Ísraelsætt

Einhvers staðar í óbyggðunum, austan við Kanaansland, beið Jakob og kveið þess að hitta tvíburabróður sinn, Esaú. Síðast þegar Jakob sá Esaú, um 20 árum áður, hótaði Esaú að ráða honum bana. Jakob varði allri nóttinni við að glíma við Guð og leita blessunar hans. Vegna trúar Jakobs, þrautseigju og staðfestu, svaraði Guð bænum hans. Nótt þessa var nafni Jakobs breytt í Ísrael, nafni sem þýðir meðal annars: „Sá sem þraukar með Guði“ (Genesis 32:28, neðanmálstilvísunb).

Hér kemur nafnið Ísrael fyrst fyrir í Biblíunni og er stöðugt endurtekið upp frá því í bókinni og í allri sögunni. Nafnið fór fljótlega að vísa til meira en aðeins eins manns. Ísrael átti tólf syni og allir niðjar þeirra voru þekktir sem „Ísraelsætt“, „ættkvíslir Ísraels“, „Ísraelsmenn“ eða „Ísraelslýður“.

Í gegnum söguna hafa Ísraelsmenn lagt ríka áherslu á ættartengsl sín við einhverja hinna tólf ættkvísla Ísraels. Ætterni þeirra var mikilvægur hluti sáttmálsauðkennis þeirra. Páll postuli lýsti yfir að hann væri „af … ættkvísl Benjamíns“ (Rómverjabréfið 11:1). Ein ástæða þess að Lehí sendi syni sína til Jerúsalem til að endurheimta látúnstöflurnar, var sú að þær höfðu að geyma „ættartölu feðra [hans]“ (1. Nefí 5:14). Lehí komst að því að hann væri afkomandi Jósefs og skilningur niðja hans á tengingu þeirra við Ísraelsætt reyndist þeim mikilvæg á ókomnum árum.

Í kirkjunni á okkar tíma gætuð þið heyrt um Ísrael í framsetningum eins og „samansöfnun Ísraels“. Við syngjum „Nú Ísraels lausnari“, „Vonin Síons“ og „Þér öldungar fólksins“. Í þessum sálmum tölum við eða syngjum ekki aðeins um hið forna ríki Ísrael eða þá þjóð okkar tíma, sem nefnd er Ísrael. Við vísum fremur til þeirra sem safnast hafa saman í kirkju Jesú Krists frá þjóðum heims. Við vísum til þeirra sem þrauka með Guði, leita blessana hans einlæglega og sem með skírn hafa orðið sáttmálslýður hans. Með orðum Russells M. Nelson forseta, merkir það að vera af Ísrael „að láta Guð ríkja í lífi okkar, … að láta Guð vera áhrifaríkastan alls í lífi okkar“.

Patríarkablessun ykkar kunngerir tengingu ykkar við eina af ættkvíslum Ísraels. Þetta eru meira en einungis áhugaverðar ættarsöguupplýsingar. Það hefur líka að gera með nútíð ykkar og framtíð. Að tilheyra Ísraelsætt þýðir að þið eigið sáttmálssamband við himneskan föður og Jesú Krist. Þetta þýðir að ykkur er ætlað að „[vera börnum Guðs] blessun“, líkt og Abraham (1. Mósebók 12:2; Abraham 2:9–11). Það þýðir samkvæmt orðum Péturs „[að þið séuð] ‚útvalin kynslóð, konunglegur prestdómur, heilög þjóð, eignarlýður, til þess að þið skuluð víðfrægja dáðir hans,‘ sem kallaði ykkur frá myrkrinu til síns undursamlega ljóss“ (1. Pétursbréf 2:9). Það þýðir að þið „látið Guð ríkja“ – að þið eruð ein af þeim sem „þrauka með Guði“ þegar þið heiðrið sáttmála ykkar.