Paasvieringen: alle feiten op een rij

De Goede Week is de laatste week van de aardse bediening van Jezus Christus. Palmzondag is de eerste dag van de Goede Week. Dan vieren we de dag waarop Jezus Christus triomfaal Jeruzalem op een jonge ezel binnenreed ter vervulling van een profetie. De mensen legden palmtakken en kleding voor Hem op de grond en riepen: ‘Hosanna’. (Zie Mattheüs 21:6–11.) Dit gebeurde precies een week voor de opstanding van Jezus Christus, die we op Pasen, de laatste dag van de Goede Week, vieren. Goede Vrijdag (waarbij we Christus’ kruisiging en begrafenis gedenken) valt ook in die week.

De eerst bekende paasviering dateert uit het midden van de tweede eeuw (ergens tussen 160 en 170 n.C.). Maar waarschijnlijk herdachten christenen de kruisiging en opstanding van Jezus Christus al veel eerder. Omdat volgelingen van Jezus Christus geloven dat zijn verzoeningswerk, met de opstanding als hoogtepunt in de geschiedenis, de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid is, is het logisch dat ze deze gebeurtenissen al sinds het begin van het christendom hebben gevierd. Tegenwoordig kunnen we de verzoening en opstanding van Christus elke zondag vieren door aan het avondmaal deel te nemen.

Het is een beetje ingewikkeld, maar de berekening voor paaszondag komt op het volgende neer: het is de eerste zondag na de ‘kerkelijke volle maan’, de eerste volle maan na de lente-equinox op het noordelijk halfrond (21 maart). (Het is eigenlijk iets ingewikkelder dan dat, maar zo weet je voldoende.)

De reden achter deze formule heeft te maken met twee feiten: (1) de kruisiging van de Heiland vond tijdens het Pascha plaats en (2) zijn opstanding op de eerste dag van de week (zondag).

De eerste christenen discussieerden over de vraag of het belangrijker was om Pasen op het Pascha of op een zondag te vieren. Het Pascha is een Joods feest dat gebaseerd is op de Hebreeuwse kalender, een maankalender die niet gelijkloopt met de zonnekalender die de meeste mensen gebruiken. Volgens de Hebreeuwse kalender wordt het Pascha gevierd op de veertiende dag van de zevende maand. Bovendien komt er om de twee of drie jaar een extra maand bij om gelijk met de seizoenen te blijven lopen. Als Pasen tegelijk zou vallen met Pascha, dan zou dat betekenen dat de datum vrij veel zou verschuiven en bijna nooit op een zondag zou vallen.

Om een einde te maken aan de discussie besloot een christelijke raad in 325 n.C. om de datum waarop Pasen wordt gevierd te standaardiseren.

Dus, om een lang verhaal kort te maken: volgens de berekening die door de meeste christenen wordt gehanteerd, kan paaszondag al op 22 maart of pas op 25 april vallen.

Paashazen (of andere dieren) die eieren kwamen brengen, verschenen in de 17e eeuw in Europa. Dit werd pas gebruikelijk in de 19e eeuw. Men denkt dat mensen niet-christelijke symbolen voor de lente, vernieuwing en leven overnamen en vervolgens verband legden met Pasen en de opstanding van Jezus Christus.

Het Eerste Presidium heeft ons gevraagd om onze paasvieringen naar een hoger niveau te tillen. ‘Wat anderen ook geloven of doen, wij behoren de opstanding van onze levende Heiland te vieren door zijn leringen te bestuderen en door paastradities in onze samenleving, en vooral in onze eigen familie, in te voeren. We dagen je uit om dat te doen.’ (Dallin H. Oaks, ‘He Is Risen!: A Special Easter Season Message from the First Presidency’ [video], Gospel Library.)