‘Het komt goed’

Illustratie, Katelyn Budge

Op een vrijdag was mijn beste vriend, Dawson, niet op school. Een paar kinderen zeiden dat ze een ambulance bij zijn huis hadden gezien, en ik begon me zorgen te maken. Later die dag vertelde de schooldirecteur dat Dawson met een hersenbloeding naar het ziekenhuis was gebracht.

Dawson en ik waren vrienden geworden toen mijn familie net uit South Carolina (VS) was verhuisd. Hij was een van de eersten die zich aan mij voorstelde. Hij zocht altijd alle nieuwe leerlingen op en gaf ze het gevoel dat ze geliefd waren.

De avond nadat Dawson naar het ziekenhuis was gebracht, hoorde ik toen onze familie bad dat hij beter zou worden een stille, zachte stem zeggen: ‘Het komt goed.’ Zodra ik dat hoorde, wist ik dat het goed zou komen met Dawson, en dat hij in leven zou blijven.

Maar toen begon ik te denken: maar als God nu eens bedoelde dat het goed zou komen ongeacht of Dawson hier op aarde of in de hemel was?

Onze ring hield een 24-uursvasten voor Dawson en zijn familie. Toen kregen we het nieuws dat Dawson was overleden.

Ik had nog nooit een moeilijke ervaring meegemaakt waarbij ik het gevoel had dat ik moest bidden. Maar toen Dawson overleed, was bidden de enige manier waarop ik enige troost kon vinden. God hielp me om me rustig te voelen, en ik voelde dat Hij vast iets voor Dawson te doen had.

Ik weet dat ik altijd met God kan praten als ik iets moeilijks meemaak. Het helpt me te weten dat God er altijd voor mij en de mensen om me heen zal zijn. Ik mis Dawson elke dag, maar ik weet dat ik hem dankzij Jezus Christus weer zal zien.