Մորոնի 10.1–7, 27–29

Մորմոնի Գրքի ճշմարտացիության մասին վկայություն ձեռք բերելու համար նախևառաջ պետք է կարդալ այն: Յոթանասունի Նախագահությունից Երեց Թադ Ռ. Քալլիսթերը կիսվել է, թե ինչպես է մի երիտասարդ կին շահել Մորմոնի Գիրքը ամբողջովին կարդալուց.

«Մի 14-ամյա աղջիկ … ասաց, որ զրուցել էր կրոնի մասին իր դպրոցական ընկերներից մեկի հետ: Նրա ընկերուհին հարցրել էր. «Ի՞նչ կրոնի ես դու պատկանում»:

Նա պատասխանել էր. «Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցուն կամ Մորմոններին»:

Ընկերուհին ասել էր. «Ես գիտեմ այդ եկեղեցին, և ես գիտեմ, որ այն ճշմարիտ չէ»:

«Որտեղի՞ց գիտես»,- հնչել էր հարցը:

«Որովհետև, - ասաց ընկերուհին, - ես ուսումնասիրել եմ այն»:

«Դու կարդացե՞լ ես Մորմոնի Գիրքը»:

«Ոչ,- եղավ պատասխանը,- չեմ կարդացել»:

Ապա, այս հրաշալի երիտասարդ աղջիկը պատասխանել էր. «Ուրեմն դու չես ուսումնասիրել իմ եկեղեցին, որովհետև ես կարդացել եմ Մորմոնի Գրքի յուրաքանչյուր էջը և գիտեմ, որ այն ճշմարիտ է» (“The Book of Mormon—a Book from God,” Ensign or Liahona, Nov. 2011, 76):

Ձեր կարծիքով, ինչո՞ւ է Մորմոնի Գիրքը կարդալն անհրաժեշտ նրա ճշմարտացիության մասին վկայություն ստանալու համար:

Հաջորդ քայլը այս գործընթացում` պետք է «հիշել, թե որքան ողորմած է եղել Տերը»: Տիրոջ ողորմածությունները հիշելը մեր կյանքում կարող է փափկացնել մեր սրտերը և նախապատրաստել մեզ Սուրբ Հոգին ստանալուն: Խորհեք այն պահերի մասին, երբ դուք զգացել եք Տիրոջ ողորմածությունը ձեր կյանքում:

Մորմոնի Գրքի սկզբում Նեփին հայտարարել է, որ իր գրվածքների միջոցով նա մեզ ցույց կտա Տիրոջ գորովագութ ողորմությունների օրինակներ (տես 1 Նեփի 1.20): Մորմոնի Գրքի վերջում, Մորոնին մեզ խնդրում է հիշել Տիրոջ ողորմությունները մեր հանդեպ (տես Մորոնի 10.3): Կարող եք 1 Նեփի 1.20 խաչաձև վկայակոչումը գրել Մորոնի 10.3–ի կողքին:

1. Սուրբ գրությունների ուսումնասիրության ձեր օրագրում պատասխանեք հետևյալ հարցերին.

   1. Ձեր կյանքում Տիրոջ ողորմության ի՞նչ ապացույցներ եք տեսել:

   2. Ձեր կարծիքով, Տիրոջ ողորմության մասին հիշելը ինչպե՞ս է օգնում ստանալ վկայությունՄորմոնի Գրքի մասին:

Մեր և ուրիշների հանդեպ Տիրոջ ողորմության մասին հիշելը կարող է մեզ նախապատրաստել խորհելու մեզ ուղղված Մորմոնի Գրքի ուղերձի մասին:

Մորոնիի ուսուցանած հաջորդ քայլն է «խորհեք այն ձեր սրտերում»: Տասներկու Առաքյալների Քվորումից Երեց Մերվին Ջ. Էշթոնը բացատրել է, թե ինչպես կարող է խորհելը օգնել մեզ ստանալ Սուրբ Հոգին մեր կյանքում.

«Սուրբ գրություններն ուսումնասիրելիս ես պարտավորվել և ազդվել եմ խորհել բառից, որն այնքան հաճախ է կրկնվում Մորմոնի Գրքում: Բառարաններն ասում են, որ խորհել նշանակում է մտքում ծանրութեթև անել, խորապես քննել, կշռադատել, խորհրդածել: … Մորոնին օգտագործեց այս տերմինը իր հիշատակարանը փակելիս [տես Մորոնի 10.3]:

Խորհելով մենք Հոգուն հնարավորություն ենք տալիս տպավորություն գործել և ուղղորդել: Խորհելը զորեղ կապ է սրտի և մտքի միջև: Ընթերցելիս սուրբ գրություններն ազդեցություն են թողնում մեր սրտի և մտքի վրա: Օգտագործելով խորհելու պարգևը, մենք կարող ենք վերցնել այդ հավերժական ճշմարտությունները և հասկանալ՝ ինչպես կարող ենք դրանք մեր ամենօրյա կյանքի անբաժանելի մասը դարձնել: …

Խորհելը մտավոր հետևողական գործ է: Դա մեծ պարգև է նրանց համար, ովքեր սովորել են՝ ինչպես օգտագործել այն: Օգտագործելով խորհելու պարգևը մենք ձեռք կբերենք հասկացողություն, ներըմբռնում և գործնական կիրառում» (“There Are Many Gifts,” Ensign, Nov. 1987, 20):

2. Սուրբ գրությունների ուսումնասիրության ձեր օրագրում պատասխանեք հետևյալ հարցերից որևէ մեկին կամ երկուսին.

   1. Մորմոնի Գիրքն ուսումնասիրելիս խորհելն ինչպե՞ս է օգնել ձեզ զգալ Սուրբ Հոգին:

   2. Ի՞նչ կարող եք անել, որպեսզի սուրբ գրություններն ուսումնասիրելիս առավել հետևողականորեն և արդյունավետորեն խորհեք:

Երբ մարդիկ «աղոթում են մաքուր սրտով և անկեղծ միտումով», դա նշանակում է նրանք «մտադիր են գործել ըստ Աստծուց ստացած պատասխանի» (Preach My Gospel [2004], 111):

Ռոդոլֆո Արմանդո Պերես Բոնիլյա անունով մի մարդ հասկացավ անկեղծ միտումով աղոթելու կարևորությունը: Նա մկրտվել էր ինը տարեկանում, սակայն նրա ընտանիքը ակտիվ չէր եղել եկեղեցում: Երբ նա դարձավ պատանի, սկսեց մտածել ավետարանի մասին և ունեցավ հետևյալ փորձառությունը.

«Երբեմն, ես աղոթում էի, որպեսզի իմանայի, թե որն էր ճիշտը, սակայն դա ավելի շուտ հիշեցնում էր անցողիկ միտք, քան՝ անկեղծ հարց: Ապա, մի երեկո, ես որոշեցի աղոթել «անկեղծ միտումով»:

Ես ասացի Երկնային Հորը, որ ցանկանում եմ իմանալ Նրա մասին և լինել Նրա ճշմարիտ Եկեղեցու մասը: Ես խոստացա. «Եթե Դու ինձ ասես, թե արդյոք Ջոզեֆ Սմիթը իրական մարգարե է, և թե արդյոք Մորմոնի Գիրքը ճշմարիտ է, ես կանեմ այն ամենը, ինչ Դու կցանկանաս ինձանից: Եթե Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցին ճշմարիտ է, ես կհետևեմ դրան և երբեք չեմ հեռանա»:

Ես չունեցա վառ տպավորիչ հայտնություն, սակայն խաղաղություն զգացի և գնացի քնելու: Մի քանի ժամ անց, ես արթնացա մի հստակ մտքով. «Ջոզեֆ Սմիթը իրական մարգարե է, և Մորմոնի Գիրքը ճշմարիտ է»: Այդ միտքը ուղեկցվեց աննկարագրելի խաղաղությամբ: Ես կրկին քնեցի, որպեսզի հետո կրկին արթնանայի՝ ճիշտ նույն մտքով և զգացումով:

Այդ ժամանակից ի վեր, ես երբեք չեմ կասկածել, որ Ջոզեֆ Սմիթը ճշմարիտ մարգարե է: Ես գիտեմ, որ սա Փրկչի աշխատանքն է և որ Երկնային Հայրը կպատասխանի մեր անկեղծ խնդրանքներին» (“How I Know,” Ensign, Oct. 2011, 64):