«اکتبر ۲۶– نوامبر ۱. «ماتمشان را به شادی تبدیل خواهم کرد»: ارمیا ۳۱–۳۳؛ ۳۶–۳۹؛ سوگنامه ۱؛ ۳» از پی من بیا — برای خانه و کلیسا: عهدِ عتیق ۲۰۲۶ (۲۰۲۶)
«اکتبر ۲۶– نوامبر ۱. «ماتمشان را به شادی تبدیل خواهم کرد،» از پی من بیا — برای خانه و کلیسا: عهدِ عتیق ۲۰۲۶
اِرمیا ویرانیِ اورشلیم را سوگواری میکند، اثرِ رِمبرَندت وَن ریژن
۲۶ اکتبر–۱ نوامبر: «ماتمشان را به شادی تبدیل خواهم کرد»
ارمیا ۳۱–۳۳؛ ۳۶–۳۹؛ سوگنامه ۱؛ ۳
وقتی که اوّل سَروَر ارمیا را به پیامبری خواند، سَروَر به او گفت که ماموریت او «ریشهکن کردن و [برانداختن]» خواهد بود (ارمیا ۱: ۱۰) — و در اورشلیم، شرارت بسیاری برای ریشهکن کردن و از بین بردن وجود داشت. اما این فقط بخشی از مأموریت ارمیا بود؛ او همچنین برای «دوبارهسازی و از نو کاشتن» فرا خوانده شده بود. (ارمیا ۱: ۱۰). چه چیزی میتوانست در ویرانههای متروکهای که از شورشِ مردمِ پیمانی به جا مانده بود، دوباره ساخته یا کاشته شود؟ طور دیگری بپرسیم، وقتی گناه یا ناملایمات، زندگی ما را ویران کرده است، ما چگونه میتوانیم آن را دوباره بسازیم و از نو دوباره بکاریم؟ پاسخ در «شاخهٔ عدالت» [پادشاهی عادل از نسل داوود] نهفته است (ارمیا ۳۳: ۱۵)، یعنی مسیحِ وعده داده شده. مسیح «پیمانی تازه» میآورد (ارمیا ۳۱: ۳۱)؛ پیمانی که به بیش از یک تعهدِ سطحی یا ظاهری از فداکاری، نیاز دارد. شریعت او باید «در ضمیر[مان]،» و «در قلب[مان]» نوشته شود. در واقع این چیزی است که برای سَروَر به معنای «او خدای [ما]» است و برای ما به معنای «ما قوم [او] باشیم» است. (ارمیا ۳۱: ۳۳). این یک روند مادامالعمر است و ما هنوز هم مرتکب اشتباه خواهیم شد و گاه گاهی دلیلی برای سوگواری خواهیم داشت. اما وقتی ما این اشتباهات را انجام میدهیم و سوگواری میکنیم، سَروَر وعده میدهد که: «ماتمشان را به شادی تبدیل خواهم کرد» (ارمیا ۳۱: ۱۳).
برای مروری اجمالی بر سوگنامه، رجوع کنید به «کتابِ سوگنامه» در راهنمای نوشتههای مقدس (scriptures.ChurchofJesusChrist.org).
ایدههایی برای یادگیری در خانه و کلیسا
ارمیا ۳۱؛ ۳۳
سَروَر، مردم پیمانی خود را از اسارت بیرون خواهد آورد.
در ارمیا ۳۱؛ ۳۳ سَروَر «صدای گریه و ماتمی» که [بنی] اسرائیل در اسارت تجربه کردند را میشنود (ارمیا ۳۱: ۱۵). با این حال، او همچنان کلماتی تسلی بخش و امید دهنده را بیان میکند. هنگام خواندن این فصلها به دنبال آن کلمات تسلیبخش و امیددهنده بگردید. چه وعدههایی مییابید که در مورد شما صدق میکند؟
ارمیا ۳۱: ۳۱–۳۴؛ ۳۲: ۳۷–۴۲.
«من خدای آنها و آنها قوم من خواهند بود»
اگرچه [بنی] اسرائیل پیمانهای خود را شکسته بودند، ارمیا پیشگویی کرد که سَروَر دوباره با آنها یک «پیمان تازه» و «ابدی» خواهد بست (ارمیا ۳۱: ۳۱؛ ۳۲: ۴۰ ). آن پیمان چیست؟ پیشنهاد میشود که برای دریافت بینشهای بیشتر به راهنمای نوشتههای مقدّس، «New and Everlasting Covenant،» در کتابخانهٔ مژده مراجعه کنید.
در حالی که ارمیا ۳۱: ۳۱–۳۴؛ ۳۲: ۳۷–۴۲ را میخوانید، در مواردِ زیر تأمل کنید:
-
اینکه جزیی از مردم پیمانبستهٔ خدا باشید برای شما چه معنایی دارد.
-
اینکه قانون او بر قلبتان نوشته شده باشد، چه معنایی دارد.
-
اینکه سَروَر وقتی با او پیمان میبندید چه وعدههایی میدهد.
-
اینکه چگونه رابطهٔ پیمانی شما با سَروَر، شما را تغییر میدهد.
چه وعدههایی به خدا دادهاید، وقتی در آیینهای مقدس شرکت کردهاید؟ او چگونه به وعدههایی که به شما داده است، عمل میکند؟
همچنین رجوع کنید به دیوید اِی. بِدنار، ««تو نزد من خواهی ماند و من در نزد تو؛ پس با من قدم بردار»،» لیاحونا، مه ۲۰۲۳، ۱۲۳–۲۶.
ارمیا ۳۶
نوشتههای مقدس این قدرت را دارد که مرا از شریر دور کند.
با توجه به ارمیا ۳۶: ۲–۳، چرا سَروَر به ارمیا فرمان داد تا پیشگوییهای او را ثبت کند؟ هنگامی که ارمیا ۳۶ را میخوانید، توجه داشته باشید که افراد زیر، در مورد این پیشگوییها، چه احساسی داشتند:
-
سَروَر (رجوع کنید به آیههای ۱–۳، ۲۷–۳۱)
-
ارمیا (رجوع کنید به آیههای ۴–۷، ۳۲)
-
باروک (رجوع کنید به آیههای ۴، ۸–۱۰، ۱۴–۱۸)
-
یهودی و پادشاه یهویاکیم (رجوع کنید به آیههای ۲۰–۲۶)
-
الناتان، دلایا، جمریا (رجوع کنید به آیه ۲۵)
در مورد احساس خود نسبت به نوشتههای مقدّس تأمل کنید. چگونه آنها به شما کمک کردهاند که از شریر رو برگردانید؟
ارمیا ۳۷–۳۹
در پیروی از پیامبرانِ خدا، استوار و ثابت قدم باشید.
در ارمیا ۳۷: ۱–۳، ۱۵-۲۱؛ ۳۸: ۱–۶، ۱۴–۲۸، چه شواهدی میبینید که نشان میدهد پادشاه صدقیا معتقد بود که ارمیا پیامبر حقیقی سَروَر است؟ چه شواهدی میبینید که نشان میدهد صدقیا اعتقاد نداشت؟ شما از این مقایسه چه میآموزید؟ در حالی که ارمیا ۳۹ را میخوانید، در این تأمل کنید که چه تفاوتی میکرد اگر صِدقیا و مردمش از پیامبر پیروی میکردند و فرامین سَروَر را رعایت میکردند. (مقایسه کنید آنچه برای صدقیا اتفاق افتاد با آنچه برای خانوادهٔ لیحای در ۱ نیفای ۱–۲ روی داد.)
ارمیا ۳۸: ۶–۱۳؛ ۳۹: ۱۵–۱۸.
من میتوانم در دفاع از آنچه درست است، جسور باشم.
مقاماتِ پادشاه احساس کردند که پیشگوییهای ارمیا، باعث کاهش تمایل سربازانشان به جنگیدن میشود، بنابراین او را به یک آبانبار پر از گِل انداختند (رجوع کنید به ارمیا ۳۸: ۱–۴). در ارمیا ۳۸: ۶–۱۳، چه چیزی در پاسخِ عبْدِ مَلِکِ حبشی، شما را تحتِ تأثیر قرار میدهد؟ همچنین به برکتی که سَروَر در ارمیا ۳۹: ۱۵–۱۸ به عبْدِ مَلِک داد، توجه کنید.
شما چطور میتوانید از نمونهٔ عبْدِ مَلِک پیروی کنید؟
فریادِ ارمیا
سوگنامه ۱؛ ۳
سَروَر میتواند اندوهی که به خاطر گناه تجربه میکنم را تسکین دهد.
کتابِ سوگنامه، از مجموعه شعرهایی است که پس از نابودی اورشلیم و معبدش، نوشته شده است. چرا فکر میکنید حفظِ آنها مهم است؟ به این فکر کنید که استعارههایی موجود در سوگنامه ۱ و ۳ چگونه به شما در درکِ غمِ بزرگِ اسرائیل کمک میکند. چه پیامهایی از امید در مسیح مییابید؟ (به خصوص رجوع کنید به سوگنامه ۳: ۲۰–۳۳ ؛ همچنین رجوع کنید به متی ۵: ۴؛ یعقوب ۴: ۸–۱۰؛ آلما ۳۶: ۱۷–۲۰).
رئیس اِم. راسل بَلارد، چندین موقعیت را ذکر کرد که ممکن است باعث شود برخی امید خود را از دست بدهند و در مورد اینکه کجا میتوان امید یافت، توصیههایی ارائه داد:
«برخی از ما ممکن است زندگی خود را مملو از ناامیدی، ناراحتی و غم و اندوه بیابیم. بسیاری از افراد احساس میکنند که نمیتوانند با هرج و مرجی که به نظر میرسد در جهان حاکم است، مقابله کنند. بعضی دیگر برای اعضایی از خانواده که در افولِ سریع و پرخروش ارزشهای تضعیف شده و استانداردهای اخلاقیِ رو به زوال قرار دارند، دچار عذاب میشوند. … بسیاری حتی به خودشان اجازه دادهاند که شرارت و بیرحمی جهان را به عنوان یک واقعیتِ غیرقابلِ اصلاح، بپذیرند. آنها امید خود را از دست دادهاند. …
«… برخی از ما ممکن است به دلیل گناه و نافرمانی، تمام امید خود را از دست داده باشیم. یک شخص میتواند چنان در ارزشهای دنیوی غرق شود که راه خروجی نبیند و تمام امیدش را از دست بدهد. التماس من از همهٔ کسانی که در این دامِ دشمن افتادهاند، این است که هرگز تسلیم نشوید! صرف نظر از اینکه اوضاع چقدر ناامیدکننده به نظر میرسد یا چقدر ممکن است ناامیدکننده شود، لطفا به من اعتماد کنید، شما همیشه میتوانید امید داشته باشید. همیشه» («The Joy of Hope Fulfilled،» [شادیِ امیدِ تحققیافته] انساین، نوامبر ۱۹۹۲، ۳۱–۳۲).
همچنین رجوع کنید به «Come, Ye Disconsolate،» سرودها، شمارهٔ ۱۱۵.
به دیگران کمک کنید تا مسئولیت یادگیری خود را بر عهده گیرند. گاهی اوقات به نظر میرسد که آسانترین راه برای آموزش، این است که به یادگیرندگان بگوییم چه چیزی فکر میکنیم باید بدانند. هرچند، آسانترین راه همیشه بهترین راه نیست. ارشد دیوید اِی. بِدنار توصیه کرده است: «نیت ما نباید این باشد که «چه چیزی را به آنها بگوییم؟» در عوض، سؤالاتی که باید از خودمان بپرسیم این است که من میتوانم آنها را دعوت به چه کاری کنم؟ چه سؤالات الهامگرفتهای میتوانم بپرسم که اگر آنها مایل به پاسخگویی باشند، آغاز دعوت روحالقدس به زندگیشان خواهد بود؟»» (evening with a General Authority، ۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، broadcasts.ChurchofJesusChrist.org؛ همچنین رجوع کنید به آموزش به شیوهٔ سَروَر، ۲۵). راههای زیادی برای کمک به یادگیرندگان وجود دارد تا مسئولیت یادگیری خود را بر عهده گیرند. به عنوان مثال، در این برنامهٔ درسی، از یادگیرندگان دعوت میشود که جستجو کنند، تأمل کنند، لیست تهیه کنند، به تصاویر نگاه کنند، در درسهای عملی شرکت کنند، نقاشی بِکِشند و آنچه را که یاد میگیرند به اشتراک بگذارند و به کار ببرند.
ایدههایی برای آموزش کودکان
ارمیا ۳۱: ۳
پدر آسمانی و عیسی مرا «با یک عشقِ ابدی» دوست دارند.
-
وقتی ارمیا ۳۱: ۳ را با فرزندانتان میخوانید، میتوانید به آنها کمک کنید اشیایی (یا تصاویر اشیا) را پیدا کنند که مدت طولانی باقی میمانند، مانند یک سکهٔ فلزی، و برخی که باقینمیمانند، مانند یک بُرشِ میوه. میتوانید در مورد معنای «ابدیت» صحبت کنید و با یکدیگر به اشتراک بگذارید که چگونه «عشق ابدی» پدر آسمانی را احساس کردهاید. شما همچنین میتوانید با هم ترانهای مانند «God Is Watching Over All» (کتاب ترانهٔ کودکان، ۲۲۹) را بخوانید.
اِرمیا ۳۱: ۳۱–۳۴؛ ۳۲: ۳۸–۴۱
خدا به من کمک خواهد کرد تا به پیمانهایم وفادار باشم.
-
فرزندانتان ممکن است از کشیدن یک قلب روی یک تکه کاغذ و نوشتنِ چیزهایی در آن که از ارمیا ۳۱: ۳۱–۳۴ دربارهٔ بستن پیمان با خدا یاد میگیرند، لذت ببرند. شما ممکن است بخواهید پیمانی که در تعمید میبندند را، (رجوع کنید به موصایا ۱۸: ۱۰، ۱۳) مرور کنید و دربارهٔ معنای داشتن این وعدهها در قلبهایشان گفتگو کنید.
ارمیا ۳۶: ۱–۴
نوشتههای مقدّس، کلام خدا است.
-
صفحهٔ فعالیت این هفته میتواند به فرزندانتان کمک کند تا دربارهٔ ارمیا، باروک، و پادشاه یاد بگیرند (رجوع کنید به ارمیا ۳۶). آنها همچنین میتوانند اعمالی را انجام دهند که با کلماتِ موجود در ارمیا ۳۶: ۴–۱۰ هماهنگ است، مانندِ نوشتن در یک کتاب (رجوع کنید به آیهٔ ۴) و خواندنِ نوشتههای مقدس برای مردم (رجوع کنید به آیهٔ ۸، ۱۰).
-
شما و فرزندانتان میتوانید به یک کتاب کودکان و یک نسخه از نوشتههای مقدس نگاه کنید و در مورد چگونگی تفاوت این کتابها صحبت کنید. چه چیزی نوشتههای مقدس را خاص میکند؟ ممکن است الهامبخش باشد که برخی از آیهها از نوشتههای مقدس که برای شما خاص هستند را با یکدیگر به اشتراک بگذارید.
ارمیا ۳۸: ۶–۱۳
من میتوانم از آنچه درست است، دفاع کنم.
-
میتوانید از تصویر انتهای برنامهٔ درسی استفاده کنید تا به فرزندانتان کمک کنید، داستان عَبْدِ مَلِک را در ارمیا ۳۸: ۶–۱۳ تصوّر کنند. شاید بتوانید به آنها کمک کنید یک آیه پیدا کنند که در آن، عبدِ مَلِک، برای کمک به پیامبرِ خدا، کاری شجاعانه انجام داده است. چه کاری میتوانیم انجام دهیم تا نشان دهیم، میدانیم که پیامبر ما، امروز، از سوی خدا فراخوانده شده است؟
سوگنامه ۱: ۱–۲، ۱۶؛ ۳: ۲۲–۲۶
منجی امکان بخششِ گناهانم را برای من فراهم کرده است.
-
برای معرفی کتابِ سوگنامه، ممکن است بخواهید به فرزندانتان توضیح دهید که به دلیل عدم توبهٔ اسرائیلیان، اورشلیم و معبد، نابود شدند. میتوانید با یکدیگر به اشتراک بگذارید که اگر شما در آن زمان، در آنجا زندگی میکردید، چه احساسی میداشتید (رجوع کنید به سوگنامه ۱: ۱–۲، ۱۶). پیامِ سوگنامه ۳: ۲۲–۲۶ چگونه میتواند به شما امید داده باشد؟
-
همچنین میتوانید با یکدیگر دربارهٔ زمانهایی صحبت کنید که به خاطرِ یک انتخابِ بد، احساس ناراحتی کردهاید. در سوگنامه ۳: ۲۲-۲۶ چه مییابیم که به ما کمک میکند تا آنچه بخششِ عیسی مسیح به ما ارائه میدهد را درک کنیم؟
برای ایدههای بیشتر، به شمارۀ این ماهِ مجلۀ دوست رجوع کنید.