Stress, de Geest en de Schriften

Illustratie, Katelyn Budge

Ik ben in mijn leven vaak verhuisd. Een paar jaar geleden verhuisden we voor korte tijd naar Dubai. Toen ik mijn koffer uitpakte, zag ik mijn Schriften onderin liggen. Ik had een gedachte dat ik erin moest lezen. Dat deed ik, wat best ongewoon was omdat ik meestal niet zo goed ingevingen volg. Maar ik begon vanaf het begin te lezen en ik las zo’n vijf of zes hoofdstukken.

Kort daarop werd ik gevraagd om een toespraak te houden in de avondmaalsdienst. Ik kreeg de ingeving om over het belang van Schriftstudie te spreken. Ik schreef mijn toespraak en dacht: wauw, ik moet echt meer in de Schriften lezen. Het werd ook een soort wedstrijd tussen mij en mijn vader. Hij was al in Alma en ik wilde hem inhalen. Ik begon elke dag in de Schriften te lezen, soms wel tien of vijftien hoofdstukken!

Ik werd alerter op geestelijke ervaringen. Als je zoveel leest, krijg je meer ruimte voor persoonlijke openbaring. Ik maakte echt tijd voor de Heer.

Ik begon een dagboek waarin ik geestelijke ervaringen opschreef. Op een dag schreef ik: ‘Vandaag las ik in 3 Nephi dat Jezus Christus tot de mensen kwam, en ik las over alle geweldige dingen die Hij deed. Ik voelde me vandaag heel dicht bij mijn hemelse Vader en Jezus Christus.’

Het verbaasde me echt hoeveel geestelijke ervaringen ik had, vooral als ik er alert op was. Ik dacht: wauw, God praat echt veel tegen me.

Schriftstudie heeft me echt geholpen, vooral met de stress van alle verhuizingen. De Schriften zijn de woorden van Christus. Op die manier spreekt God tot ons. Door zijn woorden kan ik dichter tot Hem komen.