Prorocy Boga

Droga młodzieży, cóż to za piękna sesja konferencji! Wysłuchaliśmy już trzech żyjących Apostołów Jezusa Chrystusa. Jakież to ogromne błogosławieństwo! I usłyszymy jeszcze jednego, Starszego Henry’ego B. Eyringa. Duchowa uczta trwa!

Kiedy przemawiałam w zeszłym roku, uczyliśmy się, jak stawić czoła światu, opierając się na tym, co wydarzyło się między Dawidem i Goliatem. Pamiętacie te pięć kamieni? Dzisiaj podzielę się historią ze Starego Testamentu, którą czytałam w waszym wieku, a która sprawiła, że zapragnęłam upodobnić się do jej głównej bohaterki. Biblia nie podaje jej imienia, więc nazwiemy ją kobietą z Szunem, ponieważ taka jest nazwa jej miasta.

Pewnego dnia prorok Elizeusz przechodził przez Szunem. Z zapisu dowiadujemy się, że była tam „zamożna kobieta i [zaprosiła] go, aby spożył posiłek. I odtąd, ilekroć tamtędy przechodził, wstępował do niej na posiłek”. Wyobrażam sobie, że prorok Elizeusz cieszył się z zaproszenia na posiłek w jej domu! Po kilku takich wizytach kobieta ta powiedziała do męża: „Oto teraz wiem, że ten mąż Boży […] jest święty”.

Stwierdziła: „Oto teraz wiem”. Wydaje się, że zaprosiła Elizeusza do domu, nie wiedząc, że jest prorokiem. Swoje świadectwo otrzymała poprzez Ducha Świętego, kiedy uważnie słuchała tego, co Elizeusz mówił i czego nauczał. (Pamiętajcie, że w tamtym czasie nie było zdjęć! Trudno więc było rozpoznać proroka, wyłącznie na podstawie jego twarzy).

Lecz historia ta jeszcze się nie kończy. Pewnego dnia ta kobieta powiedziała do męża: „Zróbmy więc dla niego maleńką […] izdebkę i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę; ilekroć przyjdzie do nas, wstąpi tam”.

Ta wierna kobieta była gotowa wybudować pokój w swoim domu, aby prorok, przechodząc przez miasto, miał miejsce na nocleg!

Dziś możemy wyciągnąć cenną lekcję z tej historii.

Pan świadczył kobiecie z Szunem, że Elizeusz jest prorokiem Boga, a ona podjęła się działania, otwierając swój dom, aby go przyjąć.

My również możemy dziś otrzymać osobiste świadectwo o prorokach Boga i otworzyć nasze serca i umysły — nasz dom — na przesłanie, które nasz Ojciec Niebieski ma dla nas w tych dniach ostatnich.

Droga młodzieży, zapraszam was, abyście zadali sobie następujące pytanie: Czy mam osobiste świadectwo o żyjących prorokach Boga?

Zacznijmy od początku.

Kim jest prorok? Prorok to człowiek, którego Bóg powołał, aby przemawiał w Jego imieniu. Mamy dziś na ziemi proroków, tak samo, jak w czasach starożytnych.

Prorocy są widzącymi i objawicielami. Oznacza to, że widzą to, czego nie widzą inni ludzie, i mogą prorokować o przyszłych wydarzeniach. Mogą również przygotować nas na katastrofy. Prorocy otrzymują przykazania i objawienia od Pana. Dziewiąty Artykuł wiary wspomina o ciągłych objawieniach w dniach ostatnich. „Wierzymy we wszystko, co Bóg objawił, we wszystko, co teraz objawia, i wierzymy, że objawi On jeszcze wiele wielkich i istotnych rzeczy w odniesieniu do Królestwa Bożego”.

Starszy Gary E. Stevenson powiedział: „Dzisiaj Pan nadal objawia Swoje przykazania i wolę Swoim prorokom, ponieważ pragnie prowadzić nas ku szczęściu w tym życiu i ku chwale celestialnej w życiu przyszłym”.

Prorocy również głoszą ewangelię i są natchnionymi nauczycielami oraz posłańcami Boga dla wszystkich ludzi na ziemi.

Każdy członek Pierwszego Prezydium oraz Kworum Dwunastu Apostołów jest prorokiem, widzącym i objawicielem. Służąc jako rada pod kierownictwem Pana, mają upoważnienie do głoszenia i interpretowania doktryny oraz ustanawiania zasad postępowania w Jego Kościele. Gorliwie modlą się i rozważają, gdyż decyzje tych kworów muszą być jednomyślne. W ten sposób Pan zapewnia nas, że Jego wola się wypełni.

Prorocy świadczą o Chrystusie — o Jego istnieniu, Jego posłudze i Jego boskości.

Przeczytajmy kilka świadectw proroków z Księgi Mormona.

Abindadi głosił:

„Sam Bóg zstąpi między dzieci ludzkie i odkupi Swój lud.

I ponieważ przebywać będzie w ciele, będzie nazwany Synem Boga”.

Lamanita Samuel również świadczył, że Jezus Chrystus jest „[Synem] Boga, [Ojcem] nieba i ziemi, [Stworzycielem] wszystkiego od początku”.

A prorok Moroni powiedział: „Widziałem Jezusa i […] mówił On ze mną twarzą w twarz”.

Kiedy Chrystus odwiedził Nefitów, jedną z pierwszych rzeczy, jakie zrobił, było powołanie Dwunastu Apostołów. I powiedział do ludu: „Błogosławieni będziecie, jeśli będziecie baczyć na słowa tych dwunastu, których wybrałem”.

Pozwólcie, że powiem kilka słów do rodziców lub innych członków rodziny, wychowujących dzieci. Sam Pan nauczał Adama i Ewę prawd o planie zbawienia. A potem powiedział im: „Daję [wam] przykazanie, [abyście nauczali] otwarcie swoje dzieci tych spraw”.

Co to znaczy nauczać otwarcie? Jest to poznawanie prawd ewangelii, posiadanie o nich osobistego świadectwa i dzielenie się tą wiedzą z naszymi dziećmi. To promowanie zarówno formalnych, jak i nieformalnych okazji do nauczania. To życie zgodne z tą wiedzą i świadectwem.

Księga Mormona opisuje 2060 młodych wojowników jako „[mężczyzn] prawdy i rozsądku, gdyż nauczono ich przestrzegać przykazań Boga i postępować zacnie przed Nim”. Ci młodzi mężczyźni wiernie słuchali Helamana, który w owym czasie był ich dowódcą, a także prorokiem, i wiedzieli, że ich matki wypełniły ich serca prawdą i wiarą.

Rodzice, w tym świecie, gdzie jest wiele głosów, a czasem dużo ciemności, sam Bóg nakazał nam wychowywać nasze dzieci w świetle i prawdzie. Powierzył nam obowiązek nauczania naszych dzieci zbawczych prawd ewangelii. Jeśli my tego nie zrobimy, świat tego nie uczyni.

Moi drodzy młodzi przyjaciele, mam dla was zaproszenie: W nadchodzących dniach zapraszam was, abyście uklęknęli, otworzyli swe serca z wiarą przed Ojcem Niebieskim i poprosili Go o potwierdzenie, że Jego wybrani prorok i apostołowie są Jego głosem obecnie na ziemi.

Kobieta z Szunem nauczała nas, że możemy uzyskać to świadectwo poprzez Ducha Świętego. Obiecuję wam, że kiedy przekonamy się, że są oni namaszczeni przez Boga, nasze życie stanie się łatwiejsze pomimo ciągłych wyzwań, jeśli będziemy posłuszni ich głosom z ufnością, wiarą i nadzieją. Słuchanie i bycie posłusznym głosowi proroka jest kluczowe w trzymaniu się wszystkiego, co dobre, aż do Drugiego Przyjścia naszego Zbawiciela.

Niegodziwość na świecie wzrasta, ale Kościół Jezusa Chrystusa i Jego królestwo są silniejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Syjon przywdziewa swoje piękne szaty, a tron Chrystusa nie upadnie. Pan oczekuje od nas, że będziemy mocni w naszych świadectwach, pełni wiary i będziemy codziennie pokutowali. Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus liczy na to, że każdy z nas będzie kontynuował Jego dzieło.

Pewnego razu Prorok Józef Smith powiedział: „Bracia, czyż nie pójdziemy dalej w tak wielkiej sprawie?” Ponieważ jednak moje przesłanie skierowane jest głównie do was, młodzieży, chciałabym użyć słowa „młodzież” zamiast „bracia”. Gotowi?

„[Młodzieży], czyż nie pójdziemy dalej w tak wielkiej sprawie? Idźcie do przodu, nie wstecz. Odwagi, [młodzieży], i naprzód, naprzód do zwycięstwa! Niech się weselą serca wasze i będą niezmiernie radosne”.

Jestem wdzięczna za przewodnictwo i codzienne wysiłki żyjących proroków. Pozostawiam z wami moje uroczyste świadectwo, że są oni powołani przez Boga, aby kontynuowali, ustanawiali i prowadzili Jego królestwo tutaj na ziemi. I tak zawsze będzie. To Pan zawsze będzie wybierał Swoje sługi. W imię Jezusa Chrystusa, amen.