« ថ្ងៃទី២៦ ខែតុលា–ថ្ងៃទី១ ខែវិច្ឆិកា ‹ យើងនឹងបំប្រែសេចក្តីសោកសៅរបស់គេទៅជាសេចក្តីអំណរវិញ › ៖ យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៩; បរិទេវ ១; ៣ » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី២៦ ខែតុលា–ថ្ងៃទី១ ខែវិច្ឆិកា ‹ យើងនឹងបំប្រែសេចក្តីសោកសៅរបស់គេទៅជាសេចក្តីអំណរវិញ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
[ Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem ] យេរេមាទួញសោកចំពោះការបំផ្លាញក្រុងយេរូសាឡិម ដោយ រ៉េមប្រាន ហ្វាន រីន
ថ្ងៃទី២៦ ខែតុលា–ថ្ងៃទី១ ខែវិច្ឆិកា ៖ « យើងនឹងបំប្រែសេចក្តីសោកសៅរបស់គេទៅជាសេចក្តីអំណរវិញ »
យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៩; បរិទេវ ១; ៣
ដំបូងឡើយ កាលព្រះអម្ចាស់ហៅយេរេមាឲ្យធ្វើជាព្យាការី ទ្រង់បានមានបន្ទូលប្រាប់លោកថា បេសកកម្មរបស់លោកនឹងត្រូវ « ដករំលើង រុះទម្លាក់ ហើយបំផ្លាញរំលំចុះ » ( យេរេមា ១:១០ )—ហើយនៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡិម មានភាពទុច្ចរិតជាច្រើនដែលត្រូវរំលើងរុះទម្លាក់ និងបំផ្លាញរំលំចុះ ។ ប៉ុន្តែនេះគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃបេសកកម្មរបស់យេរេមាប៉ុណ្ណោះ—លោកក៏ត្រូវបានហៅឲ្យ « សង់ឡើងវិញ ហើយដាំ » ( យេរេមា ១:១០ ) ផងដែរ ។ តើអ្វីទៅដែលអាចសង់ និងដាំនៅក្នុងទីក្រុងដ៏ស្ងាត់ជ្រងំ ដែលនៅសេសសល់ពីការបះបោររបស់រាស្ត្រនៃសេចក្ដីសញ្ញា ? ឬបើសួរម្យ៉ាងទៀត តើនៅពេលអំពើបាប ឬមារសត្រូវបានធ្វើឲ្យជីវិតរបស់យើងត្រូវអន្តរាយ តើយើងអាចសង់ និងដាំម្តងទៀតយ៉ាងដូចម្តេច ? ចម្លើយមាននៅក្នុង « លំពង់ដ៏សុចរិត » ( យេរេមា ៣៣:១៥ ) គឺជាព្រះមែស៊ីដែលបានសន្យាទុក ។ ទ្រង់នាំមកនូវ « សញ្ញាថ្មី » ( យេរេមា ៣១:៣១ )—ជាសេចក្ដីសញ្ញាដែលតម្រូវឲ្យមានលើសពីការគ្រាន់តែប្តេជ្ញាចិត្តសើៗ ឬលះបង់តែសំបកក្រៅទៅទៀត ។ ក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ត្រូវតែ « នៅខាងក្នុងខ្លួន[ របស់យើង ] » ត្រូវបានចារឹកទុក « ក្នុងចិត្ត[ របស់យើង ] » ។ នោះជាអត្ថន័យចំពោះព្រះអម្ចាស់ ដើម្បី « ធ្វើជាព្រះ[ របស់យើង ] » និងសម្រាប់យើងដើម្បី « បានជារាស្រ្ត[ របស់ទ្រង់ ] » ( យេរេមា ៣១:៣៣ ) ។ វាជាដំណើរការមួយដែលត្រូវធ្វើពេញមួយជីវិត ហើយយើងនៅតែប្រព្រឹត្តខុស ហើយបណ្តាលឲ្យមានសេចក្តីសោកសៅម្តងម្តាល ។ ប៉ុន្តែនៅពេលយើងធ្វើដូច្នោះ នោះយើងមានសេចក្តីសន្យានេះមកពីព្រះអម្ចាស់ថា « យើងនឹងបំប្រែសេចក្តីសោកសៅរបស់គេទៅជាសេចក្តីអំណរវិញ » ( យេរេមា ៣១:១៣ ) ។
សម្រាប់ទិដ្ឋភាពទូទៅស្ដីពីគម្ពីរបរិទេវ សូមមើល « បរិទេវ, គម្ពីរ » នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
យេរេមា ៣១:៣១; ៣៣
ព្រះអម្ចាស់នឹងនាំយករាស្ត្រនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ទ្រង់ចេញពីសេវកភាព ។
នៅក្នុង យេរេមា ៣១; ៣៣ ព្រះអម្ចាស់ទទួលស្គាល់ « សូរទំនួញ និងសូរយំយ៉ាងជូរចត់ » ( យេរេមា ៣១:១៥ ) ដែលពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានដកពិសោធន៍ក្នុងសេវកភាព ។ ទោះយ៉ាងណា ទ្រង់ក៏បានប្រទានពាក្យលួងលោម និងសេចក្តីសង្ឃឹមផងដែរ ។ សូមរកមើលពាក្យទាំងនោះនៅពេលបងប្អូនអានជំពូកទាំងនេះ ។ តើបងប្អូនរកឃើញការសន្យាអ្វីខ្លះដែលអនុវត្តចំពោះបងប្អូន ?
យេរេមា ៣១:៣១–៣៤; ៣២:៣៧–៤២
« នោះគេនឹងបានជារាស្ត្ររបស់យើង ហើយយើងនឹងធ្វើជាព្រះដល់គេ » ។
ទោះបីជាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានបំពានសេចក្តីសញ្ញារបស់ពួកគេក្តី ក៏យេរេមាបានព្យាករថា ព្រះអម្ចាស់នឹងស្ថាបនាម្តងទៀតនូវ « សេចក្តីសញ្ញាដ៏ស្ថិតស្ថេរនៅអស់កល្បជានិច្ច » និង « ថ្មី » ជាមួយពួកគេដែរ ( យេរេមា ៣១:៣១; ៣២:៤០ ) ។ តើសេចក្តីសញ្ញានោះគឺជាអ្វី ? សូមពិចារណារកមើលការយល់ដឹងនៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ « សេចក្តីសញ្ញាថ្មី ហើយអស់កល្បជានិច្ច » បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ។
នៅពេលបងប្អូនអាន យេរេមា ៣១:៣១–៣៤; ៣២:៣៧–៤២ សូមជញ្ជឹងគិត ៖
-
តើវាមានន័យយ៉ាងណាចំពោះបងប្អូនដើម្បីក្លាយជាផ្នែកមួយនៃរាស្ត្រនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះ ។
-
តើវាមានន័យយ៉ាងណា ដើម្បីមានក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ចារឹកទុកក្នុងចិត្តរបស់បងប្អូន ។
-
តើព្រះអម្ចាស់សន្យាអ្វីខ្លះ នៅពេលបងប្អូនចុះសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយទ្រង់ ។
-
តើទំនាក់ទំនងខាងសេចក្ដីសញ្ញារបស់បងប្អូនជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ផ្លាស់ប្ដូរបងប្អូនយ៉ាងដូចម្ដេច ។
តើការសន្យាអ្វីខ្លះដែលបងប្អូនបានធ្វើចំពោះព្រះ នៅពេលបងប្អូនបានចូលរួមនៅក្នុងពិធីបរិសុទ្ធពិសិដ្ឋ ? តើទ្រង់កំពុងបំពេញសេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់ចំពោះបងប្អូនដោយរបៀបណា ?
សូមមើលផងដែរ ដេវីឌ អេ បែដណា « នៅក្នុងយើង ហើយយើងក្នុងអ្នក ហេតុដូច្នេះហើយ ចូរដើរជាមួយនឹងយើងចុះ » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ១២៣–១២៦ ។
យេរេមា ៣៦
ព្រះគម្ពីរមានអំណាចបង្វែរខ្ញុំចេញពីអំពើអាក្រក់ ។
យោងតាម អេសាយ ៣៦:២–៣ ហេតុអ្វីព្រះអម្ចាស់បានបង្គាប់យេរេមាឲ្យកត់ត្រាការព្យាកររបស់លោក ? នៅពេលបងប្អូនអាន យេរេមា ៣៦ សូមកត់សម្គាល់ពីអារម្មណ៍ដែលបុគ្គលដូចតទៅនេះ មានអំពីការព្យាករទាំងនេះ ៖
-
ព្រះអម្ចាស់ ( សូមមើល ខទី ១–៣, ២៧–៣១ )
-
យេរេមា ( សូមមើល ខទី ៤–៧, ៣២ )
-
បារូក ( សូមមើល ខទី ៤, ៨–១០, ១៤–១៨ )
-
យេហ៊ូឌី និងស្តេចយេហូយ៉ាគីម ( សូមមើល ខទី ២០–២៦ )
-
អែលណាថាន, ដេឡាយ៉ា និងកេម៉ារា ( សូមមើល ខទី ២៥ )
សូមជញ្ជឹងគិតអំពីអារម្មណ៍របស់បងប្អូនចំពោះបទគម្ពីរទាំងនេះ ។ តើវាបានជួយបង្វែរបងប្អូនចេញពីអំពើអាក្រក់យ៉ាងដូចម្តេច ?
យេរេមា ៣៧–៣៩
សូមរឹងមាំក្នុងការធ្វើតាមពួកព្យាការីរបស់ព្រះ ។
នៅក្នុង យេរេមា ៣៧:១–៣, ១៥–២១; ៣៨:១–៦, ១៤–២៨ តើភស្តុតាងអ្វីខ្លះដែលបងប្អូនឃើញថាស្តេចសេដេគាបានជឿថាយេរេមាជាព្យាការីពិតរបស់ព្រះអម្ចាស់ ? តើភស្តុតាងអ្វីខ្លះដែលបងប្អូនឃើញថាស្ដេចសេដេគាមិនបានជឿ ? តើបងប្អូនរៀនអ្វីខ្លះមកពីការប្រៀបធៀបនេះ ? នៅពេលបងប្អូនអាន យេរេមា ៣៩ សូមជញ្ជឹងគិតពីភាពខុសគ្នាដែលវានឹងកើតឡើង ប្រសិនបើស្ដេចសេដេគា និងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់បានធ្វើតាមព្យាការី ហើយកាន់តាមព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ( សូមប្រៀបធៀបអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះស្ដេចសេដេគាជាមួយនឹងអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះគ្រួសាររបស់លីហៃនៅក្នុង នីហ្វៃទី១ ១–២ ) ។
យេរេមា ៣៨:៦–១៣; ៣៩:១៥–១៨
ខ្ញុំអាចក្លាហានក្នុងការឈរការពារចំពោះអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ។
មន្ត្រីរបស់ស្ដេចយល់ថាការព្យាកររបស់យេរេមាកំពុងធ្វើឲ្យទាហានរបស់ពួកគេមិនសូវមានឆន្ទៈក្នុងការប្រយុទ្ធនោះទេ ដូច្នេះពួកគេបានបោះយេរេមាទៅក្នុងគុកងងឹត ( សូមមើល យេរេមា ៣៨:១–៤ ) ។ នៅក្នុង យេរេមា ៣៨:៦–១៣ តើអ្វីទៅដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនស្ងើចសរសើរចំពោះការឆ្លើយតបរបស់អេបេឌ-មេលេក ជាសាសន៍អេធីយ៉ូពី ? សូមកត់ចំណាំផងដែរនូវពរជ័យដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានដល់អេបេឌ-មេលេកនៅក្នុង យេរេមា ៣៩:១៥–១៨ ។
តើបងប្អូនអាចធ្វើតាមគំរូរបស់អេបេឌ-មេលេកយ៉ាងដូចម្ដេច ?
ការអំពាវនារបស់យេរេមា
បរិវេទ ១; ៣
ព្រះអម្ចាស់អាចបំបាត់ទុក្ខព្រួយដែលខ្ញុំឆ្លងកាត់ដោយសារតែអំពើបាប ។
គម្ពីរបរិទេវគឺជាបណ្តុំកំណាព្យដែលបានតាក់តែង បន្ទាប់ពីការបំផ្លាញទីក្រុងយេរូសាឡិម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់ក្រុងយេរូសាឡិម ។ តើបងប្អូនគិតថា ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ដែលគម្ពីរទាំងនោះត្រូវបានរក្សាទុក ? សូមពិចារណាពាក្យប្រៀបធៀបនៅក្នុង បរិទេវ ១ និង ៣ ដែលអាចជួយបងប្អូនឲ្យយល់អំពីទុក្ខសោកដ៏ធំដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានទទួល ។ តើសារលិខិតនៃក្តីសង្ឃឹមនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទអ្វីខ្លះដែលបងប្អូនរកឃើញ ? ( សូមមើលជាពិសេស បរិទេវ ៣:២០–៣៣ សូមមើលផងដែរ ម៉ាថាយ ៥:៤; យ៉ាកុប ៤:៨–១០; អាលម៉ា ៣៦:១៧–២០ ) ។
ប្រធាន អិម រ័សុល បាឡឺដ បានលើកឡើងពីស្ថានភាពមួយចំនួន ដែលអាចបណ្ដាលឲ្យមនុស្សមួយចំនួនបាត់បង់សេចក្ដីសង្ឃឹម ហើយលោកបានផ្ដល់ការប្រឹក្សាអំពីកន្លែងដែលអាចស្វែងរកសេចក្ដីសង្ឃឹម ៖
« ពួកយើងមួយចំនួនអាចឃើញថា ជីវិតរបស់យើងផ្ទុកទៅដោយការខកបំណង ការបាក់ទឹកចិត្ត និងទុក្ខសោក ។ មនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ថាអស់សង្ឃឹម ក្នុងការដោះស្រាយភាពច្របូកច្របល់ ដែលហាក់ដូចជាយកឈ្នះលើពិភពលោកនេះ ។ មនុស្សដទៃខូចចិត្តនឹងសមាជិកគ្រួសារ ដែលធ្វើអ្វីមួយរំលងបទដ្ឋានសីលធម៌ ដោយសារទង្វើនោះអាចទទួលយកបាន ឬត្រូវបានពិភពលោកកោតសរសើរ ។ … មនុស្សជាច្រើនថែមទាំងបានប្រាប់ខ្លួនគេឲ្យទទួលយកអំពើទុច្ចរិត និងភាពព្រៃផ្សៃនៃពិភពលោកនេះថាជារឿងដែលមិនអាចជួសជុលបាន ។ ពួកគេបានបោះបង់សេចក្ដីសង្ឃឹម ។ …
« … មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមពួកយើងអាចបានបាត់បង់ក្ដីសង្ឃឹមទាំងអស់ ដោយសារតែអំពើបាប និងការរំលង ។ បុគ្គលម្នាក់អាចទៅជាលង់ខ្លួនយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងរបៀបនៃពិភពលោកនេះ រហូតដល់គាត់មើលមិនឃើញផ្លូវបកក្រោយវិញ ហើយបាត់បង់ក្ដីសង្ឃឹមទាំងអស់ ។ ការអង្វរកររបស់ខ្ញុំចំពោះមនុស្សទាំងអស់ ដែលបានធ្លាក់ទៅក្នុងអន្ទាក់នេះរបស់ពួកសត្រូវគឺថា សូមកុំបោះបង់ឲ្យសោះ ! មិនថាអ្វីៗអាចមើលទៅអស់សង្ឃឹមប៉ុនណា ឬវាអាចនឹងអស់សង្ឃឹមខ្លាំងប៉ុនណានោះទេ សូមជឿខ្ញុំថា បងប្អូនអាចមានសេចក្ដីសង្ឃឹមជានិច្ច ។ ជានិច្ច » ( « The Joy of Hope Fulfilled » Ensign ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩២ ទំព័រ៣១–៣២ ) ។
សូមមើលផងដែរ « Come, Ye Disconsolate » Hymns ល.រ. ១១៥ ។
សូមជួយអ្នកដទៃឲ្យទទួលខុសត្រូវលើការរៀនសូត្រផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ។ ពេលខ្លះវាហាក់ដូចជាវិធីងាយស្រួលបំផុតក្នុងការបង្រៀនគឺគ្រាន់តែប្រាប់អ្នករៀនពីអ្វីដែលយើងគិតថាពួកគេគួរដឹង ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មធ្យោបាយងាយស្រួលបំផុតមិនតែងតែជាវិធីល្អបំផុតនោះទេ ។ អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា បានបង្រៀន ៖ « បំណងរបស់យើងពុំគួរថា ‹ តើខ្ញុំត្រូវប្រាប់ពួកគេអ្វីខ្លះនោះទេ ? › ផ្ទុយទៅវិញ សំណួរដើម្បីសួរខ្លួនយើងគឺ ‹ តើខ្ញុំអាចអញ្ជើញពួកគេឲ្យធ្វើអ្វីខ្លះ ? តើខ្ញុំអាចសួរសំណួរបំផុសគំនិតអ្វីខ្លះ ដែលនឹងចាប់ផ្ដើមយាងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឲ្យមកក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ? › » ( evening with a General Authority ថ្ងៃទី៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០ នៅលើគេហទំព័រ broadcasts.ChurchofJesusChrist.org សូមមើលផងដែរ ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ទព័រ ២៥ ) ។ មានរបៀបជាច្រើនដើម្បីជួយអ្នករៀនទទួលការខុសត្រូវសម្រាប់ការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។ ឧទាហរណ៍ នៅក្នុងគម្រោងមេរៀននេះ អ្នករៀនត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យស្វែងរក ពិចារណា បង្កើតបញ្ជី មើលរូបភាព ចូលរួមក្នុងមេរៀនដែលប្រើវត្ថុ គូរ និងចែកចាយ និងអនុវត្តអ្វីដែលពួកគេរៀន ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
យេរេមា ៣១:៣
ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ខ្ញុំ « ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ស្ថិតស្ថេរនៅអស់កល្ប » ។
-
នៅពេលបងប្អូនអាន យេរេមា ៣១:៣ ជាមួយកូនៗបងប្អូន ពួកគេអាចជួយបងប្អូនឲ្យស្វែងរកវត្ថុទាំងឡាយ ( ឬរូបភាពរបស់វត្ថុ ) ដែលនៅស្ថិតស្ថេរបានយូរអង្វែងដូចជា កាក់ដែក ឬខ្លះទៀតមិនស្ថិតស្ថេរបានយូរដូចជា ផ្លែឈើមួយចំណិត ។ បងប្អូនអាចនិយាយអំពីអត្ថន័យនៃពាក្យ « អស់កល្ប » ហើយចែកចាយជាមួយគ្នានូវរបៀបដែលបងប្អូនទទួលបាន « សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ស្ថិតស្ថេរនៅអស់កល្ប » របស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ បងប្អូនក៏អាចច្រៀងបទនេះជាមួយគ្នាបានផងដែរ « God Is Watching Over All » ( Children’s Songbook ទំព័រ ២២៩ ) ។
យេរេមា ៣១:៣១–៣៤; ៣២:៣៨–៤១
ព្រះនឹងជួយខ្ញុំឲ្យរក្សាសេចក្ដីសញ្ញារបស់ខ្ញុំ ។
-
កូនៗបងប្អូនអាចរីករាយនឹងការគូររូបបេះដូងនៅលើក្រដាសមួយសន្លឹក រួចសរសេរនៅក្នុងរូបបេះដូងនោះនូវអ្វីដែលពួកគេរៀនពី យេរេមា ៣១:៣១–៣៤ អំពីការធ្វើសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះ ។ បងប្អូនគួរពិនិត្យមើលសេចក្ដីសញ្ញាដែលពួកគេធ្វើនៅពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក ( សូមមើល ម៉ូសាយ ១៨:១០, ១៣ ) ហើយពិភាក្សាអំពីអត្ថន័យនៃការមានការសន្យាទាំងនេះចារឹកនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ ។
យេរេមា ៣៦:១–៤
ព្រះគម្ពីរទាំងឡាយគឺជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ។
-
ទំព័រសកម្មភាពក្នុងសប្តាហ៍នេះអាចជួយកូនៗបងប្អូនរៀនអំពីយេរេមា បារូក និងស្តេច ( សូមមើល យេរេមា ៣៦ ) ។ ពួកគេក៏អាចធ្វើសកម្មភាពដែលស្របនឹងពាក្យនៅក្នុង យេរេមា ៣៦:៤–១០ ដូចជាការសរសេរក្នុងសៀវភៅ ( សូមមើល ខទី ៤ ) និងការអានព្រះគម្ពីរទៅកាន់ប្រជាជន ( សូមមើល ខទី ៨, ១០ ) ។
-
បងប្អូន និងកូនៗអាចមើលសៀវភៅកុមារ និងព្រះគម្ពីរ ហើយនិយាយអំពីរបៀបដែលសៀវភៅទាំងនេះខុសគ្នា ។ តើអ្វីដែលធ្វើឲ្យព្រះគម្ពីរពិសេស ? វាប្រហែលជាការបំផុសគំនិតមួយក្នុងការចែកចាយដល់គ្នាទៅវិញទៅមកនូវវគ្គបទគម្ពីរមួយចំនួនដែលពិសេសចំពោះបងប្អូន ។
យេរេមា ៣៨:៦–១៣
ខ្ញុំអាចឈរការពារចំពោះអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ។
-
បងប្អូនអាចប្រើរូបភាពនៅចុងនៃគម្រោងមេរៀននេះដើម្បីជួយកូនៗបងប្អូនឲ្យស្រមៃមើលរឿងរបស់អេបេឌ-មេលេកនៅក្នុង យេរេមា ៣៨:៦–១៣ ។ ប្រហែលជាបងប្អូនអាចជួយពួកគេរកឃើញខគម្ពីរមួយ ដែលអេបេឌ-មេលេកបានធ្វើអ្វីមួយដោយក្លាហានដើម្បីជួយព្យាការីរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ តើយើងអាចធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីបង្ហាញថាយើងដឹងថាព្យាការីរបស់យើងសព្វថ្ងៃនេះត្រូវបានហៅពីព្រះ ?
បរិទេវ ១:១–២, ១៦; ៣:២២–២៦
ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានធ្វើឲ្យការអភ័យទោសពីអំពើបាបរបស់ខ្ញុំអាចកើតឡើងបាន ។
-
ដើម្បីណែនាំអំពីបរិទេវ បងប្អូនអាចពន្យល់ដល់កូនៗបងប្អូនថា ដោយសារពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលមិនបានប្រែចិត្ត នោះក្រុងយេរូសាឡិម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធត្រូវបានបំផ្លាញចោល ។ បងប្អូនអាចចែកចាយគ្នាទៅវិញទៅមកអំពីអារម្មណ៍ដែលបងប្អូនអាចនឹងមានប្រសិនបើបងប្អូនរស់នៅទីនោះនៅពេលនោះ ( សូមមើល បរិទេវ ១:១–២, ១៦ ) ។ តើសារលិខិតនៅក្នុង បរិទេវ ៣:២២–២៦ អាចផ្ដល់សេចក្ដីសង្ឃឹមដល់បងប្អូនដោយរបៀបណា ?
-
បងប្អូនក៏អាចប្រាប់គ្នាទៅវិញទៅមកអំពីពេលដែលបងប្អូនមានអារម្មណ៍សោកសៅអំពីជម្រើសមិនល្អដែលបងប្អូនបានធ្វើ ។ តើយើងរកឃើញអ្វីខ្លះនៅក្នុង បរិទេវ ៣:២២–២៦ ដែលជួយយើងឲ្យយល់ពីការអភ័យទោសដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រទានមក ?
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត ប្រចាំខែនេះ ។