Mijn worsteling met mijn zelfbeeld

Op de middelbare school worstelde ik erg met mijn zelfbeeld en probeerde ik erbij te horen. Ik probeerde er op een bepaalde manier uit te gaan zien door te sporten, maar ik was niet blij met wat ik in de spiegel zag.

Toen mijn oudere zus haar patriarchale zegen kreeg, begon ik erover na te denken om dat ook te doen. Ik was 12 jaar en dacht eerst dat ik misschien te jong was. Maar ik bad en sprak met mijn bisschop, en ik kreeg er een goed gevoel bij.

Mijn patriarchale zegen herinnerde me eraan dat mijn hemelse Vader mij kent en weet met welke worstelingen ik kamp. Hij kent mijn naam. Hij staat klaar om me te helpen. Ik hoef Hem alleen maar om hulp te vragen.

Soms denk je misschien dat je naar wereldse maatstaven niet mooi genoeg bent. Maar ik ontdekte dat Gods beeld van mij belangrijker is dan hoe anderen mij zien. En als ik weet dat God mij als zijn dochter ziet, dan is dat het enige wat telt.