De overwinning van onze Heiland
Onze Heiland Jezus Christus heeft zonde en de dood overwonnen, en Hij kan je zegenen waar je nu bent.
De herrezen Christus, Wilson J. Ong
De laatste jaren raak ik steeds nederiger gestemd als ik over de gave van onze Heiland – de verzoening van Jezus Christus – nadenk, die bestudeer en er troost in vind. Het menselijk verstand kan nauwelijks bevatten hoezeer het lot van de mensheid veranderde door wat er in Gethsémané, aan het kruis en bij het graf gebeurde.
De Heiland helpt en troost ons
In mijn roeping als apostel reis ik veel en heb ik het voorrecht om over de hele wereld kinderen, jongeren en volwassenen te ontmoeten. Er zijn momenten van grote vreugde in het leven, maar ik heb met eigen ogen gezien en diep in mijn hart gevoeld dat het leven naast geluk en vreugde ook momenten van hartzeer en leed kent.
Ik voel me steeds meer aangetrokken tot de liefde van de Heiland en de oneindige zegeningen die Hij ons door middel van zijn verzoening belooft. In onze beproevingen zal de Heiland ons te hulp komen (zie Alma 7:12). Hij behoedt ons niet voor alle moeilijkheden van het leven, maar beschermt ons wel tegen eeuwig lijden en vervreemding van onze hemelse Vader. Hij biedt ons, door zijn allesomvattende lijden, de mogelijkheid van volmaakte vreugde en eeuwig geluk in de tegenwoordigheid van God.
Uw wil, Dan Wilson
De Heiland heeft voor ons geleden
Ik kan niet in woorden uitdrukken wat ik in mijn hart voel voor wat de Heiland in zijn hart, verstand, lichaam en ziel moet hebben ondervonden in zijn heilige momenten van allesomvattend lijden voor de zonden en pijn van de hele mensheid.
Het begon toen Jezus ‘naar een plaats die Gethsémané heette’ ging (Mattheüs 26:36). Hij zei tegen zijn discipelen: ‘Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe’ (Mattheüs 26:38). Vervolgens bad Hij drie keer of zijn Vader deze drinkbeker aan Hem voorbij wilde laten gaan. Maar Hij zei ook: ‘Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt. […] Laat Uw wil dan geschieden’ (Mattheüs 26:39, 42, 44).
Jezus was zonder zonde en dronk de bittere beker leeg. Hij nam al onze zonden op Zich en leed meer dan wij als stervelingen kunnen bevatten. Daarom worden onze zonden en lasten van ons weggenomen als wij tot Hem komen en ons bekeren (zie 2 Korinthe 5:21). Hij deed wat geen ander kon doen zodat wij in de tegenwoordigheid van onze Vader terug kunnen keren.
Na het lijden in Gethsémané duurde zijn kwelling voort: het verraad door iemand die met Hem had gewandeld, de spot ten overstaan van onrechtvaardige heersers, de pijn toen zijn lichaam werd gegeseld, de doornenkroon die de wrede en onbarmhartige soldaten op zijn hoofd drukten (zie Johannes 18:12; Markus 15:16–20), en de zware balk die Hij op zijn gewonde rug te dragen kreeg terwijl Hij richting Golgotha ging (zie Johannes 19:16–17).
Aan het kruis voelde Hij opnieuw de extreme kwelling van Gethsémané. Jezus Christus, de Zoon van God, vervulde zelfstandig de goddelijke opdracht van zijn Vader om zijn leven af te leggen. De soldaten en heersers konden het Hem niet afnemen. Eerbiedig en nederig boog Jezus zijn hoofd en zei: ‘Het is volbracht’ (Johannes 19:30).
Balsem van Gilead, Annie Henrie Nader
De Heiland leeft!
Nadat Hij zijn goddelijke zending had volbracht, stond Hij als eerste in de hele geschiedenis van de mensheid op uit het graf en werd onsterfelijk.
Jezus Christus verbrak de ketenen en banden van de eeuwigdurende slavernij van de dood voor iedereen die op aarde heeft geleefd of zal leven. Hij overwon onze allesomvattende vijand: de dood is voor eeuwig verslagen.
President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘Jezus Christus heeft uw zonden, uw pijn, uw hartzeer en uw zwakheden op Zich genomen. U hoeft ze niet alleen te dragen! Hij zal u vergeven als u zich bekeert. Hij zal u zegenen met wat u nodig hebt. Hij zal uw verwonde ziel genezen.’
Als een van zijn geordende apostelen heb ik de geestelijke en persoonlijke momenten meegemaakt die mij een zeker getuigenis hebben gegeven dat Hij leeft. Mogen deze woorden in deze paastijd zachtjes in ons verstand en ons hart vertoeven: ‘Laat ons niet vergeten, Heiland, dat Gij voor ons leedt en stierft’, terwijl we vol vreugde zingen: ‘Hij is uit de dood verrezen! […] Dood verwonnen, ’t mensdom vrij; Christus stierf voor u en mij.’