทบทวนผู้เชี่ยวชาญหลักคำสอน: ท่องจำ

ให้นักเรียนดูงานมาตรฐานของพระคัมภีร์: พันธสัญญาเดิม, พันธสัญญาใหม่, พระคัมภีร์มอรมอน, หลักคําสอนและพันธสัญญา และไข่มุกอันลํ้าค่า (ท่านอาจให้ดูฉบับจริงหรือฉบับอิเล็กทรอนิกส์ หรือใช้ภาพด้านบนก็ได้)

  • พระผู้ช่วยให้รอดทรงศึกษาพระคัมภีร์เล่มใดในวัยเด็ก วัยเยาว์ และขณะที่พระองค์ทรงปฏิบัติศาสนกิจบนแผ่นดินโลก?

หากจําเป็น ให้อธิบายว่าพระผู้ช่วยให้รอดจะทรงมีพระคัมภีร์หลายเล่มในพันธสัญญาเดิม ซึ่งเป็นพระคัมภีร์ที่เยาวชนกําลังศึกษาอยู่เวลานี้

อ่านพระคัมภีร์หนึ่งหรือสองข้อต่อไปนี้ โดยมองหาว่าพระผู้ช่วยให้รอดทรงใช้วลีหรือข้อที่ท่องจําได้จากพันธสัญญาเดิมอย่างไร: มัทธิว 4:2–4; 19:4–5; มาระโก 7:9–10; ลูกา 24:27

  • ท่านพบอะไรบ้าง?

    นักเรียนอาจชี้ให้เห็นว่าพระผู้ช่วยให้รอดทรงใช้พระคัมภีร์ที่ท่องจําเพื่อเอาชนะการล่อลวง ตอบคําถามของผู้อื่น แก้ไขความเข้าใจผิด และสอนผู้อื่น หากนักเรียนต้องการทราบข้อที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงอ้างถึง ให้แบ่งปันว่าใน มัทธิว 4:2–4 พระผู้ช่วยให้รอดทรงอ้างอิง เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3 ใน มัทธิว 19:4–5 พระองค์ทรงอ้างอิง ปฐมกาล 2:24 และใน มาระโก 7:9–10 พระองค์ทรงอ้างถึง อพยพ 20:12 และ เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

    ช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่าเมื่อพวกเขาท่องจําข้อพระคัมภีร์ผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนหรือวลีสําคัญในพระคัมภีร์ และนําไปใช้ในชีวิต พวกเขากําลังทําตามแบบอย่างของพระเยซูคริสต์

  • สถานการณ์ใดบ้างที่ท่านเคยเผชิญหรืออาจเผชิญในอนาคตเมื่อพระคัมภีร์ที่ท่องจําจะเป็นประโยชน์หรือน่าจะเป็นประโยชน์?

    ตัวอย่างบางส่วนอาจได้แก่ เมื่อสอนบทเรียนหรือเป็นผู้พูด ตอบคําถามของผู้อื่น แสวงหาคําตอบส่วนตัว และเผชิญการล่อลวง

  • ท่านทําหรืออาจทําอะไรได้บ้างที่อาจช่วยให้ท่านท่องจําวลีหรือข้อความสําคัญในพระคัมภีร์?

คําตอบอาจได้แก่ พูดทวนวลีหรือข้อพระคัมภีร์ จดและลบคําบางคํา หรือใช้บัตรคําหรือกระดาษที่นักเรียนทําขึ้นในบทเรียนที่ 15: “แบบฝึกปฏิบัติผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน 1

ท่านอาจให้ดูหรือแจกข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนที่พวกเขาศึกษาไปแล้วให้นักเรียนแต่ละคน สําหรับรายการข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนและวลีสําคัญในพระคัมภีร์ ให้ดูใน เอกสารหลักผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน (2023)

เชื้อเชิญให้นักเรียนทํากิจกรรมต่อไปนี้ให้เสร็จโดยใช้เทคนิคการท่องจําที่พวกเขาเลือก แนวคิดบางอย่างรวมถึงการใช้อักษรตัวแรกของแต่ละคําในวลีผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนหรือใช้แอปผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน แนวคิดเพิ่มเติมถูกระบุไว้ใน “กิจกรรมทบทวนผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน” ในภาคผนวก

ใช้เวลาหลายนาทีในการท่องจําข้ออ้างอิงและวลีสําคัญในพระคัมภีร์จากข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอนสองสามข้อ (หากท่านต้องการ ท่านสามารถท่องจําทั้งข้อได้ นอกเหนือจากวลีสําคัญ)

เชื้อเชิญให้นักเรียนเลือกวลีหรือหนึ่งข้อที่พวกเขาท่องจําได้ และเตรียมตอบคําถามต่อไปนี้:

  • วลีหรือข้อความนี้อาจช่วยท่านในชีวิตอย่างไร?

  • สิ่งนี้อาจช่วยให้ท่านเป็นเหมือนพระผู้ช่วยให้รอดมากขึ้นได้อย่างไร?

เชื้อเชิญให้นักเรียนหลายๆ คนแบ่งปัน และท่านอาจแบ่งปันความคิดของท่านเช่นกัน มองหาวิธีกระตุ้นให้นักเรียนท่องจําพระคัมภีร์ต่อไป

เรียนรู้และประยุกต์ใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณ

ส่วนที่เหลือของบทเรียนมุ่งเน้นการช่วยให้นักเรียนนำหลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณไปปรับใช้กับสถานการณ์ในชีวิตจริง ก่อนดําเนินการต่อ ท่านอาจเชื้อเชิญให้นักเรียนทบทวนหลักธรรมเหล่านี้ ความสามารถของนักเรียนในการจําและประยุกต์ใช้หลักธรรมเหล่านี้ของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณจะเพิ่มขึ้นผ่านการทบทวนและการฝึกฝนซํ้าๆ กิจกรรมทบทวนที่แนะนําอยู่ในภาคผนวกหัวข้อ “กิจกรรมทบทวนผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน” คําอธิบายของหลักธรรมอยู่ในย่อหน้าที่ 5–12 ของ เอกสารหลักผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน (2023)

แบ่งปันสถานการณ์สมมติต่อไปนี้กับนักเรียนของท่าน ท่านอาจเลือกปรับสถานการณ์สมมติให้เข้ากับสภาวการณ์ของนักเรียน หรือท่านอาจถามนักเรียนว่าพวกเขาอาจต้องการปรับสถานการณ์สมมติอย่างไรเพื่อให้เกี่ยวข้องกับพวกเขามากขึ้น

ลองจินตนาการว่ามีอา ซึ่งเป็นเพื่อนของท่านพูดว่า “วิธีที่เราควรใช้เวลาในวันอาทิตย์นั้นน่าเบื่อและรู้สึกเหมือนเสียเวลาไปเปล่าๆ เธอไม่คิดหรือว่าวันหยุดสุดสัปดาห์ของเราจะดีกว่ามากถ้าเราไม่ต้องกังวลเรื่องการรักษาวันสะบาโตให้ศักดิ์สิทธิ์?”

  • มีอาอาจมีเหตุผลอะไรบ้างจึงรู้สึกอึดอัดใจกับพระบัญญัติข้อดังกล่าว?

ท่านอาจถามว่าเหตุใดการรู้เหตุผลที่มีอาคับข้องใจอาจเป็นประโยชน์

เชื้อเชิญให้นักเรียนไตร่ตรองว่าพวกเขาจะใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณอย่างไรเพื่อช่วยให้มีอาเปลี่ยนจากความรู้สึกปัจจุบันของเธอมาเป็นความเข้าใจและความรู้สึกปีติในวันสะบาโต

นักเรียนอาจทําสิ่งต่อไปนี้ให้เสร็จด้วยตนเองหรือเป็นกลุ่มเล็กๆ:

ใช้เวลาหลายนาทีเพื่อเตรียมสิ่งที่ท่านคิดว่าจะช่วยมีอาได้ ซึ่งอาจได้แก่:

  • พระคัมภีร์ คํากล่าวจากผู้นําศาสนจักร หรือแหล่งช่วยอื่นๆ ที่กําหนดไว้จากสวรรค์ ซึ่งอาจรวมถึงข้อผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน เช่น อพยพ 20:8; อิสยาห์ 58:13–14; โมไซยาห์ 2:41 หรือข้ออื่นๆ เช่น หลักคําสอนและพันธสัญญา 59:9, 13–15

  • ความจริงหรือหลักคําสอนที่ท่านรู้ว่าจะช่วยให้มีอามองสถานการณ์นี้ด้วยมุมมองนิรันดร์ (ตัวอย่างเช่น ความจริงหรือหลักคําสอนนี้อาจช่วยให้เราเป็นเหมือนพระเจ้ามากขึ้นได้อย่างไร [ดู โมเสส 3:3])

  • ตัวอย่างจากพระคัมภีร์ คําปราศรัยการประชุมใหญ่สามัญ หรือประสบการณ์ส่วนตัวที่แสดงให้เห็นว่าคนบางคนจะกระทําด้วยศรัทธาในพระเจ้าพระเยซูคริสต์เพื่อรักษาวันสะบาโตอย่างไร ซึ่งอาจรวมถึงการไปโบสถ์และรับส่วนศีลระลึก ท่านอาจอธิบายด้วยว่าพระเจ้าประทานพรพวกเขาอย่างไรเมื่อพวกเขาแสดงศรัทธา (ตัวอย่างจากพระคัมภีร์บางข้อ ได้แก่ อพยพ 16:14–30 และ เจรอม 1:5–9)

    ต่อไปนี้เป็นวิธีหนึ่งที่ท่านจะให้นักเรียนเตรียมแบ่งปันแนวคิดต่อกัน

    1. แจกกระดาษให้นักเรียนคนละแผ่น ให้พวกเขาแบ่งกระดาษออกเป็นสามส่วนโดยพับหรือวาดเส้นแบ่ง

    2. ให้พวกเขาเขียนหลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณในแต่ละส่วน

    3. เลือกหลักธรรมหนึ่งข้อและให้นักเรียนทุกคนเขียนหนึ่งวิธีในการช่วยมีอาโดยใช้หลักธรรมที่เลือก

    4. นักเรียนอาจส่งกระดาษต่อๆ กัน และเขียนหลักธรรมข้ออื่นลงบนกระดาษแผ่นอื่น ให้นักเรียนส่งและเขียนต่อไป

    5. เมื่อกระดาษแต่ละแผ่นมีแนวคิดหลายอย่าง เชื้อเชิญให้นักเรียนเก็บกระดาษไว้และอ่านสิ่งที่เขียน

    เชื้อเชิญนักเรียนที่เต็มใจหลายๆ คนตอบคําถามต่อไปนี้ตามสิ่งที่พวกเขาอ่าน ท่านอาจให้นักเรียนที่มักจะไม่มีส่วนร่วมตอบคําถามเหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ นักเรียนบางคนอาจรู้สึกสบายใจมากกว่าที่จะแบ่งปันสิ่งที่คนอื่นเขียน

  • สิ่งหนึ่งที่ท่านอ่านหรือเขียนที่ท่านรู้สึกว่าจะเป็นประโยชน์ต่อมีอาเป็นพิเศษคืออะไร? เพราะเหตุใด?

  • ท่านอาจเพิ่มเติมอะไร?

หลังจากนักเรียนหลายคนแบ่งปันแล้ว ท่านอาจถามว่าชั้นเรียนรู้สึกว่ามีสิ่งอื่นอีกหรือไม่ที่มีอาอาจต้องการในเวลานี้ มีหลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณที่ท่านไม่ได้สนทนาซึ่งอาจเป็นประโยชน์หรือไม่? ทําต่อไปจนกว่าชั้นเรียนจะรู้สึกว่ามีอาจะได้รับความช่วยเหลือมากพอ

ท่านได้เรียนรู้อะไร?

ในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน ให้เขียนสิ่งที่ท่านเรียนรู้จากประสบการณ์นี้ที่ท่านต้องการจดจํา ซึ่งอาจได้แก่ การใช้หลักธรรมของการได้มาซึ่งความรู้ทางวิญญาณอาจช่วยท่านตอบคําถามหรือไขข้อกังวลที่ท่านมีได้อย่างไร