Op zoek naar Jezus Christus

Stel je voor:

Op de avond van Jezus’ geboorte keek je uit je raam in Jeruzalem en zag je de nieuwe ster aan de hemel schijnen.

Toen Hij Jeruzalem voor het eerst bezocht, wist je dat er iets bijzonders aan Hem was – Hij straalde als het ware van goedheid.

Toen Hij uiteindelijk zijn goddelijke identiteit als de Heiland van de wereld bekendmaakte, luisterde je nieuwsgierig naar wat Hij te zeggen had. Je ging steeds vaker naar Hem zitten luisteren en elke keer wist je dat Hij echt de Zoon van God was.

Toen je hoorde dat Hij opgepakt en gekruisigd was, huilde je tranen van verdriet; maar toen je Hem na zijn opstandig zag, huilde je tranen van geluk.

Stel je nu dit voor:

Je hebt duizenden jaren door de tijd gereisd naar de toekomst. Het is 1820 en alles is onbekend: de mensen, de kleding, zelfs het eten. Je loopt de winkels binnen, loopt de hele stad door op zoek naar iets of iemand die je kent, maar niemand kan je helpen.

Erger nog, de volheid van het evangelie van Jezus Christus is nergens te vinden. Sommigen beweren dat ze het gevonden hebben, maar ze herinneren zich Jezus – of onze hemelse Vader – niet helemaal goed. Sommigen denken dat God een geest was en anderen denken dat Hij alleen bestaat om mensen te straffen als ze fouten maken. Sommigen geloven helemaal niet in Hem.

Er komt maar één gedachte bij je op: ‘Waar is Jezus en hoe kan ik Hem vinden?’

Je hebt – net als iedereen – een herstelling nodig om Jezus terug te vinden en Hem beter te leren kennen.

Terugkijkend op de tweehonderdste verjaardag van het eerste visioen, vroeg president Jeffrey R. Holland, waarnemend president van het Quorum der Twaalf Apostelen, zich af waar hij naar gezocht zou hebben als hij vóór de herstelling had geleefd. Hij zei: ‘We zouden […] gezocht hebben naar het “ouderlijk karakter van God” […] als een zorgzame Vader in de hemel […] niet als een strenge rechter die zware straffen uitdeelt.’

Toen onze hemelse Vader aan Joseph Smith verscheen, was het eerste wat Hij zei ‘Joseph’ (zie Geschiedenis van Joseph Smith 1:17). Niet ‘je hebt veel fouten gemaakt’ of ‘ik heb geen tijd voor je’. Het lijkt erop dat onze hemelse Vader bij de herstelling van het evangelie eerst ervoor zorgde dat Joseph wist dat zijn Vader in de hemel hem kende en van hem hield.

Vervolgens introduceerde Hij Jezus Christus. ‘Dit is mijn geliefde Zoon. Hoor Hem!’ (Geschiedenis van Joseph Smith 1:17.) Van alle leerstellingen, eeuwige waarheden, beginselen en organisaties die hersteld moesten worden, wilde God Joseph (en ons) van tevoren twee dingen laten weten:

• God kent je persoonlijk en heeft je lief.

• Jezus Christus is de Zoon van God, en we moeten luisteren naar wat Hij te zeggen heeft.

Een belangrijk doel van de herstelling was om ons echt te laten weten wie onze hemelse Vader en Jezus Christus zijn.

Stel je nog eens voor:

Je bent terug in 1820. Dagen gaan voorbij, dan weken, dan maanden – en je begint je ontmoedigd te voelen. Je vindt de Bijbel, die je herinnert aan de dagen dat je bij Jezus zat en naar Hem luisterde. Maar sommige stukken zijn veranderd of ontbreken zelfs.

Je besluit je te vestigen in een klein stadje genaamd Palmyra (New York, VS). Op een lentedag hoor je iets over een jongen die beweert dat hij God en Jezus Christus heeft gezien. In eerste instantie ben je niet zo geïnteresseerd. Je hoort dat de jongen te horen kreeg dat geen van de kerken op aarde waar zijn, maar dat Jezus klaar is om zijn kerk opnieuw te vestigen, met zijn volledige evangelie!

Hoe zou je je voelen als je hoorde dat Jezus weer was verschenen? Wat zou dat voor jou betekenen?

Door de herstelling van de kerk van de Heiland, De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, hebben we toegang tot diepere kennis over de Heiland. We hoeven geen tijdreiziger te zijn om te weten wie Jezus was. We kunnen de Schriften onderzoeken om zijn woord te lezen, en we kunnen zegeningen ontvangen door zijn gezag, de herstelde priesterschapsmacht.