Mijn hosanna

Een van mijn favoriete hoofdstukken in het Nieuwe Testament gaat over de triomfale intocht van Jezus Christus in Jeruzalem. De mensen riepen: ‘Hosanna, de Zoon van David! Gezegend Hij Die komt in de Naam van de Heere! Hosanna, in de hoogste hemelen!’ (Mattheüs 21:9.) Telkens als ik dat lees, denk ik: Wat is mijn hosanna?

Ik stotter al mijn hele leven. Soms raak ik heel erg gefrustreerd en ontmoedigd, omdat ik me niet kan uitdrukken zoals ik dat wil. Ik wil perfect praten, of helemaal nooit meer. Ik maak me altijd zorgen als ik voor een klas sta of zelfs als ik hardop bid. Ik smeek vaak in stilte om geduld, gemoedsrust en hulp. Dit is een van mijn persoonlijke hosanna’s – mijn smeekbede om verlossing.

Net zoals Christus de smeekbeden van de mensen in Jeruzalem niet negeerde, heeft Hij die van mij ook nooit genegeerd. Hij heeft mijn gestotter niet weggenomen, maar Hij heeft me gesterkt op onverwachte manieren. Hij heeft me geholpen om rust te vinden op momenten dat ik bang was, en heeft me laten inzien dat mijn stem, hoe gebrekkig ook, goed genoeg voor Hem is.

We hebben allemaal iets in ons leven wat ons op onze knieën brengt. Soms hebben we het gevoel dat onze smeekbeden onbeantwoord blijven. Maar Hij hoort elk hosanna. En op zijn volmaakte manier en zijn tijd zal Hij ons te hulp schieten.

In Gethsémané heeft Christus voor onze zonden geleden en onze pijnen en worstelingen gevoeld. Hij blijft iedereen leiden en troosten die zich tot Hem en onze hemelse Vader wendt. Dezelfde Christus die in Gethsémané en aan het kruis voor ons heeft geleden, is ook uit het graf opgestaan en heeft de dood overwonnen zodat wij hoop mogen hebben. Zijn opstanding is het ultieme antwoord op elk hosanna.