“ວັນທີ 6–12 ເດືອນເມສາ. ‘ຈົ່ງຈົດຈຳວັນນີ້, ເປັນວັນທີ່ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ອົບພະຍົບອອກຈາກປະເທດເອຢິບ,’: ອົບພະຍົບ 7–13,” ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ—ສຳລັບບ້ານ ແລະ ໂບດ: ພຣະຄຳພີເດີມ 2026 (2026)

“ວັນທີ 6–12 ເດືອນເມສາ. ‘ຈົ່ງຈົດຈຳວັນນີ້, ເປັນວັນທີ່ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ອົບພະຍົບອອກຈາກປະເທດເອຢິບ,’” ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ: ພຣະຄຳພີເດີມ 2026

ຮູບພາບໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນຢູ່ຕໍ່ໜ້າບັນລັງຂອງຟາໂຣ, ໂດຍ ຣໍເບີດ ທີ ແບແຣັດ

ວັນທີ 6–12 ເດືອນເມສາ: “ຈົ່ງຈົດຈຳວັນນີ້, ເປັນວັນທີ່ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ອົບພະຍົບອອກຈາກປະເທດເອຢິບ”

ອົບພະຍົບ 7–13

ໄພພິບັດເທື່ອແລ້ວເທື່ອອີກໄດ້ມາສູ່ປະເທດເອຢິບ, ແຕ່ຟາໂຣກໍຍັງປະຕິເສດບໍ່ຍອມປ່ອຍຊາວອິດສະຣາເອນ. ແລະ ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະເຈົ້າຍັງໄດ້ສືບຕໍ່ສະແດງອຳນາດຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ໂອກາດຟາໂຣຍອມຮັບວ່າ “ເຮົາແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ແລະ “ທົ່ວເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້ບໍ່ມີພຣະອື່ນໃດເທົ່າທຽມເຮົາ” (ອົບພະຍົບ 7:5; 9:14). ໃນຂະນະດຽວກັນ, ໂມເຊ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນຄົງເບິ່ງການສະແດງໃຫ້ປະຈັກເຫລົ່ານີ້ແຫ່ງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ. ແນ່ນອນເຄື່ອງໝາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຫລາຍເທື່ອເຫລົ່ານີ້ໄດ້ຢືນຢັນສັດທາຂອງພວກເຂົາໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະເຮັດຕາມສາດສະດາຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວ, ຫລັງຈາກໄພພິບັດທີ່ຮ້າຍແຮງເກົ້າເທື່ອ ຍັງບໍ່ສາມາດປົດປ່ອຍຊາວອິດສະຣາເອນ, ໄພພິບັດເທື່ອທີສິບຈຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ການຕາຍຂອງລູກກົກ, ລວມທັງລູກກົກຂອງຟາໂຣ—ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເປັນຊະເລີຍສິ້ນສຸດລົງ. ສິ່ງນີ້ເບິ່ງຄືວ່າ ເໝາະສົມ ເພາະໃນທຸກກໍລະນີຂອງການເປັນຊະເລີຍທາງວິນຍານ, ມັນມີທາງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະໜີພົ້ນໄດ້. ມັນເປັນການເສຍສະລະຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ພຣະບຸດຫົວປີ—ໂລຫິດຂອງພຣະເມສານ້ອຍທີ່ປາດສະຈາກບ່ອນຕຳນິເທົ່ານັ້ນ—ທີ່ຈະຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ລອດໄດ້.

ແນວຄິດສຳລັບການຮຽນຮູ້ຢູ່ທີ່ບ້ານ ແລະ ຢູ່ທີ່ໂບດ

ອົບພະຍົບ 7–11

ເຮົາສາມາດເລືອກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງເຮົາອ່ອນລົງ.

ຫວັງວ່າ, ທ່ານຈະບໍ່ເຄີຍຄິດຕໍ່ຕ້ານພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງທີ່ຟາໂຣໄດ້ເຮັດ. ເຖິງປານນັ້ນ, ກໍຍັງມີເວລາທີ່ໃຈຂອງເຮົາບໍ່ອ່ອນເທົ່າທີ່ມັນຄວນເປັນ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ເດັ່ນຕໍ່ທ່ານກ່ຽວກັບການຕອບສະໜອງຂອງຟາໂຣຕໍ່ໄພພິບັດ ໃນ ອົບພະຍົບ 7:14–25; 8:5–32; 9:1–26; 10:12–29; 12:29–33? ໃຫ້ສັງເກດເບິ່ງຄຳຊີ້ແຈງໃນການແປຂອງໂຈເຊັບ ສະມິດ ອົບພະຍົບ 7:3, 13; 9:12.

ເປັນຫຍັງຄຳວ່າ “ແຂງກະດ້າງ” ຈຶ່ງເປັນຄຳທີ່ດີໃນການອະທິບາຍຈິດໃຈຂອງຟາໂຣ? ໃຫ້ພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ທ່ານຮຽນຮູ້ຈາກຂໍ້ເຫລົ່ານີ້ກ່ຽວກັບການມີຈິດໃຈອ່ອນລົງ: 1 ນີໄຟ 2:16; ໂມໄຊຢາ 3:19; ແອວມາ 24:7–8; 62:41; ອີເທີ 12:27. ຂະນະທີ່ທ່ານອ່ານກ່ຽວກັບຜົນໄດ້ຮັບຂອງການມີຈິດໃຈແຂງກະດ້າງຂອງຟາໂຣ, ໃຫ້ໄຕ່ຕອງເຖິງສະພາບຈິດໃຈຂອງທ່ານ. ມີສິ່ງໃດແດ່ທີ່ທ່ານຮູ້ສຶກໄດ້ຮັບດົນໃຈໃຫ້ປ່ຽນແປງ?

ອົບພະຍົບ 12:1–42

ພຣະເຢຊູຄຣິດສາມາດຊ່ວຍເຮົາໄດ້ຍ້ອນການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

ວິທີດຽວເທົ່ານັ້ນສຳລັບຊາວອິດສະຣາເອນຈະຖືກໂຜດໃຫ້ລອດຊີວິດຈາກໄພພິບັດເທື່ອທີສິບ, ຊຶ່ງມີບັນຍາຍຢູ່ໃນ ອົບພະຍົບ 11:4–5, ຄືການເຮັດຕາມຄຳແນະນຳທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ໂມເຊຢ່າງຊັດເຈນ ຢູ່ໃນ ອົບພະຍົບ 12, ເປັນພິທີທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າງານປັດສະຄາ. ງານປັດສະຄາສິດສອນເຮົາຜ່ານທາງສັນຍາລັກ ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປົດປ່ອຍຊາວອິດສະຣາເອນຈາກການເປັນທາດໃນປະເທດເອຢິບສັນໃດ, ພຣະອົງກໍສາມາດປົດປ່ອຍເຮົາຈາກການເປັນທາດຂອງບາບສັນນັ້ນ. ເພື່ອສຳຫລວດສັນຍາລັກນີ້ໃນ ອົບພະຍົບ 12:1–42, ທ່ານສາມາດໃຊ້ຕາຕະລາງທີ່ຄືກັນກັບອັນນີ້:

ເຄື່ອງໝາຍ	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້	ຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າເຖິງເຮົາ
ເຄື່ອງໝາຍ ຕັ້ງເດືອນນີ້ (ຂໍ້ທີ 2; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບັນຊາໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນໃຊ້ເຫດການນີ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຕິທິນຂອງເຂົາເຈົ້າ).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ນີ້ຄືຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ຂອງອິດສະຣາເອນ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້“ເກີດໃໝ່ອີກຄັ້ງ.”
ເຄື່ອງໝາຍ ລູກແກະ (ຂໍ້ທີ 3–5).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 1:29; 6:54; 1 ເປໂຕ 1:19.
ເຄື່ອງໝາຍ ເລືອດແກະທີ່ທາອ້ອມຂອບໄມ້ວົງປະຕູ (ຂໍ້ທີ 7, 13, 23).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເບິ່ງ ໂມໄຊຢາ 4:2; ພຣະນິມິດ 12:11.
ເຄື່ອງໝາຍ ເຂົ້າຈີ່ທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອແປ້ງ (ຂໍ້ທີ 8, 15, 19–20).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເຊື້ອແປ້ງ, ຫລື ແປ້ງຟູ, ສາມາດເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມສໍ້ໂກງ ເພາະວ່າມັນເຮັດໃຫ້ເສຍໄດ້ງ່າຍ. ເບິ່ງ ມັດທາຍ 16:6–12; ໂຢຮັນ 6:35.
ເຄື່ອງໝາຍ ຜັກຂົມ (ຂໍ້ທີ 8).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ການເຕືອນຄວາມຈຳເຖິງຄວາມຂົມຂື່ນຂອງບາບ ແລະ ການເປັນຊະເລີຍ. ເບິ່ງ ອົບພະຍົບ 1:14; ໂມເຊ 6:55.
ເຄື່ອງໝາຍ ກິນໄວໆ, ນຸ່ງເຄື່ອງຕຽມອອກເດີນທາງ (ຂໍ້ທີ 11).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ຄືສັນຍາລັກຂອງຄວາມຮີບຮ້ອນທີ່ຈະໜີອອກໄປຈາກການເປັນຊະເລີຍຂອງບາບ. ເບິ່ງ ປະຖົມມະການ 39:12; 2 ຕີໂມທຽວ 2:22.
ເຄື່ອງໝາຍ ທູດແຫ່ງຄວາມຕາຍ (ຂໍ້ທີ 13, 23).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເບິ່ງ ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 89:18–21.
ເຄື່ອງໝາຍ ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍເປັນອິດສະລະ (ຂໍ້ທີ 29–32).	ຄວາມໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເບິ່ງ 2 ນີໄຟ 2:26; ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 138:15–19, 31.

ເຮົາພົບເຫັນຫຍັງອີກແດ່ຢູ່ໃນຄຳແນະນຳ ແລະ ສັນຍາລັກຂອງງານປັດສະຄາ ທີ່ເຕືອນໃຈເຮົາເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະອົງ? ສັນຍາລັກເຫລົ່ານີ້ແນະນຳຫຍັງແດ່ຕໍ່ທ່ານກ່ຽວກັບວິທີທີ່ຈະຮັບເອົາພອນຂອງການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະອົງ?

ຈົ່ງມາຫາພຣະຄຣິດໂດຍການລະບຸສັນຍາລັກທີ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະອົງ. “ທຸກສິ່ງທັງປວງ,” ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະກາດ, “ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາ ແລະ ຖືກເຮັດເພື່ອໃຫ້ເປັນພະຍານເຖິງເຮົາ” (ໂມເຊ 6:63; ເບິ່ງ 2 ນີໄຟ 11:4 ນຳອີກ). ຢູ່ໃນ ອົບພະຍົບ 12, ສັນຍາລັກຕ່າງໆເຊັ່ນລູກແກະ, ເລືອດ, ເຂົ້າຈີ່ທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອແປ້ງ, ສິ່ງມະຫັດສະຈັນ, ແລະ ການປົດປ່ອຍ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ໄປຫາພຣະຄຣິດ. “ເມື່ອເຮົາເຂົ້າໃຈວິທີທີ່ສິ່ງຂອງເຫລົ່ານີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດແນວໃດ, ມັນສາມາດສິດສອນເຮົາເຖິງອຳນາດ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງໄດ້” (ການສິດສອນໃນວິທີຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, 7).

ພຣະເຢຊູກຳລັງຢາຍສິນລະລຶກໃຫ້ກັບສາວົກຂອງພຣະອົງ — In Remembrance of Me [ເປັນທີ່ລະນຶກເຖິງເຮົາ], ໂດຍ ວາວເຕີ ເຣນ

ອົບພະຍົບ 12:14–17, 24–27; 13:1–16

ສິນລະລຶກຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ລະນຶກເຖິງການປົດປ່ອຍຂອງເຮົາຜ່ານທາງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດບັນຊາໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນຈັດງານປັດສະຄາທຸກປີ ເພື່ອຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ຈື່ຈຳວ່າພຣະອົງໄດ້ປົດປ່ອຍເຂົາເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນຫລັງຈາກການເປັນຊະເລີຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ໄດ້ກາຍເປັນພຽງຄວາມຊົງຈຳທີ່ເລືອນລາງກໍຕາມ. ຂະນະທີ່ທ່ານອ່ານຄຳແນະນຳຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນ ອົບພະຍົບ 12:14–17, 24–27; 13:1–16, ໃຫ້ຄິດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ທ່ານກຳລັງເຮັດຢູ່ ເພື່ອລະນຶກເຖິງພອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ທ່ານ. ທ່ານຈະຮັກສາຄວາມຊົງຈຳນັ້ນໄວ້ “ຕະຫລອດໄປ” ໄດ້ແນວໃດ? (ເບິ່ງ ອົບພະຍົບ 12:14, 26–27).

ມີສິ່ງໃດແດ່ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ທີ່ທ່ານເຫັນລະຫວ່າງງານລ້ຽງປັດສະຄາ ແລະ ສິນລະລຶກ? ທ່ານສາມາດເຮັດຫຍັງແດ່ເພື່ອທີ່ຈະ “ຈື່ຈຳພຣະເຢຊູຄຣິດຕະຫລອດເວລາ”? (ໂມໂຣໄນ 4:3; 5:2).

ທ່ານອາດຢາກໄຕ່ຕອງສິ່ງອື່ນອີກທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະສົງໃຫ້ທ່ານລະນຶກເຖິງ, ໃຫ້ເບິ່ງ, ຍົກຕົວຢ່າງ, ຮີລາມັນ 5:6–12; ໂມໂຣໄນ 10:3; ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 3:3–5, 10; 18:10; 52:40.

ເບິ່ງ Kevin W. Pearson, “Are You Still Willing?,” Liahona, Nov. 2022, 67–69; “Always Remember Him” (ວິດີໂອ), ຫ້ອງສະໝຸດພຣະກິດຕິຄຸນ; “In Memory of the Crucified,” Hymns, no. 190 ນຳອີກ.

ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ, ໃຫ້ເບິ່ງວາລະສານ Liahona ແລະ For the Strength of Youth ສະບັບຂອງເດືອນນີ້.

ແນວຄິດສຳລັບການສິດສອນເດັກນ້ອຍ

ອົບພະຍົບ 7–11

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີອຳນາດເໜືອກວ່າທຸກສິ່ງທັງປວງ.

ໄພພິບັດທີ່ຖືກອະທິບາຍຢູ່ໃນ ອົບພະຍົບ 7–11 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ຊາວເອຢິບ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີອຳນາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊ່ວຍເຫລືອລູກໆຂອງທ່ານຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອພວກເຂົາມີສັດທາໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ເພື່ອຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ຮຽນຮູ້ຈາກເລື່ອງນີ້, ທ່ານສາມາດແຈກຢາຍເຈ້ຍທີ່ແບ່ງອອກເປັນ 10 ສ່ວນໃຫ້ກັບລູກແຕ່ລະຄົນ, ແລະ ເຊື້ອເຊີນພວກເຂົາໃຫ້ແຕ້ມຮູບໄພພິບັດຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍຢູ່ໃນຂໍ້ເຫລົ່ານີ້: ອົບພະຍົບ 7:17–18; 8:1–4; 8:16–17; 8:20–22; 9:1–6; 9:8–9; 9:22–23; 10:4–5; 10:21–22; 11:4–7 (ເບິ່ງ “ໄພພິບັດຕ່າງໆໃນປະເທດເອຢິບ]” ໃນ ເລື່ອງພຣະຄຳພີເດີມ, 67–69). ອ່ານ ອົບພະຍົບ 7:5 ແລະ 9:14 ນຳກັນ ເພື່ອອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງສົ່ງໄພພິບັດມາ.

2:3
The Plagues of Egypt
ແບ່ງປັນກັບລູກໆຂອງທ່ານວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະແດງໃຫ້ທ່ານເຫັນແນວໃດ “ວ່າທົ່ວເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້ ບໍ່ມີພຣະອື່ນໃດເທົ່າທຽມ [ພຣະອົງ]” (ອົບພະຍົບ 9:14). ໃຫ້ພວກເຂົາແບ່ງປັນວ່າພວກເຂົາຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີລິດເດດແນວໃດ.

ອົບພະຍົບ 8:28–32; 9:7

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມາດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ມີຈິດໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນ.

ເພື່ອຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານໃຫ້ເຫັນພາບການມີຈິດໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ, ມັນອາດເປັນເລື່ອງມ່ວນທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນກ່ຽວກັບສິ່ງຂອງທີ່ແຂງ, ເຊັ່ນກ້ອນຫີນ, ແລະ ສິ່ງຂອງອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ອ່ອນ ແລະ ຊຶມຊັບໄດ້ດີ, ເຊັ່ນ ຟອງນ້ຳ. ທ່ານຍັງສາມາດຖອກນ້ຳລົງໃສ່ສິ່ງຂອງເຫລົ່ານີ້ເພື່ອເປັນການສາທິດໃຫ້ເຫັນວ່າຈິດໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນຈະຮັບເອົາພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ງ່າຍພຽງໃດ. ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດອ່ານຂໍ້ພຣະຄຳພີສອງສາມຂໍ້ນຳກັນ ທີ່ອະທິບາຍເຖິງປະຕິກິລິຍາຂອງຟາໂຣຕໍ່ໄພພິບັດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມານັ້ນເປັນແນວໃດ (ເບິ່ງ ອົບພະຍົບ 8:28–32; 9:7). ສິ່ງຂອງອັນໃດທີ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ຈິດໃຈ ຫລື ທັດສະນະຄະຕິຂອງຟາໂຣໄດ້ດີທີ່ສຸດ? ການມີໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ? (ເບິ່ງ ໂມໄຊຢາ 3:19).
ທ່ານ ແລະ ລູກໆຂອງທ່ານສາມາດຂຽນລາຍການຂອງການກະທຳຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງເວລາທີ່ເຮົາມີຈິດໃຈທີ່ແຂງກະດ້າງ (ຍົກຕົວຢ່າງ, ການນຳໃຊ້ຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ດີ ຫລື ການບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະແບ່ງປັນ). ເຮົາຈະສາມາດສະແດງໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫັນວ່າເຮົາຕ້ອງການມີຈິດໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນໄດ້ແນວໃດ?

ອົບພະຍົບ 12:1–13

ສິນລະລຶກສາມາດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ລະນຶກເຖິງພຣະເຢຊູ.

ງານປັດສະຄາໄດ້ສິດສອນຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ຄອຍຖ້າພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະ ການເສຍສະລະຂອງພຣະອົງເພື່ອເຮົາ. ຂະນະທີ່ທ່ານຄົ້ນຄວ້າ ອົບພະຍົບ 12:1–13 ນຳກັນ, ຈົ່ງຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານໃຫ້ເຫັນການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງລາຍລະອຽດຂອງງານປັດສະຄາ ແລະ ການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ (ເບິ່ງ “ງານປັດສະຄາ” ໃນ ເລື່ອງພຣະຄຳພີເດີມ, 70–74). ຍົກຕົວຢ່າງ, ພຣະເຢຊູເປັນເໝືອນລູກແກະທີ່ໄດ້ອະທິບາຍຢູ່ໃນ ຂໍ້ທີ 5 ແນວໃດ?

2:54
The Passover
ປະຈຸບັນນີ້, ເຮົາຮັບສິນລະລຶກເພື່ອລະນຶກເຖິງການເສຍສະລະຂອງພຣະເຢຊູ. ທ່ານສາມາດສະແດງຮູບພາບສິນລະລຶກໃຫ້ລູກໆຂອງທ່ານເບິ່ງ ແລະ ເວົ້າລົມກັນກ່ຽວກັບພິທີການນີ້ວ່າ ມັນຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ລະນຶກເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ແນວໃດ. ທ່ານອາດຈະຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານຊອກຫາຄຳເວົ້າທີ່ວ່າ “ລະນຶກເຖິງ” ໃນ ຄຳອະທິຖານສຳລັບສິນລະລຶກ (ເບິ່ງ ໂມໂຣໄນ 4–5). ຫລື ຮ້ອງເພງສວດທີ່ມັກກ່ຽວກັບສິນລະລຶກນຳກັນ, ແລະ ຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານສັງເກດເບິ່ງຄວາມຮູ້ສຶກສະຫງົບທີ່ພວກເຂົາມີໃນຕອນທີ່ພວກເຂົາຄິດກ່ຽວກັບພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ເຮົາຈະສາມາດສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນໃນຕອນທີ່ເຮົາຮັບສ່ວນສິນລະລຶກໄດ້ແນວໃດ?

ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ, ໃຫ້ເບິ່ງວາລະສານ Friend ສະບັບຂອງເດືອນນີ້.

ຮູບພາບປະກອບ ເຂົ້າແລງປັດສະຄາ — The Passover Supper [ເຂົ້າແລງປັດສະຄາ], ໂດຍ ບຣາຍແອນ ຄອລ໌

ໜ້າກິດຈະກຳປະຖົມໄວ: ສິນລະລຶກສາມາດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ລະນຶກເຖິງພຣະເຢຊູ — The Passover Supper [ເຂົ້າແລງປັດສະຄາ], ໂດຍ ບຣາຍແອນ ຄອລ໌