วิดีโอเกม เกินพิกัด
เพราะแบบอย่างของคุณพ่อ ผมจึงได้เห็นว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็นใครและพระองค์ทรงทําอะไรเพื่อผม
ภาพถ่ายโดย อเล็กซานเดร บอร์เกส และเอื้อเฟื้อโดย ไอแซค เอส.
ย้อนกลับไปตอนโควิด-19 ระบาดที่บราซิล ผมเริ่มเล่นเกมคอมพิวเตอร์กับเพื่อนๆ ระหว่างชั้นเรียนออนไลน์ ตอนแรกผมเล่นวันละหนึ่งชั่วโมง แต่ในที่สุดก็กลายเป็น 10 ชั่วโมงต่อวัน เป็นแบบนี้อยู่หลายวันหลายเดือน
ผมใช้คอมพิวเตอร์ที่ทํางานของพ่อเล่นเกมแม้ว่าจะไม่ควรใช้สําหรับสิ่งนั้นก็ตาม คุณพ่อคุณแม่คิดว่าผมอยู่ในชั้นเรียนหรือกําลังศึกษาอยู่ แม้ว่าผมจะอยู่กับเพื่อนทางออนไลน์ แต่การอยู่คนเดียวกับคอมพิวเตอร์ทําให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยว เหนื่อย และมีความสุขน้อยลง
ชนเข้ากับความเป็นจริง
วันหนึ่งระหว่างเรียน เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งโทรมา เราตระหนักว่าเราเล่นเกมที่ผมเล่นมาทั้งหมด 100 เกม และเราต้องการสิ่งใหม่ๆ แต่คอมพิวเตอร์ที่ทํางานของคุณพ่อมีความจําจํากัด เมื่อผมพยายามติดตั้งเกมใหม่ คอมพิวเตอร์เกิดขัดข้อง
ผมตกใจ ผมกลัวคุณพ่อคุณแม่จะรู้ ผมแยกชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ทีละชิ้นแต่ไม่พบปัญหาใดๆ ผมจึงใส่ทุกอย่างกลับเข้าที่และลองเปิดเครื่อง ผมรู้ว่าผมต้องทําความสะอาดคอมพิวเตอร์ ผมจึงใช้เวลาหลายชั่วโมงในการถอนการติดตั้งเกมแล้วเกมเล่า—แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
สายวันนั้น คุณพ่อต้องทํางานบางอย่างในคอมพิวเตอร์ของเขา ผมประหม่ามาก สักพักเขาก็โทรหาผม มีคอมพิวเตอร์อยู่ตรงหน้าเขา ที่พัง
ผมโกหกคุณพ่อไม่ได้อีก ผมสารภาพในสิ่งที่ทําลงไป
วันรุ่งขึ้น คุณพ่อไปทํางานกับคอมพิวเตอร์ที่พัง แทนที่จะโทษผม เขากลับรับผิดชอบสิ่งที่ผมทํา เขาไม่ผิดเลย แต่เขาเลือกที่จะสูญเสียความน่าเชื่อถือกับเจ้านายและรับโทษทั้งหมดโดยที่ผมไม่ได้ขอให้เขาทํา และนั่นทําให้หัวใจของผมแตกสลาย
วิ่งไปหาพระคริสต์
ผมละอายใจกับสิ่งที่ทําลงไปจนผมเริ่มมีปัญหาทางจิตใจ ผมไม่อยากตื่น ผมไม่กล้าพูดกับคุณพ่อคุณแม่
แต่วันเสาร์นั้น คุณพ่อปลุกผมราวตีสี่ครึ่งและชวนไปวิ่ง ระหว่างวิ่งเขาบอกว่าเขาขอให้ผมไปกับเขาเพื่อที่ผมจะได้เรียนรู้บางสิ่งที่เขาไม่ต้องการให้ผมลืมนั่นคือความยืดหยุ่น เขาบอกผมว่าความยืดหยุ่นคือความสามารถในการต้านทานหรือฟื้นตัวอย่างรวดเร็วจากความยากลําบาก ในการแก้ไขปัญหา และหลังจากแก้ไขแล้ว เพื่อยืนหยัดและก้าวไปข้างหน้า
เพราะแบบอย่างการทํางานของพ่อและสิ่งที่เขาสอนผมเกี่ยวกับความยืดหยุ่น ผมจึงได้เห็นว่าพระเยซูคริสต์คือใครและพระองค์ทรงทําอะไรเพื่อผม พระคริสต์ประทานโอกาสให้ผมได้รับการอภัยบาป ผมเรียนรู้ว่าการให้อภัยเป็นของประทานและความคาดหวังของพระผู้ช่วยให้รอดจากผมคือให้มีความยืดหยุ่นในเส้นทางแห่งความชอบธรรม
การเปลี่ยนทัศนคติของผม
หลังจากการวิ่งครั้งนั้น ผมเริ่มเปลี่ยนทัศนคติและนิสัยของผม ผมตระหนักว่าชีวิตมีอะไรมากกว่าการเล่นเกมทั้งวัน
สามปีต่อจากนั้นเป็นเรื่องท้าทายขณะฝึกนิสัยใหม่ แต่ด้วยความช่วยเหลือจากคุณพ่อคุณแม่ ผมจึงค่อยๆ เริ่มจดจ่อกับอนาคต ผมค้นพบเช่นกันว่าผมมีพรสวรรค์ด้านการสื่อสารและชอบช่วยเหลือผู้อื่น
แทนที่จะใช้เวลาทั้งหมดไปกับวิดีโอเกมผมเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับการเป็นผู้ประกอบการ ผมเริ่มทําช่องอินสตาแกรมและเพจยูทูป และตอนนี้ผมสอนผู้คนถึงสิ่งที่ผมเรียนรู้เกี่ยวกับการประสบความสําเร็จทางการเงินและการลงทุนในการลงทุนที่ดีที่สุดของเรา ซึ่งก็คือตัวเราเอง
จากประสบการณ์ทั้งหมดนี้ ผมเห็นพระหัตถ์ของพระเจ้าหลายครั้ง โดยเฉพาะการพบการให้อภัยในการพลีพระชนม์ชีพของพระผู้ช่วยให้รอด จะมีช่วงเวลาที่ผมจะล้มเหลว แต่ด้วยความยืดหยุ่นและการชดใช้ของพระเยซูคริสต์ ผมสามารถเป็นเหมือนพระองค์ได้มากขึ้น
ผู้เขียนอาศัยอยู่ในเซาเปาลู บราซิล