Steun bij gemiste kansen

Vorige maand werd ik uitgekozen om twee weken mee te gaan op een uitwisselingsprogramma in Duitsland. Ik was erg enthousiast: ik bereidde mijn documenten en de video voor om een beurs aan te vragen, en ik vertelde mijn familie over de reis. Toen alles klaar was, kondigde de programmacoördinator aan dat de minimumleeftijd voor deelname was veranderd en dat ik niet kon gaan.

Twee weken later kregen we de kans om naar de Verenigde Staten op uitwisseling te gaan, maar de kosten waren te hoog en we konden het ons niet veroorloven. Een week later kreeg ik de kans om me voor een ander programma in te schrijven, maar ook dat konden we ons niet veroorloven.

Ik voelde me nutteloos omdat ik aan geen van de programma’s kon deelnemen. Telkens als er een kans voorbijging, deed er zich een andere voor. Dan kreeg ik weer hoop dat er nog steeds iets voor me was weggelegd. Maar uiteindelijk ging die volgende kans ook aan me voorbij.

In die periode voelde ik dat ik die kansen misschien niet verdiende en dat er daarom niets van terechtkwam.

Mijn moeder heeft me in die momenten steeds gesteund. Ze moedigde me voortdurend aan, ook al kampte ze met haar eigen moeilijkheden. Ik ben erg dankbaar voor haar steun en voor de gemoedsrust die mijn hemelse Vader me schonk.

Ik weet dat Satan al het mogelijke zal doen om onze vooruitgang tegen te houden. Hij wil dat we ons zo ellendig voelen als Hij. Maar we moeten in de beproevingen van ons geloof standvastig blijven. Als we met moeilijke situaties te maken krijgen, zijn onze hemelse Vader en Jezus Christus er altijd.