کتاب‌های تاریخی در عهد عتیق

کاملاً طبیعی است که این داستان‌ها از یک نقطه‌نظر خاص روایت می‌شوند. همانطور که غیرممکن است که یکباره از بیشتر از یک زاویه به یک گل، سنگ یا درخت نگاه کرد، اجتناب ناپذیر است که یک روایت تاریخی منعکس کننده دیدگاه شخصی یا گروهی از افراد باشد که آن را می‌نویسند. این دیدگاه شامل روابط ملی یا قومی نویسندگان و معیارهای فرهنگی و اعتقادی آنها است. دانستن این موضوع می‌تواند به ما کمک کند که درک کنیم نویسندگان و گردآورندگان کتاب‌های تاریخی روی جزئیات خاصی تمرکز کرده‌اند در و که بعضی جزئیات دیگر را از قلم انداختند. آنها فرضیاتی را مطرح کردند که دیگران ممکن بود مطرح نکنند. و آنها بر اساس این جزئیات و فرضیات، به نتایجی رسیدند. ما حتی می‌توانیم دیدگاه‌های متفاوتی را در کتب مختلف در کتاب مقدس (و گاهی حتی در همان کتاب) مشاهده کنیم. هرچه بیشتر به این دیدگاه‌ها آگاه باشیم، بهتر می‌توانیم کتاب‌های تاریخی را درک کنیم.

یک دیدگاه مشترک در میان همه کتاب‌های تاریخی عهد عتیق، دیدگاه فرزندانِ اسرائیل، مردمان پیمان بستهٔ خدا است. ایمان آنها به سَروَر به آنها کمک کرد تا دست او را در زندگی خود و در امور ملّت خود ببینند. در حالی که کتاب‌های تاریخی سکولار تمایل به دیدن این موارد از این زاویه را ندارند، این دیدگاه معنوی، قسمتی از کتاب‌های تاریخیِ عهد عتیق است که آن را برای افرادی که به دنبال ساختنِ ایمان‌شان به خدا هستند آنقدر ارزشمند می‌کند.

کتاب‌های تاریخی از جایی شروع می‌شوند که کتاب تثنیه به پایان می‌رسد، یعنی زمانی که سال‌های سرگردانی اسرائیلیان در بیابان در شرف پایان یافتن است. کتاب یوشع بنی‌اسرائیل را نشان می‌دهد که آماده ورود به کنعان، سرزمین موعود خود هستند، و نحوه تصرف آن را شرح می‌دهد. کتاب‌های بعد از آن، داوران تا دوم تواریخ، تجربه اسرائیل را در سرزمین موعود، از زمان استقرار در آن، تا زمان تسخیر توسط آشور و بابل را به تصویر می‌کشند. کتاب‌های عزرا و نحمیا، دهه‌ها بعد، بازگشت چندین گروه از اسرائیلیان به پایتخت خود، اورشلیم را شرح می‌دهد. سرانجام، کتاب استر مربوط به یک داستان از اسرائیلیان است که در تبعید تحت حاکمیت پارسیان زندگی می‌کنند.

و آنجاست که رویداد نگاریِ عهد عتیق به پایان می‌رسد. برخی از کسانی که برای اولین بار کتاب مقدس را می‌خوانند، با تعجب متوجه می‌شوند که در واقع داستان عهد عتیق را قبل از خواندنِ بیش از نصفِ صفحاتِ آن، به پایان رسانده‌اند. بعد از استر، ما اطلاعات زیادی در مورد تاریخ اسرائیلیان دریافت نمی‌کنیم. در عوض، کتاب‌های بعدی آن — به ویژه کتاب‌های پیامبران — در تناسب داخل جدول زمانی که کتابهای تاریخی ارائه می‌دهند هستند. به عنوان مثال خدمت تبشیری ارمیای نبی، هنگام رویداد‌های ثبت شده در ۲ پادشاهان۲۲–۲۵ (و هم راستا با روایت در ۲ تواریخ ۳۴–۳۶) رخ داده است. دانستن این هم در نحوه مطالعه روایت‌های تاریخی و هم در کتاب‌های نبوی می‌تواند تأثیر بگذارد.

هنگام خواندن عهد عتیق، مانند هر تاریخچه‌ای، شما در مورد افرادی احتمالاً می‌خوانید که کارهایی را انجام می‌دهند یا چیزهایی می‌گویند، که از دید مدرن، عجیب یا حتی نگران‌کننده به نظر می‌رسند. ما باید انتظار این را داشته باشیم که — نویسندگان عهد عتیق جهان را از دیدگاهی می‌دیدند، که از بعضی جهات، کاملاً متفاوت از دیدگاه ما بود. خشونت، روابط قومی و نقش‌های زنان تنها برخی از مسائلی است که نویسندگان باستان نسبت به دید امروزه ما، ممکن است متفاوت دیده باشند.

بنابراین ما باید چه کار کنیم وقتی که با قسمت‌هایی از نوشته‌های مقدس روبرو می‌شویم که نگران‌کننده به نظر می‌رسند؟ اول، ممکن است کمک کند که هر بخش را در زمینه گسترده‌تری در نظر بگیرید. چگونه در برنامهٔ رستگاری خدا جای می‌گیرد؟ چگونه با آنچه که در مورد طبیعت پدر آسمانی و عیسی مسیح می‌دانید، تناسب دارد؟ چگونه با حقایق آشکار شده در نوشته‌های مقدسِ دیگر یا با تعالیم پیامبران زنده تناسب دارد؟ چگونه با نجواهای روح‌القدس به قلب و ذهنتان مطابقت دارد؟

در بعضی موارد، آن متن ممکن است با هیچ کدام از اینها تناسب نداشته باشد. بعضی اوقات این متن ممکن است مانند یک تکهٔ پازل باشد که به نظر نمی‌رسد جایی در میان قطعات دیگر که قبلاً کنار هم قرار داده‌اید، داشته باشد. تلاش برای به زور جای دادن یک قطعه، بهترین روش نیست. امّا دست کشیدن از تمام معما نیز درست نیست. در عوض، ممکن است لازم باشد که آن قطعه را برای مدتی کنار بگذارید. هنگامی که بیشتر یاد می‌گیرید و تکه‌های بیشتری از پازل را کنار هم قرار می‌دهید، ممکن است شما بتوانید چگونگیِ با هم چیدن قطعات را بهتر ببینید.

همچنین به خاطر سپردن این نکته مفید است که تاریخ‌های نوشته‌های مقدس علاوه بر محدود بودن به یک دیدگاه خاص، دچار خطاهای انسانی نیز می‌شوند. به عنوان مثال، در طول قرن‌ها «چیزهای بسیار ساده و گرانبهایی از [کتاب مقدس] برداشته شده است»، که شامل حقایق مهم در مورد اصول، آیین‌ها و پیمان‌ها بود (۱ نیفای ۱۳: ۲۸؛ همچنین رجوع کنید به آیات ۲۹، ۴۰). در عین حال، ما باید مایل باشیم که بپذیریم دیدگاه‌های خودمان نیز محدود هستند: همیشه مواردی وجود خواهد داشت که ما به طور کامل نمی‌فهمیم و سوالاتی که هنوز نمی‌توانیم پاسخ‌شان را دهیم.

اما در این میان، سؤالات بی‌پاسخ نباید ما را از گنجینه‌های گرانبهای حقایق ابدی که در عهد عتیق یافت می‌شوند باز دارند - حتی اگر این گنجینه‌ها گاهی در زمین سنگلاخ تجربیات ناراحت‌کننده و انتخاب‌های نادرست افراد ناکامل پنهان شده باشند. شاید گرانبهاترینِ این جواهرها، داستان‌ها و بخش‌هایی باشند که عشق خدا را گواهی می‌دهند — خصوصاً آنهایی که ذهن ما را به سوی فداکاری عیسی مسیح می‌برند. از هر زاویه‌ای که دیده شود، جواهرهای اینچنین، امروزه به همان روشنی می‌درخشند که در گذشته می‌درخشیدند. و چون این روایات از مردم پیمان بستهٔ خدا شرح می‌دهند — یعنی مردان و زنانی که ضعف‌های انسانی داشتند ولی سَروَر را دوست داشتند و به او خدمت می‌کردند — جواهرهای حقیقت در کتاب‌های تاریخیِ عهد عتیق را فراوان می‌سازد.