Hoe Christus me hielp met mijn scrupulositeit

Vroeger worstelde ik veel met scrupulositeit, wat in zekere zin een obsessieve-compulsieve stoornis is, maar dan met religie. Ik had veel moeite met de Schrifttekst waarin we worden geboden volmaakt te zijn. Ik begreep niet hoe dat mogelijk was.

Een tijdlang voelde het als een last om naar de kerk te gaan en in de Schriften te lezen. En als ik het wel deed, was het geen goede gewoonte, maar eerder een dwangstoornis. Maar ik deed het toch, omdat ik wist dat het uiteindelijk goed voor me zou zijn en het iets was wat ik zou moeten doen.

Uiteindelijk leerde ik om Schriftstudie niet alleen als een gewoonte te beschouwen, maar om me echt in de woorden van de Schriften te verliezen. Ik ben nooit opgehouden met lezen, maar het werd voor mij minder dwangmatig en meer iets wat ik graag wilde doen om de woorden van God te voelen.

Ik besefte dat Jezus Christus al onze onvolmaaktheden goed kan maken. Het uiteindelijke doel is bij onze hemelse Vader te wonen en de volheid van vreugde te voelen die alleen Hij ons kan geven. Als je Christus alles geeft wat je hebt, geef je Hem je hele hart, zonder iets achter te houden. Hij is dan in staat om je in geestelijk opzicht alles te geven. Toen ik leerde mijn hart aan Christus te geven, volgden alle andere aspecten van discipelschap vanzelf.