නැවත පිහිටුවීමේ හඬවල්

1830 ගණන්වල ඔහායෝ වෙත රැස් වූ බොහෝ ශුද්ධවන්තයින් අතර ෆීබි කාටර් ද සිටියා. ඇයගේ දෙමාපියන් සභාවට සම්බන්ධ නොවූවත්, ඇය ඇගේ විසි ගණන්වල මැද භාගයේදී එක්සත් ජනපදයේ ඊසාන-දිග තිබූ සභාවට ඇය සම්බන්ධ වුණා. පසුව ඇය ශුද්ධවන්තයින් සමඟ එක්සත් වීමට ඔහායෝ වෙත යාමට ගත් තීරණය ගැන මෙසේ ලිව්වා:

“මගේ යාළුවෝ, මම වගේම මගේ ගමන ගැන පුදුම වුණා, නමුත් යම් දෙයක් මා තුළ පෙලඹීමක් ඇති කළා. මා නිවස හැර යාමේදී මගේ මවගේ ශෝකය මට දරාගත නොහැකි තරම් විශාල වුණා; මා තුළ යාණන්වහන්සේ නොසිටියා නම්, අන්තිමේදී මා පැකිලෙන්නට පවා ඉඩ තිබුණා. මේ විදිහට මම තනියම හිතක් පපුවක් නැති ලෝකෙට යනවාට වඩා මාව වළලනවා දකින්න කැමති බව මගේ අම්මා මට කිව්වා.

“‘[ෆීබි],’ ඇය ආකර්ෂණීය ලෙස මෙහෙම කිව්වා, ‘මෝර්මන්වාදය බොරු නම් ඔබ මා වෙත ආපසු එයිද?’

“මම උත්තර දුන්නා, ‘ඔව් අම්මේ; මම එහෙම කරන්නම්.’ … මගේ පිළිතුර ඇගේ කරදර දුරු කළා; නමුත් අප සැමට වෙන්වීම බොහෝ දුකක් වුණා. මගේ පිටත්ව යාමට කාලය පැමිණි විට, සමුගැනීමට මම මා ගැන විශ්වාස කළේ නෑ. ඒ නිසා මම සෑම කෙනෙකුටම මගේ සමුගැනීම ලියා, ඒවා මගේ මේසය මත තබා, පහළ මාලයට දුව ගොස් කරත්තයට නැග්ගා. මේ අනුව මම මගේ ජීවිතය දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයින් සමඟ සම්බන්ධ කිරීමට මගේ ළමා කාලයේ ආදරණීය නිවස හැර ආවා.”

එම සමුගැනීමේ පණිවුඩවලින් එකක, ෆීබි මෙසේ ලිව්වා:

“ආදරණීය දෙමාපියනි—මම දැන් ටික කාලයකට මගේ පියාගේ නිවහන හැර යාමට සූදානම් වෙමි … ඒ කොපමණ කාලයකට දැයි මම නොදනිමි—නමුත් මම එසේ කරන්නේ මගේ ළදරු වියේ සිට මේ දක්වා මට ලැබුණු කරුණාව ගැන කෘතඥපූර්වක හැඟීම් නොමැතිව නොවේ—නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත වෙනත් ආකාරයකින් ඉස්සරටත් වඩා දැන් ක්‍රියාත්මක වන බවක් පෙනෙන්නට තිබෙනවා. අපි මේ සියල්ල දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට භාර දෙමු, අපි දෙවියන්වහන්සේට උත්තරීතර ලෙස ප්‍රේම කරන්නේ නම්, සියල්ල අපගේ යහපත සඳහා ක්‍රියාත්මක වනු ඇතැයි විශ්වාස කරමින්, අපට ඇති සතුටුදායක තත්වයන් යටතේ මෙතරම් කාලයක් එකට ජීවත් වීමට අපට අවසර දීම ගැන ස්තූතිවන්ත වෙමු. උන්වහන්සේගේ සියලු මිනිසුන්ගේ අවංක යාච්ඤාවලට සවන් දී අපට හොඳම දේ ලබා දෙන එකම දෙවි කෙනෙකුට යාච්ඤා කළ හැකි බව අපි තේරුම් ගනිමු. …

“අම්මේ, මම බටහිරට යාම දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත බව මම විශ්වාස කරමි, එය බොහෝ කලක සිට මට විශ්වාසයි. දැන් මාර්ගය විවෘත වී ඇත … ; සෑම දෙයකටම ප්‍රමාණවත් වන එය සිදු කර ඇත්තේ ස්වාමින්වහන්සේගේ ආත්මය බව මම විශ්වාස කරමි. ඔබේ දරුවා ගැන කනස්සලු නොවන්න; ස්වාමින්වහන්සේ මා සනසන සේක. ස්වාමින්වහන්සේ මා ගැන සැලකිලිමත් වන අතර හොඳම දේ මට ලබා දෙන බව මම විශ්වාස කරමි. … මම යන්නේ මගේ ස්වාමියා අමතන නිසාය—උන්වහන්සේ මගේ රාජකාරිය පැහැදිලි කර ඇත.”