Ljóðalestur í Gamla testamentinu

Í fyrsta lagi gæti það hjálpað ykkur að vita að hebresk ljóðlist í Gamla testamentinu er ekki byggð á rími, eins og sum önnur ljóð. Þrátt fyrir að hrynjandi, orðaleikur og endurtekning hljóða séu algeng í fornum hebreskum skáldskap, þá glatast þessir hlutir yfirleitt í þýðingu. Einn eiginleiki sem þið munuð þó taka eftir er endurtekning hugsana eða hugmynda, sem stundum er kallað „hliðstæða“. Hér er einfalt dæmi úr Jesaja:

Í Sálmunum 29 eru margar hliðstæðar línur – dæmi:

Hér er dæmi þar sem vitneskjan um að önnur línan sé hliðstæð þeirri fyrstu auðveldar skilning á setningunni:

Í þessum dæmum endurtók skáldið hugmynd með blæbrigðamun. Með þessari tækni er mögulegt að leggja áherslu á hina endurteknu hugmynd og lýsa henni eða undirstrika hana betur með blæbrigðamun.

Í öðrum tilvikum eru tvær samhliða setningar settar fram á svipuðu máli til að tjá andstæðar hugmyndir, eins og í þessu dæmi:

Þessi tegund hliðstæðu varð ekki til fyrir tilviljun. Rithöfundarnir gerðu þetta af ásetningi. Það hjálpaði þeim að tjá andlegar tilfinningar eða sannleika bæði með krafti og fegurð. Þegar þið því takið eftir hliðstæðum í ritum Gamla testamentisins, skuluð þið spyrja ykkur sjálf hvernig það hjálpar ykkur að skilja boðskap höfundarins. Dæmi: Hvað gæti Jesaja hafa verið að reyna að tjá með því að tengja „styrk“ við „skartklæði“ og „Síon“ við „Jerúsalem“? (Jesaja 52:1). Hvað getum við ályktað um orðtakið „mildilegt svar“ ef við vitum að „fúkyrði“ er andstæða þess? (Orðskviðirnir 15:1).

Sumir líkja ljóðalestri við að kynnast nýjum einstaklingi. Að lesa ljóð Gamla testamentisins gæti því verið eins og að hitta einhvern frá fjarlægu landi og framandi menningu, sem talar annað tungumál en við – og svo vildi til að væri yfir tvö þúsund ára. Sá einstaklingur myndi líklega segja hluti sem við skildum ekki í fyrstu, en það þýðir ekki að hann hafi ekkert dýrmætt að segja. Við þurfum bara að verja tíma með honum og reyna að sjá hlutina út frá sjónarhorni hans. Við gætum komist að því að í hjarta okkar skildum við í raun hvort annað nokkuð vel. Ef við sýnum þolinmæði og hluttekningu, getur hinn nýi kunningi að lokum orðið okkur kær vinur.

Þannig að þegar þið lesið brot úr Jesaja, gætuð þið til dæmis litið á það sem ykkar fyrstu viðkynni við nýjan kunningja. Spyrjið ykkur sjálf: „Hvað finnst mér almennt um þetta?“ Hvaða tilfinningar vekur orðalagið – þótt þið skiljið ekki öll orðin? Lesið textann síðan aftur nokkrum sinnum, ef mögulegt er. Íhugið að lesa upphátt; sumir finna aukna merkingu á þann hátt. Gætið að sérstökum orðum sem Jesaja velur, einkum orðum sem kalla fram myndir í huga ykkar. Hvaða tilfinningar vekja myndirnar? Hvað segja þær varðandi tilfinningar Jesaja? Því meira sem þið rannsakið orð þessara höfunda í Gamla testamentinu, því meira finnið þið að þeir völdu orð sín og aðferðir af ásetningi til að tjá djúpan andlegan boðskap.

Ljóð geta verið dásamlegir vinir, því þau hjálpa okkur að skilja tilfinningar okkar og upplifanir. Ljóð Gamla testamentisins eru einkar dýrmæt, því þau gera okkur mögulegt að skilja mikilvægustu tilfinningar okkar og upplifanir – þær sem tengjast sambandi okkar við Guð.

Þegar þið lærið ljóðin í Gamla testamentinu, hafið þá hugfast að ritningarnám er dýrmætast þegar það leiðir okkur til Jesú Krists. Leitið að táknum, myndmáli og sannleika sem styrkja trú ykkar á hann. Hlustið á hughrif frá heilögum anda þegar þið lærið.