Իսրայելի տունը

Ինչ-որ տեղ Քանանի արևելյան կողմում ամայի մի վայրում Հակոբը անհանգիստ սպասում էր իր երկվորյակ եղբոր՝ Եսավի հետ հանդիպմանը: Վերջին անգամ, երբ Հակոբը տեսել էր Եսավին 20 տարի առաջ, Եսավը ուզում էր սպանել նրան: Հակոբը ողջ գիշեր անցկացրեց ներքին պայքարի մեջ՝ օրհնություն խնդրելով Աստծուց: Որպես Հակոբի հավատքի, համառության և վճռականության արդյունք, Աստված պատասխանեց նրա աղոթքներին: Այդ գիշեր Հակոբի անունը փոխվեց Իսրայել անունով, մի անուն, որը նշանակում է «նա մարտնչում է Աստծո հետ» (Ծնունդ 32․28, ծանոթություն բ)։

Սա առաջին անգամն էր, որ Իսրայել անունը հայտնվեց Աստվածաշնչում, և դա մի անուն է, որ մարտնչում է ամբողջ գրքում և ողջ պատմության ընթացքում: Անունը շուտով սկսեց վերաբերել ավելի քան մեկ մարդու: Իսրայելն ուներ 12 որդի, իսկ նրանց սերունդները հավաքականորեն հայտնի էին որպես «Իսրայելի տուն», «Իսրայելի ցեղեր», «Իսրայելի որդիներ» կամ «իսրայելացիներ»:

Պատմության ընթացքում Իսրայելի որդիները մեծ նշանակություն էին տալիս իրենց ծագմանը, որպես Իսրայելի տասներկու ցեղերից մեկը: Նրանց տոհմածառը նրանց ուխտի ինքնության կարևոր մասն էր կազմում: Պողոս Առաքյալը հայտարարել է, որ նա «Բենիամինի ցեղից էր» (Հռոմեացիներին 11.1): Պատճառներից մեկը, թե ինչու Լեքին ուղարկեց իր որդիներին Երուսաղեմ` արույրե թիթեղները բերելու, այն էր, որ թիթեղները պարունակում էին «նրա հայրերի տոհմաբանությունը» (1 Նեփի 5․14)։ Լեքին բացահայտեց, որ ինքը Հովսեփի հետնորդներից էր, և նրա սերնդի հասկացողությունը Իսրայելի տան հետ նրանց կապի վերաբերյալ իրենց համար կարևոր նշանակություն ունեցավ գալիք տարիների ընթացքում։

Եկեղեցում այսօր դուք կարող եք լսել Իսրայելի մասին նմանատիպ արտահայտություններ՝ «Իսրայելի հավաքումը»: Մենք երգում ենք «Իսրայելի Քավիչը», «Իսրայելի հույսը» և «Դուք Իսրայելի երեցներ»: Այս դեպքերում մենք չենք խոսում կամ երգում Իսրայելի հնադարյան թագավորության մասին կամ ժամանակակից ազգի, որը կոչվում է Իսրայել: Ավելի շուտ մենք նկատի ունենք այն մարդկանց, որոնք աշխարհի տարբեր ազգերից հավաքվել են Հիսուս Քրիստոսի Եկեղեցում: Մենք նկատի ունենք այն մարդկանց, որոնք մարտնչում են Աստծո հետ, ովքեր ջանասիրաբար ձգտում են Նրա օրհնություններին և ովքեր մկրտության միջոցով դարձել են Նրա ուխտի ժողովուրդը: Նախագահ Ռասսել Մ. Նելսոնի խոսքերով, լինել Իսրայելի մաս նշանակում է «թույլ տալ, որ Աստված տնօրինի մեր կյանքում, … թույլ տալ, որ Աստված ունենա ամենաուժեղ ազդեցությունը մեր կյանքում»:

Ձեր հայրապետական օրհնությունը հայտարարում է ձեր կապը Իսրայելի տան այդ ցեղերից մեկի հետ: Դա ավելին է, քան ընտանեկան պատմության մի հետաքրքիր տեղեկության մաս լինելը: Դա նաև կապված է ձեր ներկայի և ապագայի հետ: Իսրայելի տան մասը լինելը նշանակում է, որ դուք ուխտյալ փոխհարաբերություն ունեք Երկնային Հոր և Հիսուս Քրիստոսի հետ: Դա նշանակում է, որ Աբրահամի նման դուք պետք է «օրհնություն լինեք» Աստծո զավակների համար (Ծնունդ 12.2, Աբրահամ 2.9–11): Իսկ Պետրոսի խոսքերով նշանակում է, որ «դուք ընտիր ցեղ եք, թագավորական քահանայություն, սուրբ ազգ, սեփական ժողովուրդ, որպեսզի նրա առաքինությունները քարոզեք, ով ձեզ խավարից դեպի իր սքանչելի լույսը կանչեց» (Ա Պետրոս 2.9): Դա նշանակում է, որ դուք «թույլ եք տալիս, որ Աստված տնօրինի», որ դուք «մարտնչում եք Աստծո հետ»՝ պատվելով Նրա հետ կապած ուխտերը: