« និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤ ៖ ទិដ្ឋភាពទូទៅ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤ ៖ ទិដ្ឋភាពទូទៅ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ក្រោយពីរំដោះសាសន៏អ៊ីស្រាអែលពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ព្រះយេហូវ៉ាបាននាំពួកគេទៅភ្នំស៊ីណាយ ។ នៅទីនោះ ទ្រង់បានអញ្ជើញពួកគេឲ្យធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយទ្រង់ដើម្បីក្លាយជា« សាសន៍បរិសុទ្ធ » ( និក្ខមនំ ១៩:៦ ) ។ ម៉ូសេបានឡើងទៅលើភ្នំនោះ ដើម្បីទទួលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់សម្រាប់ប្រជាជននេះ ។ ព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការ ហើយប្រជាជននេះបានសន្យាថានឹងគោរពតាម ។ ម៉ូសេបានត្រឡប់ទៅភ្នំនោះវិញ ដើម្បីទទួលបានការណែនាំបន្ថែមទៀត ។ ពេលលោកនៅលើភ្នំនោះ សាសន៏អ៊ីស្រាអែលមួយចំនួនបានបំពានសេចក្ដីសញ្ញារបស់ពួកគេជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ដោយធ្វើ និងថ្វាយបង្គំគោមាស ។ ម៉ូសេបានត្រឡប់មកវិញ ហើយស្ដីបន្ទោសប្រជាជននេះចំពោះអំពើទុច្ចរិតរបស់ពួកគេ ។ បន្ទាប់ពីសាសន៏អ៊ីស្រាអែលបានរងទុក្ខដែលជាលទ្ធផលមកពីការបំពានលើសេចក្ដីសញ្ញារបស់ពួកគេ ព្រះអម្ចាស់បានរំឭកពួកគេថា ទ្រង់មានយុត្តិធម៌ មេត្តា និងអត់ធ្មត់ ។
ជួយសិស្សឲ្យស្គាល់សេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រះចេស្តា និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ យើងមិនត្រឹមតែត្រូវដឹងអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រះចេស្ដា និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងក៏ត្រូវដកពិសោធន៍វាផងដែរ ។ នៅពេលអ្នកបង្រៀន សូមស្វែងរកឱកាសដើម្បីជួយអ្នករៀនឲ្យស្គាល់សេចក្ដីស្រឡាញ់ ព្រះចេស្ដា និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ សូមជួយពួកគេឲ្យស្គាល់គំរូនៅក្នុងបទគម្ពីរ និងបទពិសោធន៍ក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ។ ការទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់អ្នករៀនទៅលើសេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រះចេស្ដា និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងជួយពួកគេឲ្យយល់ និងទទួលអារម្មណ៍ពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់អាចប្រទានពរ និងជួយពួកគេ ។ ឧទាហរណ៍អំពីរបៀបធ្វើកិច្ចការនេះអាចមាននៅក្នុងមេរៀនទី ៥១ ៖ « និក្ខមនំ ២៤; ៣១–៣៤ » ។ ដើម្បីរៀនបន្ថែមទៀត សូមមើល « ជួយសិស្សឲ្យទទួលស្គាល់សេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រះចេស្តា និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ » ( ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ [ ឆ្នាំ២០២២ ] ទំព័រ ៨ ) ។
រៀបចំខ្លួនបង្រៀន
ព័ត៌មានខាងក្រោមផ្តល់ឲ្យអ្នកនូវគំនិតខ្លះៗអំពីអ្វីដែលអ្នកអាចត្រូវរៀបចំទុកជាមុនសម្រាប់មេរៀននីមួយៗ ។
និក្ខមនំ ១៩
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យទទួលអារម្មណ៍នូវបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះដើម្បីមានទំនាក់ទំនងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងពួកគេ ។
-
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យជញ្ជឹងគិតអំពីអ្វីដែលធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងមួយមានអត្ថន័យ ឬមានសារៈសំខាន់ ។ ពួកគេអាចគិតអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលពួកគេមានទំនាក់ទំនងដ៏មានអត្ថន័យជាមួយ ហើយពួកគេអាចនាំយករូបភាពរបស់បុគ្គលនេះមកចែកចាយនៅពេលចាប់ផ្ដើមថ្នាក់ ។
-
សម្ភារត្រូវបង្ហាញ ៖ រូបភាពរបស់នរណាម្នាក់ដែលអ្នកមានទំនាក់ទំនងដ៏មានអត្ថន័យជាមួយ ដូចជាសមាជិកគ្រួសារ ឬអ្នកណែនាំម្នាក់
និក្ខមនំ ២០:១–១១
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយសិស្សស្រឡាញ់ និងគោរពព្រះលើសអ្វីៗទាំងអស់ ។
-
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យសរសេរបទបញ្ញត្តិមួយចំនួនរបស់ព្រះ ។ អញ្ជើញពួកគេឲ្យពិភាក្សាជាមួយសមាជិកគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិម្នាក់អំពីរបៀបដែលបទបញ្ញត្តិដែលពួកគេបានសរសេរជួយពួកគេឲ្យបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះ និងដាក់ទ្រង់ជាអាទិភាពទីមួយនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។
-
សំណៅមេរៀន ៖ « បទបញ្ញត្តិដែលជួយយើងឲ្យស្រឡាញ់ព្រះ និងដាក់ទ្រង់ជាអាទិភាពទីមួយ »
និក្ខមនំ ២០:១២–១៧
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយសិស្សយល់ដឹងពីរបៀបគោរពតាមបទបញ្ញត្តិទាំងឡាយដែលនឹងជួយពួកគេឲ្យស្រឡាញ់ព្រះ និងអ្នកជិតខាងរបស់ពួកគេ ។
-
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យសាកល្បងចំណេះដឹងរបស់ពួកគេអំពីក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការ ។ ពួកគេអាចសរសេរវាតាមលំដាប់លំដោយ ឬសូត្រវាចេញពីការចងចាំ ។
-
សម្ភារសម្រាប់សិស្ស ៖ សៀវភៅ ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ សេចក្តីណែនាំដើម្បីធ្វើការជ្រើសរើស ( ឆ្នាំ២០២២ )
-
សំណៅមេរៀន ៖ « បទបញ្ញត្តិដែលជួយយើងឲ្យស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងរបស់យើង »
និក្ខមនំ ២៤; ៣២–៣៤
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយសិស្សយល់ដឹងថា ព្រះអម្ចាស់មានយុត្តិធម៌ មេត្តា និងអត់ធ្មត់ ។
-
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យជញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលពួកគេធ្លាប់ឃើញសេចក្ដីយុត្តិធម៌ សេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីអត់ធ្មត់ ( សេចក្ដីអត់ធន់ ) របស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ អ្នកអាចអញ្ជើញពួកគេឲ្យទៅលេងជាមួយសមាជិកគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិអំពីរបៀបដែលយុត្តិធម៌ និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់ធ្វើការរួមគ្នា ដើម្បីផ្ដល់ពរដល់បុត្រាបុត្រីទាំងអស់របស់ទ្រង់ ។
-
រូបភាព ៖ រូបភាពព្រះអង្គសង្គ្រោះ
-
វីដេអូ ៖ « ចូរស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះ និងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ » ( ១៣:៥៣ ) ចាប់ពីនាទី ១១:០៥ ដល់ ១១:៤២