Een reis naar de tempel

Illustratie, Katelyn Budge

Er was een tijd dat ik zes jaar lang niet naar de tempel kon gaan. Dat was de donkerste periode in mijn leven, omdat ik in die tijd ook mijn moeder verloor. Ik wilde graag naar de tempel, maar het was ongeveer een uur van huis. Ik had geen geld voor vervoer en niemand kon me brengen.

Vorig jaar werd ik als klaspresidente jongevrouwen geroepen. Toen mijn jongevrouwenleidster me vroeg om haar te helpen met het plannen van activiteiten voor het jaar, zei ik dat we eerst als klas naar de tempel moesten gaan. Toen ik dit aan de jongevrouwen vertelde, waren ze erg enthousiast! Voor de meesten van hen zou het de eerste keer zijn. Ik bad en vastte veel terwijl we ons op de reis voorbereidden. Ik wilde niet dat er iets mis zou gaan.

In de tempel voelde ik alle lasten van mijn schouders vallen. Ik beloofde vaker naar de tempel te gaan. Het was zo’n mooie ervaring en een zegen. Ik was zo blij dat ik samen met andere jongeren aan het grote werk van onze hemelse Vader deelnam.

Ik weet dat de tempel het heilige huis van de Heer is, waar heilige verordeningen worden verricht. Daar kunnen we onze hemelse Vader in gebed aanroepen. Hij zal ervoor zorgen dat alles op zijn tijd goedkomt, ons met liefde vervullen en ons eeuwige vrede schenken. Ik weet dat we de wonderen zullen zien die we nodig hebben als we op Christus vertrouwen. Wij zijn geliefde kinderen van onze hemelse Vader en Hij heeft een groot werk voor ons te doen: Israël aan beide zijden van de sluier vergaderen.