พระหัตถ์นําทางของพระผู้เป็นเจ้า

ภาพประกอบโดย ไบรอัน คอลล์

เมื่อภรรยาของผมตั้งครรภ์ลูกคนที่สาม แพทย์วินิจฉัยว่าเธอมีภาวะบางอย่างที่ทำให้เดินลำบาก ภาวะดังกล่าวและภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ทำให้เธอต้องนอนอยู่บนเตียงเกือบตลอดระยะเวลาที่ตั้งครรภ์

การคลอดบุตรเป็นเรื่องท้าทาย และเธอต้องอยู่ในโรงพยาบาลถึงแปดวัน แม้ว่าเธอจะกลับบ้านแล้ว แต่อาการของเธอก็ยังไม่หาย แพทย์พบปัญหาอื่นอีกหลังจากนั้นไม่นาน ครอบครัวของเราต้องปรับตัวและเปลี่ยนการใช้ชีวิตใหม่

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ในตอนกลางคืนเพื่อดูแลทารกแรกเกิดของเรา ผมทำงานประจำ ซึ่งทำให้เป็นเรื่องยากที่ต้องตื่นอยู่เรื่อยๆ ในตอนกลางคืน เพื่อไม่ให้ผมรู้สึกหงุดหงิด ผมจึงเริ่มอ่านประวัติของบรรพชนผู้บุกเบิกขณะที่ต้องตื่นขึ้นมา ผมคุ้นเคยกับพวกเขาอยู่บ้าง แต่เมื่อได้อ่านเรื่องราวของปู่ทวดและคนรุ่นก่อนหน้านั้น ผมรู้สึกประหลาดใจที่ชีวิตของพวกเขาคล้ายกับผมมาก

เมื่อค้นพบเกี่ยวกับครอบครัวของตนเองมากขึ้น ผมพบว่าศรัทธาของพวกเขาเป็นแรงบันดาลใจ ผมรู้สึกถึงปีติเกือบจะในทันที การตื่นกลางดึกไม่รู้สึกเหมือนเป็นภาระอีกต่อไป อันที่จริง ผมต้องบังคับตนเองให้นอนหลับเมื่อลูกสาวของเราสงบลงแล้วด้วยซ้ำ

ผมซาบซึ้งใจอย่างลึกล้ำต่อผู้ที่อยู่มาก่อนผม ใจของผมหันไปหาบรรพชนอย่างแท้จริง (ดู หลักคำสอนและพันธสัญญา 110:14–15; มาลาคี 4:6) ผมเห็นพระหัตถ์นำทางของพระผู้เป็นเจ้าในชีวิตพวกเขา และผมรู้สึกได้ถึงความรักที่พวกเขามีต่อพระองค์

มุมมองชีวิตของผมพัฒนาขึ้นเมื่อผมเห็นภาพที่กว้างกว่าแต่ก่อน เมื่อผมอ่านเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ยากลำบากที่บรรพชนต้องอดทน ความพากเพียรของพวกเขาปลอบโยนผมในสถานการณ์ของผมเอง

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมรู้สึกถึงอิทธิพลของคนรุ่นก่อนหลายต่อหลายครั้งในวิธีที่เป็นแรงบันดาลใจสำหรับตัวผมเอง เมื่อมีประสบการณ์ที่มีผลอันลึกซึ้งเช่นนี้ ผมก็ได้พบวิธีค้นหา รวบรวม และแบ่งปันประวัติศาสตร์มากขึ้นกับครอบครัวของตนเองเพื่อที่พวกเขาจะได้รับพรแบบเดียวกัน

ผมปรารถนาจะไปพระวิหารมากขึ้น ผมรู้สึกว่าจำเป็นต้องให้เกียรติมรดกอันซื่อสัตย์ของบรรพชนของตน ผมต้องการเปิดโอกาสให้พวกเขาทำพันธสัญญากับพระผู้ช่วยให้รอดของเรา เมื่อผมนำชื่อเครือญาติผู้ล่วงลับเหล่านี้ไปพระวิหาร ความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของผมกับพระผู้ช่วยให้รอดกระชับแน่นแฟ้นขึ้น และผมรู้สึกถึงอิทธิพลอันละเอียดลออของพระองค์ในชีวิต