“เฮ้ นายชื่อมัตเตโอ เป็นมอรมอนใช่ไหม?”

ข่าวเกี่ยวกับศาสนาของผมก็แพร่ออกไปอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ต้องพูดอะไรสักคำ ผมเริ่มได้รับคําถามประจําวันเกี่ยวกับศาสนา ซึ่งมักจะเริ่มด้วยคําว่า “นายชื่อมัตเตโอ เป็นมอรมอนใช่ไหม?” คําถามส่วนใหญ่จริงใจ บางข้อชวนตกใจ บางข้อมุ่งร้าย และบางข้อเป็นเรื่องตลกขบขัน

เพื่อนคนหนึ่งถามผมอย่างจริงใจว่า “จริงไหมที่พวกนายไม่กินส้ม?” ซึ่งผมตอบเชิงติดตลกว่า “ใช่แล้ว ส้มมาจากมารโดยตรง” ขณะที่เราทั้งคู่หัวเราะ ผมตระหนักว่าท่าทีระวังตัวของเขาในตอนแรกลดลง และเราก็มีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้นในฐานะเพื่อน

เนื่องจากผมไม่สามารถหลีกหนีจากชื่อเสียงที่เพิ่งได้รับมาได้ ผมจึงตัดสินใจสร้างโอกาสที่จะเพิ่มเสียงหัวเราะให้กับบทสนทนาที่อาจจะทําให้อึดอัด ผมถือโอกาสแต่งตัวเป็นผู้สอนศาสนาที่ติดป้ายชื่อในวันฮาโลวีน (การเครื่องแต่งกายตามเทศกาลในเดือนตุลาคม) ผมรู้ว่านี่เป็นความพยายามที่เสี่ยงเพราะผมอาจโดนล้อเลียนได้ แต่ผมรู้สึกว่าการทําเช่นนั้นจะแสดงให้เห็นว่าผมมั่นใจในความเชื่อของตนเอง

ความเสี่ยงนั้นคุ้มค่า การเดินไปรอบๆ เขตวิทยาลัยในฐานะผู้สอนศาสนาทําให้ทุกคนยิ้มและจุดประกายการแสดงบทบาทสมมติที่มีชีวิตชีวา ผมทำลายอคติบางอย่างและได้รู้จักเพื่อนใหม่หลายคน

หลังจากวันฮาโลวีน เจตคติของผู้คนที่มีต่อผมเปลี่ยนไป และคําถามเกี่ยวกับความเชื่อของผมพัฒนาไปสู่การที่เพื่อนๆ ขอคําแนะนําเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาเอง ผมประหลาดใจที่เพื่อนและคนรู้จัก ผู้รู้สึกประหลาดใจในตอนแรกที่รู้ว่าผมไม่ดื่มสูบบุหรี่ เสพยา และรอมีเพศสัมพันธ์หลังการแต่งงาน หันมาขอคําแนะนําจากผมเกี่ยวกับหัวข้อเหล่านั้นโดยเฉพาะ

ผมพบว่าตนเองให้ความมั่นใจกับเพื่อนที่รู้สึกกดดันให้มีเพศสัมพันธ์ว่าพวกเขามีอํานาจที่จะเลือก สนับสนุนให้บางคนไปพบผู้ให้คำปรึกษาของโรงเรียนเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพจิตและการเสพติด และแม้กระทั่งปลอบใจคนที่ทําผิดพลาดซึ่งอาจทำให้เขาถูกไล่ออกได้ ผมงุนงงกับวิธีที่เพื่อนหลายคนสามารถเปลี่ยนจากการเยาะเย้ยผมเป็นการขอคําแนะนําจากผม

เมื่อเวลาผ่านไป ผมเข้าใจว่าความมั่นใจอย่างสมบูรณ์ ที่เปิดกว้าง และเปราะบางเกี่ยวกับตัวตนของผมดึงดูดผู้อื่นเข้ามา ผู้ซึ่งกําลังมองหาพื้นที่ปลอดการตัดสินและหูที่รับฟัง

ผมสํานึกคุณต่อสองบทเรียนสําคัญจากหลายบทเรียนที่ได้เรียนรู้ในปีนั้น ประการแรกคือเสียงหัวเราะที่ดีช่วยสลายท่าทีระวังตัวและความขัดแย้งได้ และเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการรวมผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ข้อสองคือการเลือกมั่นใจว่าตนเองเป็นใคร จะนำมาซึ่งโอกาสอันน่าทึ่งในการช่วยเหลือผู้อื่น ซึ่งตามปกติแล้วคงไม่มีทางเกิดขึ้นได้

มีหลายครั้งที่ผมอยากซ่อนศาสนาของตนเองและเป็นที่รู้จักในเรื่องอื่น แต่การมีอารมณ์ขันและความเปราะบางเกี่ยวกับตัวตนของผมทําให้คนอื่นรู้จักผมในฐานะ มัตเตโอ ไม่ใช่เป็นเพียงใครสักคนที่มีความเชื่อแตกต่างเท่านั้น