« និក្ខមនំ ១៦ ៖ នំបុ័ងប្រចាំថ្ងៃ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« និក្ខមនំ ១៦ ៖ នំបុ័ងប្រចាំថ្ងៃ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
និក្ខមនំ ១៤–១៨ ៖ មេរៀនទី ៤៧
និក្ខមនំ ១៦
នំបុ័ងប្រចាំថ្ងៃ
បន្ទាប់ពីព្រះអម្ចាស់បានរំដោះរាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ពីប្រទេសអេស៊ីព្ទហើយ នោះពួកគេបានឆ្លងកាត់នឹងឧបសគ្គថ្មីៗ និងឱកាសសម្រាប់ការរីកចម្រើន ។ សាសន៏អ៊ីស្រាអែលមិនអាចពឹងផ្អែកលើសាសន៍អេស៊ីព្ទផ្តល់របស់របរចាំបាច់ដូចជាអាហារ និងទឹកទៀតទេ ។ ពួកគេត្រូវរៀនពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ដើម្បីទទួលបានសេចក្តីត្រូវការប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ ។ មេរៀននេះអាចជួយសិស្សឲ្យពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យរកមើលភស្ដុតាងនៃព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេចន្លោះពេលនេះ និងមេរៀនលើកក្រោយ ។ សូមលើកទឹកចិត្តពួកគេឲ្យចំណាយពេលក្នុងការអធិស្ឋានផ្ទាល់ខ្លួន ឬជាគ្រួសារ ដើម្បីថ្លែងអំណរគុណចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌សម្រាប់ជំនួយរបស់ទ្រង់ ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
តម្រូវការសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបីបាច់ប្រចាំថ្ងៃ
សូមពិចារណាចាប់ផ្តើមថ្នាក់ដោយពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលរាងកាយរបស់យើងត្រូវការជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចដាក់បង្ហាញនំប៉័ងខ្លះៗ ។ សូមឲ្យសិស្សម្នាក់ដែលឃ្លាន ឡើងមកខាងមុខថ្នាក់ ហើយហូបនំប៉័ងនេះខ្លះ ។ កាលសិស្សហូប សូមសួរសំណួរដូចខាងក្រោមដល់គាត់ ៖
-
តើអ្នកបានហូបអ្វីលើកចុងក្រោយនៅពេលណា ?
-
ប្រសិនបើអ្នកទើបតែបានហូបអ្វីរួច ហេតុអ្វីអ្នកឃ្លាននាពេលនេះ ?
-
ហេតុអ្វីយើងត្រូវបរិភោគឲ្យបានទៀងទាត់ ?
អែលឌើរ ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានប្រៀបធៀបការចិញ្ចឹមខាងរូបកាយរបស់យើងទៅនឹងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះវិញ្ញាណរបស់យើង ៖
យើងទាំងអស់គ្នាដឹងពីតម្រូវការសម្រាប់អាហាររូបត្ថម្ភ ។ ការស្រេកឃ្លាន និងស្រេកទឹក រំឭកយើងយ៉ាងខ្លាំង ប្រសិនបើយើងភ្លេច ។ ប៉ុន្តែ ខាងវិញ្ញាណក៏ត្រូវការអាហារទ្រទ្រង់ខ្លាំងដូចគ្នាដែរ ។ ( « Daily Bread: Pattern » បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ )
-
អ្នកគិតថា ហេតុអ្វីតម្រូវការដើម្បីចិញ្ចឹមវិញ្ញាណរបស់យើងគឺសំខាន់ដូចជាការថែទាំរាងកាយរបស់យើងដែរ ?
-
ហេតុអ្វីបានវាអាចជាការងាយនឹងមើលរំលងសេចក្ដីត្រូវការខាងវិញ្ញាណរបស់យើង ?
សូមចំណាយពេលបន្តិច ដើម្បីជញ្ជឹងគិតអំពីសំណួរខាងក្រោម ។ សូមពិចារណាកត់ត្រាគំនិតរបស់អ្នកនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក ៖
-
តើអ្នកមានអារម្មណ៍ចង់មើលថែវិញ្ញាណរបស់អ្នករាល់ថ្ងៃ ដូចអ្នកមើលថែរាងកាយរបស់អ្នកដែរឬទេ ? ហេតុអ្វីចង់ ឬហេតុអ្វីមិនចង់ ?
-
តើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ចង់ឲ្យអ្នកធ្វើអ្វីខ្លះក្នុងមួយថ្ងៃៗ ដើម្បីមើលថែវិញ្ញាណរបស់អ្នក ?
សូមស្វែងរកការបំផុសគំនិត ដើម្បីដឹងពីអ្វីដែលអ្នកអាចបន្តធ្វើ ឬអ្វីដែលអ្នកអាចផ្លាស់ប្តូរ ដើម្បីផ្តល់កម្លាំងចិត្តប្រចាំថ្ងៃពីព្រះអម្ចាស់ ដែលវិញ្ញាណរបស់អ្នកត្រូវការ ។
ការពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ
បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហម សាសន៏អ៊ីស្រាអែល « ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ព្រមទាំងដល់ម៉ូសេ ជាអ្នកបម្រើទ្រង់ផង » ( និក្ខមនំ ១៤:៣១ ) ។ ពួកគេបានច្រៀង និងរាំដើម្បីសរសើរតម្កើងព្រះអម្ចាស់ ដែលបានរំដោះពួកគេ ( សូមមើល និក្ខំមនំ ១៥:១–២១ ) ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការសរសើរតម្កើងរបស់សាសន៏អ៊ីស្រាអែលចំពោះព្រះអម្ចាស់មិនបានស្ថិតស្ថេរយូរនោះទេ ។ នៅពេលម៉ូសេបាននាំពួកគេទៅភ្នំស៊ីណាយ នោះពួកគេបានប្រឈមនឹងបញ្ហាផ្សេងៗ ហើយជំនឿរបស់ពួកគេត្រូវបានសាកល្បង។
សូមអាន និក្ខមនំ ១៦:២–៤, ១១–១៥ ដោយរកមើលរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានអាហារដល់សាសន៏អ៊ីស្រាអែល ។
-
តើអ្នកបានរកឃើញអ្វីខ្លះ ?
សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យគូសចំណាំពាក្យ « នំម៉ាន៉ា » នៅក្នុង និក្ខមនំ ១៦:១៥ ត្រូវធ្វើសេចក្តីយោងបទគម្ពីរ ឬភ្ជាប់វាទៅនឹង យ៉ូហាន ៦:៤៧–៥១ ។
សូមអាន យ៉ូហាន ៦:៣១–៣៥, ៤៧–៥១ ដោយរកមើលអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនអំពីនំម៉ាន៉ា ។
-
តើនំម៉ាន៉ាស្រដៀងនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរបៀបណាខ្លះ ?
-
តើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវប្រទានឲ្យយើងល្អខ្លាំងជាងនំម៉ាន៉ាដោយរបៀបណា ?
សូមលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យផ្ដោតលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៅពេលពួកគេសិក្សាអំពីនំម៉ាន៉ា ។ របៀបមួយដើម្បីធ្វើការណ៍នេះគឺផ្តល់ឲ្យសិស្សនូវសំណៅមេរៀនដែលមានចំណងជើងថា « នំបុ័ងធ្លាក់ពីលើមេឃ » ។ សិស្សអាចបំពេញសំណៅមេរៀនរៀងៗខ្លួន ឬនៅក្នុងក្រុមតូចៗ ។
ជាជម្រើស អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សជាក្រុមតូចៗឲ្យអាន និក្ខមនំ ១៦:១៤–៣១, ៣៥ ហើយត្រូវបង្កើតសំណួរអំពីនំម៉ាន៉ា ។ ពួកគេអាចសរសេរសំណួរ ៣–៤ ដែលអាចឆ្លើយបានដោយការអានខគម្ពីរ ។ បន្ទាប់មកក្រុមអាចផ្លាស់ប្តូរសំណួរជាមួយក្រុមផ្សេងទៀត ។
សូមចែកចាយចម្លើយដែលត្រឹមត្រូវបន្ទាប់ពីសិស្សបានធ្វើហើយ ៖ ១ ២. ត្រូវ ៣. ខុស ៤. ខុស ៥. ត្រូវ ៦. ត្រូវ ៧. ខុស ៨. ត្រូវ ខុស ។
-
តើព័ត៌មានលម្អិតទាំងនេះអំពីនំម៉ាន៉ា អាចអនុវត្តចំពោះតម្រូវការរបស់យើងសម្រាប់អាហារចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណដោយរបៀបណា ?
-
តើព័ត៌មានលម្អិតទាំងនេះអំពីនំម៉ាន៉ា អាចបង្រៀនអ្នកអ្វីខ្លះអំពីការទទួលបានការចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ?
សិស្សប្រហែលជាបានរកឃើញសេចក្តីពិតដ៏មានតម្លៃជាច្រើន ។ ពួកគេអាចចែកចាយពីមូលហេតុដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថា សេចក្តីពិតដែលពួកគេបានរកឃើញគឺមានសារៈសំខាន់ ។ អ្នកក៏អាចសួរសំណួរតាមដានផ្សេងទៀតផងដែរ ។ មេរៀនដែលនៅសេសសល់នេះនឹងផ្ដោតលើសេចក្តីពិតដូចតទៅនេះ ៖ នៅពេលយើងពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ នោះទ្រង់នឹងប្រទានពរដល់យើងនូវការចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណដែលយើងត្រូវការ ។ ( ចំណាំ ៖ សិស្សនឹងគិតពិចារណាពីបំណងប្រាថ្នារបស់ពួកគេលើព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងមេរៀនទី ៥៥ ៖ « វាយតម្លៃការរៀនសូត្ររបស់អ្នកទី ៣ » ។ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍មានចំណាប់អារម្មណ៍ក្នុងការផ្ដោតលើសេចក្ដីពិតផ្សេងទៀតនៃមេរៀនដែលនៅសេសសល់នេះ សូមប្រាកដថា បានធ្វើការបត់បែនអ្វីដែលទាក់ទងគ្នា នៅពេលអ្នកបង្រៀនមេរៀនទី ៥៥ ) ។
ដើម្បីធ្វើឲ្យការយល់ដឹងរបស់សិស្សកាន់តែស៊ីជម្រៅពីសេចក្តីត្រូវការព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើងជាប្រចាំថ្ងៃ នោះអ្នកអាចចែកចាយសេចក្តីថ្លែងការណ៍ដូចខាងក្រោមនេះ ឬមើល « Daily Bread: Pattern » ( ២:៥១ ) ដែលមាននៅលើគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ។
អែលឌើរ គ្រីស្តូហ្វឺសិន បានមានប្រសាសន៍ពីសេចក្តីត្រូវការរបស់យើងចំពោះការចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណជាប្រចាំថ្ងៃមកពីព្រះអម្ចាស់ ៖
យើងមិនគួរគិតថា យើងអាចរស់នៅជាច្រើនសប្តាហ៍ និងជាច្រើនខែដោយគ្មានចំណីអាហារខាងវិញ្ញាណ ហើយមិនរងទុក្ខ និងមិនមានឥទិ្ធពលអវិជ្ជមានដល់ជីវិតខាងវិញ្ញាណរបស់យើងឡើយ ។ ការស្គាល់ភាពពិតនៃតម្រូវការរបស់យើងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងខាងវិញ្ញាណប្រចាំថ្ងៃ ឬនំម៉ាន៉ា ជួយយើងបង្កើនភាពក្លាហានរបស់យើងដើម្បីធ្វើរឿងត្រឹមត្រូវ និងបម្រើអ្នកដទៃច្រើនជាងអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាន ប្រសិនបើយើងមិនព្រងើយកន្ដើយនឹងព្រះនោះទេ ។ ( « Daily Bread: Pattern » បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ )
-
ហេតុអ្វីបានជាការពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ គឺប្រសើរជាងបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណដ៏មានឥទ្ធិពលម្តងម្កាល ?
នំបុ័ងប្រចាំថ្ងៃ
សូមផ្ដល់សេចក្តីណែនាំដូចខាងក្រោម ។ បន្ថែមពីលើវគ្គបទគម្ពីរដែលបានណែនាំ សិស្សអាចរកមើលសេចក្តីថ្លែងការណ៍ពីថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ ដោយការស្វែងរកពាក្យ ឬឃ្លាដូចជា « ប្រចាំថ្ងៃ » ឬ « រៀងរាល់ថ្ងៃ » នៅក្នុងបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ។
នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមដាក់ស្លាកទំព័រមួយថា « នំបុ័ងប្រចាំថ្ងៃ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។ នៅពាក់កណ្តាលទំព័រ សូមគូរនំប៉័ងមួយដុំ ។ សូមសិក្សាបទគម្ពីរខាងក្រោមនេះ ដោយរកមើលអ្វីដែលយើងអាចធ្វើរាល់ថ្ងៃដើម្បីពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ និងទទួលបានការចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណ ។ សូមសរសេរអ្វីដែលអ្នករកឃើញនៅជុំវិញរូបគំនូរនំបុ័ងរបស់អ្នក ។
-
ចោទិយកថា ៨:៣
-
សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញដោយការសួរសំណួរដូចខាងក្រោម ។ អ្នកអាចលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យបន្ថែមគំនិតទាំងឡាយទៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់ពួកគេ នៅពេលពួកគេរៀនពីមិត្តរួមថ្នាក់របស់ពួកគេ ។
-
តើសកម្មភាពណាមួយក្នុងចំណោមសកម្មភាពទាំងនេះដែលបានជួយអ្នកយាងអញ្ជើញនំបុ័ងនៃជីវិត ដែលជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ មកក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក ? តើជាលទ្ធផល ទ្រង់បានចិញ្ចឹមបីបាច់ ឬពង្រឹងអ្នកដោយរបៀបណា ?
-
បន្ថែមពីលើអ្វីដែលអ្នកបានរកឃើញនៅក្នុងបទគម្ពីរ តើមានកិច្ចការអ្វីខ្លះទៀតដែលអ្នកព្យាយាមធ្វើជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ ?
-
តើអ្នកនឹងនិយាយអ្វីទៅនរណាម្នាក់ដែលមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមិនត្រូវការធ្វើរឿងទាំងអស់នេះទេ ?
ប្រសិនបើពេលវេលាអនុញ្ញាត សូមពិចារណាច្រៀងទំនុកតម្កើងជាមួយសិស្សអំពីតម្រូវការរបស់យើងចំពោះព្រះអម្ចាស់ដូចជាបទ « ខ្ញុំត្រូវការទ្រង់ជានិច្ច » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ៤៧ ) ។ សិស្សអាចចែកចាយឃ្លាពីទំនុកតម្កើងដែលមានន័យសម្រាប់ពួកគេ ។
សូមមើលបញ្ជីដែលអ្នកបានសរសេរជុំវិញនំបុ័ងនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក ។ គូសរង្វង់គំនិតមួយ ឬពីរដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ព្រះអម្ចាស់ចង់ឲ្យអ្នកចាប់ផ្តើមធ្វើ ឬធ្វើខុសពីមុន ដើម្បីពឹងផ្អែកលើទ្រង់កាន់តែប្រសើរឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ បន្ទាប់មកសូមឆ្លើយសំណួរដូចខាងក្រោមនេះ ៖
-
តើអ្នកនឹងធ្វើរឿងនេះនៅពេលណា និងកន្លែងណាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ?
-
តើឧបសគ្គអ្វីខ្លះដែលអ្នកត្រូវយកឈ្នះដើម្បីធ្វើឲ្យទម្លាប់នេះ ជាផ្នែកមួយនៃទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក ? តើអ្នកនឹងយកឈ្នះលើឧបសគ្គទាំងនេះដោយរបៀបណា ?
-
តើអ្នកគិតថា ការធ្វើរឿងនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ អាចប៉ះពាល់ដល់ទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបន្តិចម្តងៗដោយរបៀបណា ?
សូមបញ្ចប់ដោយការចែកចាយគំនិត និងអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីតម្រូវការរបស់យើងក្នុងការពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ សូមស្វែងរកឱកាសនៅក្នុងមេរៀននាពេលអនាគត ដើម្បីតាមដានការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់សិស្ស ។ អ្នកក៏អាចធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពសិស្សរបស់អ្នកជាទៀងទាត់អំពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកដើម្បីពឹងផ្អែកលើព្រះអម្ចាស់ ។