Ang Iyang Halad Madawat

Sa gamay pa ko, ang akong mga ginikanan manganta apil sa choir sa ward. Si Mama ganahan kaayo nga mokanta atol sa Kapaskohan. Sa matag Gabii sa Pasko idula og balik sa among pamilya ang sugilanon sa Pagkatawo ni Kristo ug manganta og mga awit sa Pasko. Kanunay namong taposon kini sa pagkanta sa paborito ni mama nga, “Mahilom nga Gabii.”

Sa bag-o pa siyang nag-60, ang akong mama nagkasakit og hubak. Ang mga tuig sa pag-ubo ug panglimbasog sa maong sakit sa kadugayan nakadaot sa iyang tingog. Dili na usab makadungog ang usa sa iyang dalunggan ug hinay na ang iyang pangdungog sa pikas nga dalunggan. Naningkamot gihapon siya sa pagkanta apan sa kasagaran mobasa na lang ug mohunahuna sa mga pulong sa kanta.

Usa ka Dominggo samtang gibisitahan namo ang among mga ginikanan atol sa Kapaskohan, nanambong mi og miting sa sakramento. Ang programa nagsentro sa pagkatawo ug misyon ni Jesukristo.

“Wala na unya koy hubak human niining kinabuhia, di ba?” gipangutana ko sa akong mama sa wala pa magsugod ang miting.

“Siyempre wala na,” mitubag ko.

Dayon gihisgotan namo ang uban pang mga pisikal nga sakit nga unya mawala na kaniya human sa Pagkabanhaw.

“Makakanta na usab ako,” miingon siya.

“Dungan sa mga choir sa langit,” dugang pa nako.

Samtang nanganta mi sa pangbukas nga himno, nga “Didto sa Pasungan,” dili madungog ni Mama ang duyog sa piano. Gisugdan niya sa pagkanta ang bersiyon sa Primary sa maong kanta imbis unta gikan sa Mga Himno nga bersiyon, nga adunay lahi og paningog. Gisulayan nako siya sa pagbadlong, apan dili siya makadungog nako. Panahon sa himno sa sakramento, naningkamot gihapon siya. Ganahan gyod siyang mokanta, apan dili matumong ang iyang tuno.

Samtang nagpadayon ang miting sa sakramento, gibati nako ang kainit sa Espiritu ug ang matam-is nga kainosente sa mga bata nga mihatag sa ilang mga pagpamatuod sa Manluluwas pinaagi sa awit. Dayon, dihang ang kongregasyon nagsugod sa pagpanganta sa panapos nga awit, “Mahilom nga Gabii,” miapil usab ang akong mama.

Naminaw sa iyang paningkamot, nanghinaot ko sa tibuok nakong kasingkasing nga makakanta siya og usab sa mga awit sa Pasko sama sa iyang nahimo kaniadto. Samtang nagkanta siya, hinuon, mibati ko sa hilom nga kainit sa Espiritu nga namulong sa akong hunahuna ug kasingkasing: “Ang iyang halad madawat ngari kanako.”

Nianang higayona, ang tingog sa akong inahan adunay lahi nga kanindot, gipanalanginan ug gibalaan sa mapinanggaong Manluluwas nga nagtan-aw sa iyang kasingkasing. Ug, sama sa iyang gihimo sa biyuda nga naghulog og duha ka gagmayng sinselyo (tan-awa sa Lukas 21:1–4), nagmalipayon Siya sa kasinsero ug sa halad niini.