I Ks. Samuela 3

Możesz poprosić ochotnika, by wyszedł na środek klasy i miał zasłonięte oczy. Zawiąż mu przepaskę na oczy. Pojedynczo poproś kilkoro uczniów, aby zwracali się do danego ucznia po imieniu. Zapytaj ucznia z przepaską na oczach, kto wypowiedział jego imię.

Uczniowie mogą wymienić zasady podobne do przedstawionych w tej lekcji albo tego nie uczynić. Jeśli je wymienią, poproś ich, aby podczas studiowania I Ks. Samuela 3 odszukali dowody tych prawd lub ich wyjaśnienie. Nic się stanie, jeśli nie będą w stanie tego zrobić. Podziękuj wszystkim uczniom za to, czym się podzielili.

Na tablicy napisz następującą prawdę: Bóg przemawia do nas i chce, abyśmy rozpoznawali Jego głos. Wyjaśnij, że Pan przemawia do nas poprzez Ducha Świętego (zob. Doktryna i Przymierza 8:2). Nazywamy to osobistym objawieniem. W trakcie lekcji uczniowie będą rozpoznawać dodatkowe zasady dotyczące osobistego objawienia.

Poproś uczniów, aby zastanowili się nad następującymi pytaniami:

Wyraź swoje przekonanie, że Bóg pragnie przemawiać do twoich uczniów.

Zanim przejdziesz do poniższych instrukcji, możesz wyjaśnić, że niektóre zasady w pismach świętych są domyślne. Oznacza to, że nie są bezpośrednio wymienione w wersetach. Duch Święty może pomóc nam rozpoznać domyślne zasady, kiedy zadajemy sobie takie pytania, jak: „Czego autor tych wersetów chciał, abym się nauczył?” lub „Jakich ważnych lekcji uczymy się z tych wersetów?”.

Kiedy uczniowie skończą studiować, poproś ich, aby zapisali na tablicy zasady, które odkryli. Za pomocą własnych słów uczniowie mogli rozpoznać zasady wymienione poniżej. Jeśli mają trudności ze zdefiniowaniem zasad, możesz wypisać poniższe zasady i poprosić ich, aby określili wyrażenia lub wersety, w których się znajdują.

• Pan cierpliwie wyciąga do nas rękę, nawet jeśli początkowo nie rozpoznajemy Jego głosu (zob. wersety 4., 6., 8., 10.).

• Pan przemawia do młodzieży (zob. wersety 4., 6., 8., 10.).

• Zapoznanie się z głosem Pana często wymaga czasu i praktyki (zob. wersety 7., 10., 19.).

• Inne osoby mogą pomóc nam rozpoznać głos Pana (zob.wersety 8–9).

• Kiedy okażemy gotowość do słuchania i działania, Pan objawi nam więcej (zob. wersety 10., 19.).

Kiedy uczniowie skończą studiowanie, daj im czas na omówienie tego, co odkryli, i na zadanie pytań. Wykorzystaj ten czas, aby pozwolić uczniom opowiedzieć o tym, w jaki sposób słyszą głos Pana w swoim życiu. Możesz także podzielić się osobistym doświadczeniem i wyjaśnić, w jaki sposób Go słyszysz.

Wyrażaj wdzięczność uczniom za to, że zabierają głos. Dawaj im znać, że ich zaangażowanie ma znaczący wpływ na zajęciach.

Dobrym pomysłem może być rozmowa z rodzicem lub zaufanym mentorem o tym, jak otrzymać objawienie, tak jak zrobił to Samuel, który rozmawiał z Helim. Samuel rzekł: „Mów, bo sługa twój słucha” (I Ks. Samuela 3:10). My również możemy jasno dać Panu do zrozumienia, że jesteśmy gotowi, aby słuchać Jego przesłań, znajdując chwile na rozważanie i słuchanie po modlitwie lub w ciągu dnia. Możemy też zapisać w dzienniku niektóre sposoby, na jakie otrzymujemy przesłania od Ojca Niebieskiego, takie jak te w ulotce.

Złóż świadectwo, że jeśli uczniowie będą się systematycznie koncentrować na zdobywaniu wiedzy, wzrośnie ich zdolność do rozpoznawania osobistego objawienia. Poinformuj uczniów, że będą mieli okazję, by zastanowić się nad swoimi dążeniami do rozpoznawania osobistego objawienia w lekcji 80.: „Ocena nauki, część 5.”.