Iðrun ykkar íþyngir ekki Jesú Kristi; hún vekur honum bjarta gleði

Í dag langar mig að tala til þeirra okkar sem finnst stundum: „Iðrun og fyrirgefning virðast virka fyrir alla nema mig.“ …

Ég hef lært, að ef við bíðum þar til við erum nægilega hrein eða nægilega fullkomin til að fara til frelsarans, þá missir maður af aðalatriðinu! …

Ég ber vitni um, að þótt Guði láti sig skipta mistök okkar, þá lætur hann sig meira varða það sem gerist eftir að við gerum mistökin. Ætlum við að leita til hans aftur og aftur? …

Boðið um að iðrast er tjáning á kærleika Guðs.

Að segja já við þessu boði er tjáning frá okkur. …

Við höldum okkur ekki á sáttmálsveginum með því að gera aldrei mistök. Við höldum okkur á veginum með því að iðrast dag hvern.

Þegar við iðrumst, þá fyrirgefur Guð án þess að atyrða okkur, bera okkur saman við einhvern annan eða ávíta okkur fyrir að þetta er það sama og við iðruðumst fyrir í síðustu viku.

Hann hrífst í hvert sinn sem hann sér okkur á hnjánum. Hann hefur unun af því að fyrirgefa okkur, vegna þess að við erum dásamleg í augum hans!

Finnst ykkur það ekki bara vera satt?

Af hverju eigum við þá svona erfitt með að trúa? Satan, hinn mikli ákærandi og blekkjari, notar smán til að halda okkur frá Guði. …

… Virði ykkar er alltaf „mikið í augum Guðs,“ hvert sem ákvarðanir ykkar hafa leitt ykkur. …

Ég stend hér og vitna um að Jesús Kristur gefur þeim ljós sem í myrkri sitja. … Gangið yfir og kveikið ljósið – okkar fullkomna vonarljós.