Ewangelia Jezusa Chrystusa skoncentrowana na rodzinie

Doktryna Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich jest skoncentrowana na rodzinie. Niezbędnym elementem naszej doktryny o rodzinie jest świątynia. Obrzędy, które tam otrzymujemy, pozwalają nam powrócić jako wieczne rodziny do obecności naszego Ojca Niebieskiego.

Do konferencji generalnej w kwietniu 2025 roku Prezydent Russell M. Nelson ogłosił budowę dwustu nowych świątyń. Uwielbiał ogłaszać nowe świątynie na zakończenie każdej konferencji generalnej, a my wszyscy radowaliśmy się razem z nim. Jednak biorąc pod uwagę, że duża liczba świątyń znajduje się obecnie na bardzo wczesnym etapie planowania i budowy, stosowne jest, abyśmy spowolnili tempo ogłaszania nowych świątyń. Dlatego, za zgodą Kworum Dwunastu, nie będziemy ogłaszać żadnych nowych świątyń na tej konferencji. Będziemy kontynuować udostępnianie obrzędów członkom Kościoła na całym świecie w aktualnie ogłoszonych świątyniach, a kiedy będzie to stosowne, będziemy kontynuować ogłaszanie i budowę nowych świątyń.

Ta część mojego dzisiejszego popołudniowego przemówienia została napisana po śmierci naszego ukochanego Prezydenta Russella M. Nelsona. Dalsza część została napisana i zatwierdzona kilka tygodni temu, ale nadal stanowi treść moich nauk, zainspirowanych przez Pana.

Proklamacja o rodzinie, ogłoszona 30 lat temu, głosi, że „rodzina jest ustanowiona przez Boga” i „zajmuje centralne miejsce w planie Stworzyciela dotyczącym wiecznego przeznaczenia Jego dzieci”. W dalszej części głosi, że „przykazanie Boga dla Jego dzieci, aby się rozmnażały i zapełniały ziemię, pozostaje w mocy”. Głosi też: „Bóg nakazał, aby święta moc prokreacji była wykorzystywana tylko pomiędzy mężczyzną a kobietą, prawnie zaślubionymi jako mąż i żona”. Wówczas Starszy Russell M. Nelson nauczał studentów Uniwersytetu Brighama Younga, że rodzina jest „kluczowa w planie Boga […]. W rzeczywistości celem tego planu jest wywyższenie rodziny”.

Kościół Jezusa Chrystusa czasami jest określany jako Kościół skoncentrowany na rodzinie. I tak jest! Nasza relacja z Bogiem i cel naszego doczesnego życia są wyjaśnione w kontekście rodziny. Ewangelia Jezusa Chrystusa to plan naszego Ojca Niebieskiego dla pożytku Jego duchowych dzieci. Rzeczywiście możemy powiedzieć, że planu ewangelii po raz pierwszy nauczano nas podczas narady wiecznej rodziny. Jest on realizowany przez nasze doczesne rodziny, a jego celem jest wywyższenie dzieci Boga w wiecznych rodzinach.

Pomimo tego kontekstu doktrynalnego istnieją przeciwieństwa. W Stanach Zjednoczonych mamy problem ze spadkiem liczby zawieranych małżeństw i rodzących się dzieci. Od prawie stu lat maleje odsetek gospodarstw domowych prowadzonych przez pary małżeńskie, a wraz z nimi spada wskaźnik urodzeń. Wskaźniki małżeństw i urodzeń wśród członków naszego Kościoła są o wiele bardziej pozytywne, ale również znacznie spadły. Ważne jest, aby święci w dniach ostatnich nie stracili zrozumienia celu małżeństwa i wartości posiadania dzieci. To jest przyszłość, do której dążymy. Prezydent Nelson nauczał nas: „Wywyższenie to sprawa rodzinna. Tylko dzięki zbawczym obrzędom ewangelii Jezusa Chrystusa rodziny mogą być wywyższone”.

Spadek liczby zawieranych małżeństw i rodzących się dzieci w całym kraju jest zrozumiały ze względów historycznych, ale wartości i zwyczaje świętych w dniach ostatnich powinny wpłynąć dodatnio na te trendy, a nie ulegać im.

Gdy byłem młody, 80 lat temu, mieszkałem na gospodarstwie moich dziadków w miejscu, gdzie prawie wszystko, co się działo w ciągu dnia, było związane z rodziną. Nie było telewizora ani innego sprzętu elektronicznego, odwracającego uwagę od zajęć rodzinnych. W odróżnieniu od tamtych czasów we współczesnym społeczeństwie miejskim niewielu członków stale koncentruje się na rodzinie. Życie w mieście i nowoczesny transport, zorganizowana rozrywka i szybka komunikacja sprawiły, że młodzież z łatwością traktuje swoje domy jako internaty, w których śpi i czasami je posiłki, ale gdzie jest znacznie mniej rodzicielskiego nadzoru nad ich działaniami.

Wpływ rodziców został również osłabiony przez sposób zarabiania na życie wśród większości obecnych członków Kościoła. W dawnych czasach jedną z rzeczy, która miała wielki wpływ na jednoczenie rodzin, był wspólny trud w dążeniu razem do celu — na przykład ujarzmianie dzikiej przyrody lub zarabianie na życie. Rodzina była zorganizowaną i prowadzoną jednostką produkcji gospodarczej. Obecnie większość rodzin to jednostki konsumpcji gospodarczej, która nie wymaga wysokiego stopnia organizacji i współpracy rodzinnej.

Gdy słabnie wpływ rodziców, święci w dniach ostatnich nadal mają nadany przez Boga obowiązek nauczania swoich dzieci, aby przygotowywały się na nasze rodzinne przeznaczenie w wieczności (zob. Doktryna i Przymierza 68:25). Wielu z nas musi to robić w warunkach, w których rodzina nie odzwierciedla tradycyjnego modelu. Zdarzają się rozwody, śmierć i separacja. Doświadczyłem tego we własnej rodzinie jako dziecko.

Mój ojciec zmarł, kiedy miałem siedem lat, więc wraz z moim młodszym bratem i siostrą byliśmy wychowywani przez owdowiałą matkę, która w najtrudniejszych sytuacjach brnęła naprzód, nie poddając się. Była samotna i załamana, ale z pomocą Pana prowadziły nas jej pełne mocy nauki o doktrynie przywróconego Kościoła. Jakże modliła się o niebiańskie wsparcie w wychowywaniu swoich dzieci i została pobłogosławiona! Wychowywaliśmy się w szczęśliwym domu, w którym nasz zmarły ojciec był zawsze obecny. Nauczała nas, że mamy ojca, a ona męża, i że na zawsze będziemy rodziną, ponieważ łączy ich małżeństwo świątynne. Nasz ojciec był tylko tymczasowo poza domem, ponieważ Pan powołał go do innej pracy.

Wiem, że wiele innych rodzin nie ma tyle szczęścia, ale każda samotna matka może nauczać o miłości Ojca Niebieskiego i o wiecznych błogosławieństwach małżeństwa w świątyni. Wy również możecie tak czynić! Plan Ojca Niebieskiego zapewnia taką możliwość każdemu. Wszyscy jesteśmy wdzięczni za małżeństwa świątynne i za przyszłe błogosławieństwa płynące z zapieczętowania rodziny na wieczność. Podobnie jak moja mama, uwielbiamy cytować obietnicę Lehiego złożoną jego synowi, Jakubowi, że Bóg „uświęci […] [wasze] udręki na [waszą] korzyść” (II Ks. Nefiego 2:2). Odnosi się to do wszystkich rodzin świętych w dniach ostatnich, zarówno tych pełnych, jak i obecnie niepełnych. Jesteśmy kościołem rodzinnym.

Nasza doktryna i nasza wiara w wieczność rodziny wzmacniają nas i łączą. Nigdy nie zapomnę obietnicy złożonej przez mojego dziadka Harrisa ze strony matki, kiedy jako dzieci mieszkaliśmy na jego gospodarstwie niedaleko Payson w stanie Utah. To on przekazał mi tragiczną wiadomość, że mój ojciec zmarł w odległym Denver w stanie Kolorado. Pobiegłem do sypialni i uklęknąłem przy łóżku, płacząc z głębi serca. Dziadek poszedł za mną, ukląkł obok mnie i powiedział: „Ja będę twoim ojcem”. Ta czuła obietnica jest pełnym mocy przykładem tego, co dziadkowie mogą zrobić, aby wypełnić lukę, kiedy rodzina traci członka rodziny lub gdy go brakuje.

Rodzice, samotni lub poślubieni, oraz inne osoby, takie jak dziadkowie pełniący rolę rodziców — są mistrzami w nauczaniu. Ich najskuteczniejsze nauczanie odbywa się poprzez przykład. Krąg rodzinny to idealne miejsce, aby przekazywać i uczyć się wiecznych wartości, takich jak znaczenie małżeństwa i posiadania dzieci, cel życia i prawdziwe źródło radości. Jest to również najlepsze miejsce, aby poznać inne istotne życiowe lekcje, takie jak: życzliwość, wybaczanie, samokontrola oraz wartość wykształcenia i uczciwej pracy.

Oczywiście wielu członków Kościoła ma ukochanych bliskich, którzy nie wyznają ewangelicznych wartości i nie chcą spełniać związanych z tym oczekiwań. Tacy członkowie potrzebują naszej miłości i cierpliwości. Powinniśmy pamiętać, że w naszych relacjach doskonałość, do której dążymy, nie musi być osiągnięta jedynie w stresujących warunkach życia doczesnego. Wspaniała nauka zawarta w Doktrynie i Przymierzach 138:57–59 zapewnia nas, że pokuta i duchowy wzrost mogą być kontynuowane w świecie duchów po życiu doczesnym. A co ważniejsze, kiedy rodziny jednoczą się, aby wzmacniać swych członków, wszyscy powinniśmy pamiętać, że grzechy i nieuniknione błędy, których wszyscy doświadczamy w życiu doczesnym, mogą zostać wybaczone poprzez pokutę dzięki chwalebnemu i zbawczemu Zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa.

Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus jest dla nas najwspanialszym wzorem do naśladowania. Będziemy błogosławieni, wzorując nasze życie na Jego naukach i osobistym poświęceniu. Podążanie za Chrystusem i oddanie się wzajemnej służbie jest najlepszym lekarstwem na egoizm i indywidualizm, które obecnie wydają się tak powszechne.

Rodzice, oprócz nauczania zasad ewangelii, mają również obowiązek nauczania swoich dzieci praktycznej wiedzy. Rodziny jednoczą się, kiedy razem robią coś ważnego. Rodzinne ogrody sprzyjają budowaniu rodzinnych relacji. Szczęśliwe doświadczenia w rodzinie wzmacniają więzi rodzinne. Biwakowanie, zajęcia sportowe i inne formy rekreacji są szczególnie cenne w rodzinnych relacjach. Rodziny powinny organizować zjazdy upamiętniające przodków, co prowadzi do świątyni.

Rodzice powinni kształcić dzieci w zakresie podstawowych umiejętności życiowych, w tym pracy w ogrodzie i w domu. Nauka języków jest użytecznym przygotowaniem do służby misjonarskiej i do współczesnego życia. Nauczycielami tych umiejętności mogą być rodzice, dziadkowie lub członkowie dalszej rodziny. Rodziny rozkwitają, gdy uczą się wspólnie i razem naradzają się we wszystkich kwestiach, które dotyczą rodziny i jej członków.

Niektórzy mogą powiedzieć: „Ale my nie mamy na to czasu”. Aby znaleźć czas na zajmowanie się tym, co jest naprawdę wartościowe, wielu rodziców przekona się, że mogą „włączyć” swoją rodzinę, jeśli wszyscy wyłączą swoje urządzenia przenośne. Rodzice, pamiętajcie, że to, czego dzieci naprawdę chcą na obiad, to czas z wami.

Wielkie błogosławieństwa spłyną na rodziny, które będą modlić się razem, klękać wieczorem i rano, aby dziękować za błogosławieństwa i modlić się we wspólnych sprawach. Rodziny są również błogosławione, gdy wspólnie oddają cześć Bogu podczas nabożeństw kościelnych i innych duchowych uroczystości. Więzi rodzinne są również wzmacniane opowieściami rodzinnymi, tworzeniem tradycji rodzinnych i wymianą świętych doświadczeń. Prezydent Spencer W. Kimball przypomniał nam, że „inspirujące historie z naszego życia i życia naszych przodków […] są potężnymi narzędziami w nauczaniu”. Często są one najlepszym źródłem inspiracji dla nas i naszych potomków.

Świadczę, że Jezus Chrystus jest Jednorodzonym Synem Boga, naszego Wiecznego Ojca. On nas zaprasza, abyśmy podążali ścieżką przymierza, która prowadzi do zjednoczenia niebiańskiej rodziny. Pieczętujące moce kapłaństwa, zarządzane kluczami przywróconymi w Świątyni Kirtland, jednoczą rodziny na wieczność (zob. Doktryna i Przymierza 110:13–16). Obecnie klucze te są wykorzystywane w coraz większej liczbie świątyń Pana powstających na całym świecie. Tak rzeczywiście jest. Bądźmy częścią tego dzieła. O to się modlę, w imię Jezusa Chrystusa, amen.