« ថ្ងៃទី២–៨ ខែមីនា ‹ ទុកឲ្យព្រះឈ្នះ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី២–៨ ខែមីនា ‹ ទុកឲ្យព្រះឈ្នះ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ឆ្នាំ២០២៦
Esau Sells His Birthright [ អេសាវលក់មរដកនៃបងច្បងរបស់គាត់ ] ដោយ គ្លីន អេស ហបគីនសុន ( សេចក្តីលម្អិត )
ថ្ងៃទី២–៨ ខែមីនា ៖ « ទុកឲ្យព្រះឈ្នះ »
លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
តើបងប្អូនទទួលបានពរជ័យពីព្រះសម្រាប់ខ្លួនបងប្អូនដោយរបៀបណា ? បងប្អូនប្រហែលជានិយាយថា ដំណើររឿងរបស់យ៉ាកុប ជាចៅរបស់អ័ប្រាហាំ និងសារ៉ាយ ជារឿងរបស់បុរសម្នាក់ដែលបានរៀនចម្លើយចំពោះសំណួរនោះ ។ នៅក្នុងវប្បធម៌មួយដែលកូនប្រុសច្បងបានអំណាចមរដកនៃបងច្បង យ៉ាកុបបានកើតជាកូនទីពីរដោយចាប់កែងជើងរបស់បងប្រុសភ្លោះរបស់គាត់គឺ អេសាវ ។ ឈ្មោះ « យ៉ាកុប » មានន័យថា « អ្នកដណ្ដើមយកកន្លែង »—អ្នកដែលជំនួសកន្លែងនរណាផ្សេងទៀត ។ យ៉ាកុបបានរស់នៅតាមឈ្មោះនោះ ដោយព្យាយាមលើសពីម្តង ដើម្បីជំនួសអេសាវជាអ្នកទទួលមរដកនៃពរជ័យពីកំណើត ដោយសារអេសាវមិនស័ក្តិសមនឹងពរជ័យនោះទេ ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ២៥:៣០–៣៤; ២៦:៣៤–៣៥; ២៧:៣៦ ) ។ លទ្ធផលគឺការមិនចុះសម្រុងគ្នានៅក្នុងគ្រួសារ ហើយយ៉ាកុបត្រូវរត់គេចខ្លួនទៅក្នុងទីរហោស្ថាន ។
ជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ព្រះបានបង្គាប់យ៉ាកុបឲ្យត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ។ នៅតាមផ្លូវ ដោយការបន្ទាបខ្លួនយ៉ាកុបបានស្វែងរកពរពីព្រះម្តងទៀត ។ បទគម្ពីរពិពណ៌នាពេលវេលានេះថាជា « ចំបាប់ » សម្រាប់យ៉ាកុប ហើយលោកបានប្រកាសថា លោកនឹងមិនបោះបង់ចោលឡើយ « ទាល់តែបានឲ្យពរដល់ខ្ញុំសិន » ( លោកុប្បត្តិ ៣២:២៦ ) ។ បន្ទាប់មកមាននូវមេរៀន—និងពរជ័យ ។ ព្រះបានប្ដូរឈ្មោះយ៉ាកុបទៅជាអ៊ីស្រាអែល—មានន័យថានៅក្នុងចំណោមរបស់ផ្សេងទៀត « ទុកឲ្យព្រះឈ្នះ » ។ អ៊ីស្រាអែលបានរៀនថា ដើម្បីទទួលបានពរជ័យដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់ព្រះ ដែលជាពរជ័យនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ វាមិនចាំបាច់ត្រូវជំនួសអ្នកផ្សេងនោះទេ ។ ពរជ័យរបស់ទ្រង់មិនត្រូវបានទិញ ឬរឹបអូស ឬឈ្នះបាននោះទេ ។ ទ្រង់ប្រទានឲ្យពួកគេដោយសេរីដល់អស់អ្នកដែលរស់នៅតាមឈ្មោះអ៊ីស្រាអែល—ដែលអនុញ្ញាតឲ្យព្រះឈ្នះនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
លោកុប្បត្តិ ២៤
សេចក្ដីសញ្ញាអាពាហ៍ពិពាហ៍គឺចាំបាច់ណាស់ចំពោះផែនការដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះ ។
ខណៈកំពុងអាន លោកុប្បត្តិ ២៤ សួរខ្លួនឯងថា ហេតុអ្វីបានជាអ័ប្រាហាំចាត់ទុកអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់កូនប្រុសរបស់លោក គឺអ៊ីសាកមានសារៈសំខាន់ម៉្លេះ ? ហេតុអ្វីអាពាហ៍ពិពាហ៍មានសារៈសំខាន់ចំពោះព្រះ ?
តើបងប្អូនរកឃើញគុណសម្បត្តិអ្វីខ្លះដែលរេបិកាមាន ដែលនឹងរួមចំណែកដល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងគ្រួសារដ៏រឹងមាំ ? ( សូមមើលជាពិសេស ខទី ១៥–២៨, ៥៧–៦១ ) ។
សូមមើលផងដែរ Topics and Questions « Marriage » នៅលើបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ។
លោកុប្បត្តិ ២៥:២៩–៣៤
ខ្ញុំនឹងឲ្យតម្លៃលើកិច្ចការដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ជាងកិច្ចការខាងសាច់ឈាម ។
នៅក្នុងវប្បធម៌របស់អ៊ីសាក និងរេបិកា កូនប្រុសច្បងបានទទួលអំណាចមរដកនៃបងច្បង ដែលមានន័យថា ជាមរដកដ៏ធំ រួមជាមួយនឹងការទទួលខុសត្រូវដ៏ធំនៅក្នុងការមើលថែដល់គ្រួសារ ។ នៅពេលបងប្អូនអាន លោកុប្បត្តិ ២៥:២៩–៣៤ សូមពិចារណាពីមូលហេតុដែលអេសាវអាចសុខចិត្តលះបង់មរដកនៃបងច្បងរបស់ខ្លួនដូរនឹងអាហារមួយពេល ។ តើមេរៀនអ្វីដែលបងប្អូនរកឃើញថាខ្លួនឯងត្រូវនឹងដំណើររឿងនេះ ? វាអាចជាជំនួយក្នុងការធ្វើបញ្ជីពីរ ៖ (១) ពរជ័យដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដែលព្រះចង់ប្រទានដល់បងប្អូន និង (២) កិច្ចការខាងលោកិយដែលអាចនឹងរំខានដល់បងប្អូន ។ រួចហើយបងប្អូនអាចអានវគ្គបទគម្ពីរ ដោយជំនួស « អំណាចមរដកនៃបងច្បង » ជាមួយនឹងអ្វីមួយចេញពីបញ្ជីទីមួយ និង « សម្ល » ជាមួយនឹងអ្វីមួយចេញពីបញ្ជីទីពីរ ។ តើបងប្អូននឹងផ្តោតទៅលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងពរជ័យដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចនៃដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ដោយរបៀបណា ?
សូមមើលផងដែរ ម៉ាថាយ ៦:១៩–៣៣; អិម. រ័សុល បាឡឺដ « ចូរចងចាំអ្វីដែលសំខាន់បំផុត » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ១០៥–១០៧ ។
Jacob at Bethel [ យ៉ាកុបនៅបេតអែល ] ដោយ ជេមស៍ ស្មីធអេម
លោកុប្បត្តិ ២៨
សេចក្ដីសញ្ញានៃព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់នាំយកព្រះចេស្ដារបស់ព្រះមកក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។
ពេលកំពុងដេកកើយលើផ្ទះថ្ម យ៉ាកុបបានមានសុបិនមួយដែលផ្លាស់ប្តូរជីវិត ។ វាជាបទពិសោធន៍ដ៏ពិសិដ្ឋមួយ ដែលយ៉ាកុបបានដាក់ឈ្មោះកន្លែងនោះថា បេតអែល ឬ « ដំណាក់នៃព្រះ » ដោយប្រកាសថា « ពិតប្រាកដជាព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅទីនេះហើយ » ( លោកុប្បត្តិ ៣៨:១៦ ) ។
នៅពេលបងប្អូនអាន លោកុប្បត្តិ ២៨ បងប្អូនអាចសួរខ្លួនឯង ថាតើអ្វីបានធ្វើឲ្យបទពិសោធន៍នេះពិសិដ្ឋចំពោះយ៉ាកុប ។ តើលោកបានឆ្លងកាត់អ្វីខ្លះនៅពេលនោះ ? តើលោកអាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ? បងប្អូនក៏អាចរកមើលពាក្យ និងឃ្លានៅក្នុង ខទី ១០–២២ ដែលរំឭកបងប្អូនពីព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។ តើបងប្អូនទទួលបានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះអំពីព្រះ ព្រះដំណាក់របស់ទ្រង់ និងសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ ?
នៅចុងបញ្ចប់នៃគម្រោងនេះគឺជាផ្ទាំងគំនូរដែលពណ៌នាពីសុបិនរបស់យ៉ាកុប ដែលបងប្អូនអាចយោងទៅវានៅពេលបងប្អូនអាន ។ បើបងប្អូនចង់បង្កើតរូបភាពសិល្បៈរបស់បងប្អូនផ្ទាល់ពីសុបិនរបស់លោក តើបងប្អូននឹងធ្វើអ្វី ? តើសេចក្តីពីតអ្វីចេញពីដំណើររឿងនេះដែលបងប្អូននឹងព្យាយាមគូរ ?
ទំនុកតម្កើង « ឱ ! សូមនៅជិតព្រះអង្គ » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ៤៩ ) គឺផ្អែកលើបទពិសោធន៍បំផុសគំនិតរបស់យ៉ាកុប ។ តើបងប្អូនមើលឃើញទំនាក់ទំនងអ្វីខ្លះរវាងបទចម្រៀងនេះ និង លោកុប្បត្តិ ២៨:១០–២២ ? តើព្រះវិហារបរិសុទ្ធជួយបងប្អូនឲ្យមានអារម្មណ៍កាន់តែជិតនឹងព្រះយ៉ាងដូចម្ដេច ? សូមពិចារណារកមើលចម្លើយសម្រាប់សំណួរនេះនៅក្នុងសារលិខិតរបស់ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន « ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងគ្រឹះខាងវិញ្ញាណរបស់បងប្អូន » ( លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ ទំព័រ ៩៣–៩៦ ) ។ បងប្អូនក៏អាចពិនិត្យមើលសេចក្ដីសញ្ញា និងពរជ័យនៃព្រះដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ផងដែរ ក្បួនខ្នាតទូទៅ ២៧.២ ( បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។ តើការគោរពតាមសេចក្តីសញ្ញាទាំងនេះនាំមកនូវព្រះចេស្ដារបស់ព្រះមកក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូនដោយរបៀបណា ?
ចូរមានភាពច្នៃប្រឌិត ។ មានរបៀបជាច្រើនដើម្បីរៀនពីព្រះគម្ពីរ ក្រៅពីការគ្រាន់តែអានព្រះគម្ពីរ ។ មនុស្សមួយចំនួនយល់ឃើញថា ពួកគេយល់បទគម្ពីរប្រសើរជាង ប្រសិនបើពួកគេគូររូបភាពនៃដំណើររឿងនោះ ។ អ្នកផ្សេងទៀតស្វែងរកការយល់ដឹងខាងវិញ្ញាណនៅក្នុងតន្ត្រីពិសិដ្ឋដែលទាក់ទងនឹងបទគម្ពីរ ។ កុំដាក់កម្រិតខ្លួនឯងចំពោះរបៀបរៀនសូត្រតែមួយ សូមបើកទូលាយក្នុងការសាកល្បងវិធីសាស្រ្តផ្សេងៗ ។
លោកុប្បត្តិ ២៩:៣១–៣៥; ៣០:១–២៤
ព្រះអម្ចាស់នឹកចាំខ្ញុំពេលខ្ញុំមានទុក្ខលំបាក ។
នៅពេលបងប្អូនអាន លោកុប្បត្តិ ២៩:៣១–៣៥ និង ៣០:១–២៤ សូមរកមើលពាក្យដែលពិពណ៌នាសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះចំពោះរ៉ាជែល និងលេអា ។ សូមពិចារណាពីរបៀបដែលព្រះបាន « ទតមើលសេចក្តីទុក្ខលំបាក [ របស់បងប្អូន ] » ហើយ « នឹកចាំ » បងប្អូន ( លោកុប្បត្តិ ២៩:៣២; ៣០:២២ ) ។
លោកុប្បត្តិ ៣២–៣៣
ព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចព្យាបាលគ្រួសារខ្ញុំ ។
នៅពេលយ៉ាកុប បានត្រឡប់ទៅកាន់ស្រុកកាណានវិញ លោកបាន « ភ័យខ្លាចជាខ្លាំង ហើយមានសេចក្តីថប់ព្រួយក្នុងទ្រូង » អំពីរបៀបដែលបងប្រុសរស់លោកអេសាវ នឹងទទួលលោក ( លោកុប្បត្តិ ៣២:៧ ) ។ នៅពេលបងប្អូនអាន លោកុប្បត្តិ ៣២–៣៣ សូមជញ្ជឹងគិតអំពីទំនាក់ទំនងគ្រួសាររបស់បងប្អូន—ជាពិសេសប្រហែលជាសមាជិកគ្រួសារដែលត្រូវការការព្យាបាល ។ ប្រហែលជាដំណើររឿងនេះអាចបំផុសគំនិតបងប្អូនឲ្យឈោងទៅជួយនរណាម្នាក់ ។ សំណួរដូចនេះ អាចដឹកនាំការអានរបស់បងប្អូន ៖
-
តើយ៉ាកុបបានរៀបចំខ្លួនដើម្បីជួបអេសាវយ៉ាងដូចម្តេច ?
-
តើអ្វីដែលលេចធ្លោចំពោះបងប្អូនអំពីការអធិស្ឋានរបស់យ៉ាកុបនៅក្នុង លោកុប្បត្តិ ៣២:៩–១២ ?
-
តើបងប្អូនរៀនអ្វីអំពីការអភ័យទោសចេញពីគំរូរបស់អេសាវ ?
-
តើព្រះអង្គសង្រ្គោះអាចជួយយើងឲ្យព្យាបាលទំនាក់ទំនងក្នុងក្រុមគ្រួសារយ៉ាងដូចម្តេច ?
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
លោកុប្បត្តិ ២៤:១០–២១
ខ្ញុំអាចមានចិត្តល្អចំពោះអ្នកដទៃ ។
-
ដើម្បីលើកឡើងពីចំណាប់អារម្មណ៍របស់រេបិកា បងប្អូនអាចបង្ហាញកូនៗរបស់បងប្អូននូវរូបភាពខាងក្រោម ឬទំព័រសកម្មភាពក្នុងសប្តាហ៍នេះ នៅពេលបងប្អូនសង្ខេបដំណើររឿងនៅក្នុង លោកុប្បត្តិ ២៤:១០–២១ ។ កូនៗរបស់បងប្អូនអាចរីករាយនឹងការសម្ដែងតាមដំណើររឿងនេះ ។ ការណ៍នេះអាចនាំឲ្យមានការសន្ទនាអំពីអំពើសេចក្តីសប្បុរសដែលបងប្អូន និងកូនៗរបស់បងប្អូនបានឃើញ ។
-
សូមពិចារណាច្រៀងចម្រៀងអំពីចិត្តល្អជាមួយគ្នា ដូចជាបទ « ចិត្តល្អចាប់ផ្តើមនឹងខ្ញុំ » ( សៀវភៅចម្រៀងកុមារ ទំព័រ ៨៣ ) ។ កូនៗរបស់បងប្អូនអាចស្តាប់រកមើលពាក្យ « ចិត្តល្អ » ( ឬពាក្យដែលស្រដៀងគ្នា ) ហើយក្រោកឈរនៅពេលដែលពួកគេឮពាក្យនោះ ។ តើយើងអាចមានចិត្តល្អដូចជារេបិកាដោយរបៀបណា ?
Old Testament Heroes [ វីរបុរសក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ] ដោយឌីលីន ម៉ាស្ហ ( សេចក្តីលម្អិត )
លោកុប្បត្តិ ២៥:២១–៣៤
អ្វីដែលនៅអស់កល្បជានិច្ចគឺសំខាន់ជាងរបស់ខាងលោកិយ ។
-
សូមពិចារណាប្រើប្រាស់ « យ៉ាកុប និងអេសាវ » ( នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ៣៨–៤១ ) ដើម្បីជួយកូនៗរបស់បងប្អូនយល់ពីដំណើររឿងនេះនៅក្នុង លោកុប្បត្តិ ២៥:២១–៣៤ ។ ប្រហែលជាកូនៗរបស់បងប្អូនអាចស្រមៃមើថា អេសាវបានសុំដំបូន្មានរបស់ពួកគេអំពីថាតើលោកគួរប្តូរអំណាចមរដកនៃបងច្បងរបស់លោកជាមួយនឹងសម្លដែរឬទេ ? តើពួកគេនឹងនិយាយអ្វីខ្លះទៅកាន់លោក ?
2:5Jacob and Esau
-
តើអ្វីដែលមានសារៈសំខាន់អស់កល្បជានិច្ចចំពោះបងប្អូន និងកូនៗរបស់បងប្អូន ? ប្រហែលជាកូនៗរបស់បងប្អូនអាចរកឃើញរូបភាព ឬវត្ថុដែលតំណាងឲ្យវត្ថុទាំងនេះ ។ តើយើងអាចបង្ហាញព្រះអម្ចាស់ថារបស់ទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ចំពោះយើងយ៉ាងដូចម្ដេច ?
លោកុប្បត្តិ ២៨:១០–២២
សេចក្តីសញ្ញាបានជួយខ្ញុំឲ្យត្រឡប់ទៅរស់នៅជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌វិញ ។
-
នៅពេលបងប្អូនអាន លោកុប្បត្តិ ២៨:១០–២២ ជាមួយគ្នា បងប្អូនអាចប្រើជណ្ដើរ ឬបង្កាន់ដៃ ( ឬរូបភាពដូចរូបនៅខាងចុងនៃគម្រោងនេះ ) ដើម្បីនិយាយអំពីរបៀបដែលសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើងប្រៀបដូចជាជណ្ដើរ ។ ប្រហែលជាកូនៗរបស់បងប្អូនអាចសម្តែងជាឡើងជណ្ដើរ ហើយជាមួយជំហាននីមួយៗ សូមនិយាយអំពីពេលវេលានៅពេលដែលយើងសន្យាដើម្បីគោរពតាមព្រះ ដូចជានៅពេលយើងធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹក ទទួលទានសាក្រាម៉ង់ ឬទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ តើសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងនាំឲ្យយើងខិតជិតព្រះដោយរបៀបណា ?
លោកុប្បត្តិ ៣២:៦–១១; ៣៣:១–៤
ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចជួយខ្ញុំឲ្យស្រឡាញ់គ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ។
-
ដើម្បីណែនាំពីខគម្ពីរទាំងនេះ បងប្អូនអាចពន្យល់ថា បន្ទាប់ពីមានអារម្មណ៍លំបាកអស់ជាច្រើនឆ្នាំ យ៉ាកុបនឹងទៅជួបអេសាវម្តងទៀត ។ សូមអានជាមួយគ្នាក្នុង លោកុប្បត្តិ ៣២:៦–១១ ។ តើយ៉ាកុបបានមានអារម្មណ៍បែបណា ? តើលោកបានធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីស្វែងរកជំនួយ ? សូមអាន លោកុប្បត្តិ ៣៣:១–៤ ដើម្បីរកមើលពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់ឆ្លើយតបទៅនឹងការអធិដ្ឋានរបស់យ៉ាកុប ។ ប្រសិនបើយ៉ាកុប និងអេសាវអាចនិយាយមកកាន់យើងសព្វថ្ងៃនេះ តើពួកលោកអាចនឹងនិយាយអ្វីដើម្បីជួយយើង នៅពេលមានការឈ្លោះប្រកែកគ្នានៅក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់យើង ?
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត នៅខែនេះ ។