Zwracaj się do Boga, a będziesz żył

W czerwcu br. w Lesotho na południu Afryki miał miejsce straszny wypadek. Mały autobus, wiozący dwadzieścia młodych kobiet z kościelnej gminy Maputsoe i siedmioro ich przywódców, jechał do stolicy kraju, Maseru, na spotkanie młodych kobiet z dystryktu. Kiedy jechali dwupasmówką w godzinach porannych, samochód jadący z naprzeciwka próbował wyprzedzić inny pojazd i wjechał na pas autobusu. Nie było miejsca ani czasu, aby uniknąć zderzenia czołowego i w ciągu kilku sekund pojazdy zderzyły się, zjechały z drogi i stanęły w płomieniach.

W sumie w wypadku zginęło piętnaście osób, w tym sześć młodych kobiet, dwie przywódczynie oraz prezydent gminy i jego żona. Osoby, które przeżyły, członkowie ich rodzin i przyjaciele mówili o różnych emocjach, w tym o złości, depresji, a nawet poczuciu winy. Pomimo tych uczuć i pytań, na które nie znajdowali odpowiedzi, pocieszali się nawzajem i zwracali ku Bogu poprzez uświęconą muzykę, pisma święte i modlitwę, i znaleźli w tym ukojenie. Siedemnastoletnia ocalała Setso’ana Selebeli świadczyła: „Jezus Chrystus kocha nas i jest z nami, mimo że nasze serca cierpią”.

Młoda kobieta i przywódczyni, które były hospitalizowane z powodu oparzeń, razem studiowały Księgę Mormona. Jedna z nich powiedziała: „Ostatnio czytałyśmy Księgę Moroniego i Moroni opisuje dokładnie to, co czułam […]. To tak, jakby mówił: ‘Musisz poznać te słowa, ponieważ są one napisane po to, aby pomóc ci przejść przez to doświadczenie’”.

Podczas wspólnej uroczystości pogrzebowej osób, które zginęły, Siedemdziesiąty Obszaru, Starszy Siyabonga Mkhize, radził: „Wszyscy powinniśmy w tym czasie zwrócić się do Pana i poprosić, aby pocieszył nasze serca i […] ukoił ból, który czujemy”. Prezydent Organizacji Młodych Kobiet z sąsiedniej gminy Leribe, Mampho Makura, nakłaniała: „Zwróćcie się do Pana i znajdźcie siłę, aby zaakceptować Jego wolę. Jezus Chrystus jest ‘sprawcą i dokończycielem [naszej] wiary’ [List do Hebrajczyków 12:2]. Nie odwracajcie wzroku, ale zwracajcie się do Niego”.

Zwracajcie się do Niego. Jej słowa brzmią jak rada Almy skierowana do jego syna, Helamana: „Zwracaj się do Boga, a będziesz żył”. Alma przytoczył doświadczenie Lehiego i jego ludu z Liahoną jako przykład: „Albowiem równie łatwo jest baczyć na słowa Chrystusa, które wskazują ci prostą drogę ku wiecznemu szczęściu, jak było naszym ojcom zważać na busolę wskazującą im prostą drogę ku ziemi obiecanej”. Alma powiedział: „Gdyby spojrzeli, mogliby żyć […]. I jeśli spojrzymy, możemy żyć wiecznie”.

Przy innej okazji Alma przytoczył historię o mosiężnym wężu, którego uniósł Mojżesz, gdy starożytny lud Izraela cierpiał z powodu jadowitych węży. Pan powiedział Mojżeszowi, aby wykonał odlew węża i umieścił go na drzewcu z obietnicą, że „każdy ukąszony, który spojrzy na niego, będzie żył”. Alma wyjaśnił, że odlew z mosiądzu symbolizował Chrystusa, który miał być podniesiony na krzyżu. Wielu spojrzało i żyło, ale inni, mówiąc słowami Almy, „z powodu zatwardziałości ich serc” po prostu nie chcieli spojrzeć i zginęli.

Alma zapytał:

„Gdybyście mogli zostać uzdrowieni zaledwie przez podniesienie wzroku, czyż nie spojrzelibyście natychmiast, czy raczej wolelibyście znieczulić swe serca w niewierze i być gnuśni, tak że nie podnieślibyście oczu i zginęli? […].

Podnieście wzrok i zacznijcie wierzyć w Syna Bożego, że przyjdzie odkupić Swój lud i będzie cierpiał, i umrze, aby zadośćuczynić za jego grzechy; i ponownie powstanie z martwych, co doprowadzi do zmartwychwstania, by wszyscy ludzie stanęli przed Nim i byli sądzeni w dzień ostateczny, w dzień sądu, według swych uczynków”.

Oczywiście rada: „Zwracaj się do Boga, a będziesz żył” ma dla nas znaczenie nie tylko w wieczności. Ma ona ogromny wpływ na naturę i jakość doczesnego życia. Pamiętajcie słowa młodej Siostry Selebeli z Lesotho, które już cytowałem: „Jezus Chrystus kocha nas i jest z nami, mimo że nasze serca cierpią”.

W naturze upadłego świata — w którym szaleje diabeł i gdzie wszyscy są niedoskonali — leży rozczarowanie i obraza, cierpienie i smutek, porażka i strata, prześladowanie i niesprawiedliwość. Tylko dzięki zwracaniu się do Boga, ludzie, rodziny, a nawet narody, mogą rozkwitać. Prezydent Russell M. Nelson nauczał: „Ponieważ Zbawiciel, poprzez Swoje nieskończone Zadośćuczynienie, odkupił każdego z nas od słabości, błędów i grzechów, i ponieważ doświadczył wszelkiego bólu, zmartwień i brzemion, jakich kiedykolwiek wy doświadczyliście [zob. Ks. Almy 7:11–13], to gdy prawdziwie odpokutujecie i będziecie szukać Jego pomocy, będziecie mogli wznieść się ponad obecny niepewny świat”.

W Księdze Mormona jedna obietnica powtarza się najczęściej: „Dopóki będziecie przestrzegać moich przykazań, będzie się wam powodziło na tej ziemi, ale jeśli nie będziecie przestrzegać moich przykazań, zostaniecie odcięci od mej obecności”. Doświadczenia ludów Księgi Mormona na przestrzeni wieków potwierdzają prawdziwość tych słów. „Będzie się wam powodziło” miało znaczyć przewodnictwo i błogosławieństwa niebios w ich życiu. „Będzie się wam powodziło” miało znaczyć osiągnięcie ekonomicznego dobrobytu, dzięki któremu mogli zawierać małżeństwa, zakładać rodziny i dbać o potrzeby bliźnich. „Będzie się wam powodziło” oznaczało umiejętność wzniesienia się ponad trudności i próby. Poprzez łaskę Chrystusa „Bóg [współdziałał] we wszystkim ku dobremu”, oczyszczał ich i pogłębiał ich relację z Nim.

Alma wyjaśnił, że zwracanie się do Boga to przestrzeganie Jego przykazań, nieustanne wołanie do Niego o wsparcie, radzenie się Go we wszystkim i dziękowanie Mu całym sercem, za dnia i nocą. Przykazania i rady Boga znajdują się w pismach świętych i słowach Jego sług. Zasady i ideały przedstawione w dokumencie pt. „Rodzina. Proklamacja dla świata” są tego najlepszym przykładem. Kolejnym przykładem są wskazówki znajdujące się w broszurze Dla wzmocnienia młodzieży. Myśl przewodnia Młodych Mężczyzn i Młodych Kobiet na ten rok brzmi: „Zwracajcie się do Chrystusa”. Pochodzi z pocieszającej rady Pana skierowanej do Józefa Smitha i Olivera Cowdery’ego: „Zwracajcie się do mnie w każdej myśli, nie wątpcie, nie trwóżcie się”. Broszura Dla wzmocnienia młodzieży omawia kilka najpilniejszych przykazań i norm Boga oraz uczy, jak zwracać się do Pana przy podejmowaniu dobrych decyzji. Jest to przewodnik nie tylko dla młodzieży, ale dla nas wszystkich.

Przykład tego i bardzo istotna wskazówka zawarta jest w broszurze Dla wzmocnienia młodzieży w rozdziale pt. „Twoje ciało jest święte”. Czytamy: „Traktuj swoje ciało — i ciała innych ludzi — z szacunkiem. Podejmując decyzje dotyczące ubioru, fryzury i wyglądu, zadajmy sobie pytanie: ‘Czy szanuję moje ciało i uważam je za święty dar od Boga?’”.

W broszurze Dla wzmocnienia młodzieży dalej czytamy: „Niech seks i uczucia seksualne będą czymś świętym. Nie powinny być przedmiotem żartów czy rozrywki. Niewłaściwe jest — poza małżeństwem pomiędzy mężczyzną a kobietą — dotykanie prywatnych, świętych części ciała innej osoby, nawet jeśli są odziane. Gdy dokonujesz wyborów dotyczących tego, co robisz, na co patrzysz, co czytasz, czego słuchasz, o czym myślisz, co publikujesz lub co wysyłasz, unikaj wszystkiego, co celowo wywołuje pożądliwe emocje u innych lub u ciebie”.

To przywodzi na myśl niedawne wezwanie Prezydenta Nelsona:

„Mało innych rzeczy o wiele szybciej skomplikuje wasze życie niż naruszenie tego boskiego prawa. W przypadku osób, które zawarły przymierza z Bogiem, niemoralność jest jednym z najszybszych sposobów wiodących do utraty świadectwa […].

Moc tworzenia życia jest jedynym przywilejem boskości, którego Ojciec Niebieski pozwolił doznać Swoim śmiertelnym dzieciom. Bóg dał więc jasne wytyczne dotyczące korzystania z tej, żywej, boskiej mocy. Intymność fizyczna jest przeznaczona tylko dla mężczyzny i kobiety, którzy są sobie poślubieni.

Większość świata w to nie wierzy, ale opinia publiczna nie jest arbitrem prawdy. Pan głosił, że nikt nieczysty nie zdobędzie królestwa celestialnego […]. Jeśli byliście niemoralni w swym postępowaniu, błagam was, odpokutujcie. Przyjdźcie do Chrystusa i przyjmijcie Jego obietnicę całkowitego przebaczenia, gdy w pełni odpokutujecie za swe grzechy [zob. Ks. Izajasza 1:16–18; Doktryna i Przymierza 58:42–43]”.

Pamiętajcie, że w obietnicy z Księgi Mormona, przeciwieństwem powodzenia nie jest ubóstwo — jest nim odsunięcie od obecności Pana. Jego obecność odnosi się do wpływu Jego Ducha na życie człowieka. Wszyscy są przepełnieni Światłem Chrystusa, gdy przychodzą na świat. Niektórzy podejmują dalsze działania, przyjmując chrzest i dar Ducha Świętego wraz z Jego dodatkowym światłem. On wnosi natchnienie i przewodnictwo, wzmacnia i udoskonala wrodzone dary i zdolności człowieka oraz pomaga unikać złych wpływów, złych decyzji i ślepych uliczek.

Podobnie jak wy, znam osoby, które kiedyś czerpały z daru Ducha Świętego, lecz z powodu nieprzestrzegania przykazań Boga utraciły to błogosławieństwo. Przychodzi mi do głowy szczególnie jeden człowiek, którego pozbawiono członkostwa z powodu wykroczenia. Powiedział, że jego pierwszą reakcją na pozbawienie członkostwa była uraza. Czuł się osądzony przez niedoskonałych przywódców. Wiedział, że jego postępowanie było złe, ale tłumaczył je, wskazując wady i uchybienia innych ludzi. Po jakimś czasie zaczął czuć się dobrze poza Kościołem, bez obowiązków powołań, oczekiwań związanych z uczestnictwem w nabożeństwach i posługą bliźnim.

Trwało to przez jakiś czas, aż zaczął dotkliwiej odczuwać brak w jego życiu Ducha Świętego — obecności Boga. Z doświadczenia wiedział, jak to jest mieć dzień po dniu pocieszenie, przewodnictwo i pewność zrodzone w Duchu, i brakowało mu tego. Wreszcie zrobił to, co było konieczne, aby odpokutować i ponownie kwalifikować się do chrztu wodą i Duchem.

Wydaje się, że źródeł, gdzie ludzie szukają sensu, szczęścia i pomocy, jest nieskończona lista. Większość z nich oznacza „[patrzenie] poza cel”. Jednak nie musimy być „dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki” (czy mody). Zwracając się do Boga, możemy odnaleźć spokój w trudnościach, a nasza wiara może wzrastać nawet w czasach zwątpienia i duchowych wyzwań. Możemy otrzymać siłę, gdy mierzymy się z przeciwieństwami i samotnością. Możemy pogodzić ideał z codziennością. Naprawdę nie ma innego sposobu niż ten, który ustanowił sam Bóg: „Do mnie się zwróćcie, wszystkie krańce ziemi, abyście były zbawione, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego”.

Zwracanie się do Boga nie oznacza, że jest On tylko jednym z naszych priorytetów. Oznacza to, że On jest naszym najwyższym priorytetem. Jeszcze raz nawiążę do strasznego wypadku w czerwcu br. w Lesotho. Jedna z ocalałych przywódczyń Organizacji Młodych Kobiet, która nie wierzyła w Boga przed przystąpieniem do Kościoła, powiedziała w szpitalnym łóżku, że jej celem jest teraz odkrycie, dlaczego jej życie zostało zachowane. „Ciągła służba Bogu to będzie sposób, w jaki znajdę odpowiedź, jeśli ją znajdę”, powiedziała. „Kiedyś myślałam, że kocham Boga, ale teraz kocham Go naprawdę, naprawdę, naprawdę i to bardzo. Teraz On jest moim priorytetem [numer jeden]”.

Składam świadectwo o Ojcu, Synu i Duchu Świętym, którzy w doskonałej jedności słowa, myśli, celu i działania są jednym Bogiem, od którego możemy oczekiwać wszelkiego dobra. Składam świadectwo o Zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa, skąd pochodzi moc do wypełnienia tej wspaniałej obietnicy: „Zwróćcie się do mnie i wytrwajcie do końca, a będziecie żyć; albowiem temu, kto wytrwa do końca, dam życie wieczne”. W imię Jezusa Chrystusa, amen.