‘Hoop door Pasen’, Vriend, april 2026, 22–23.
Hoop door Pasen
Dankzij Jezus Christus zou ze haar papa op een dag weer kunnen knuffelen.
Een waargebeurd verhaal uit Brazilië.
Melissa zat in het jeugdwerk en ze had zin om een nieuw liedje te leren. Haar leerkracht, zuster Costa, zei dat het ‘Gethsémané’ heette.
‘Dit liedje gaat over de liefde die Jezus Christus voor ons heeft en wat Hij voor ons heeft gedaan. Luister goed en probeer mee te zingen.’
Zuster Costa liet een filmpje met de tekst van het liedje en plaatjes op het scherm zien.
Melissa zong mee, ook al kende ze nog niet alle woorden. Ze voelde zich heel rustig vanbinnen terwijl ze luisterde naar de woorden: ‘Gethsémané! Jezus houdt van mij.’
Toen het liedje voorbij was, hield zuster Costa een afbeelding omhoog van Jezus Christus die uit het graf kwam. ‘Jezus stierf, maar toen leefde Hij weer! Dankzij Hem zullen wij allemaal ook weer leven’, zei ze.
Melissa kreeg een vredig gevoel, alsof ze een dikke knuffel kreeg. ‘Dus, als iemand doodgaat, is dat niet voor altijd?’ vroeg Melissa.
‘Dat klopt, Melissa’, zei zuster Costa. ‘Doordat Jezus Christus is opgestaan, zullen wij allemaal ook opstaan.’
Die zondag ging Melissa met een blij gevoel naar huis. Ze dacht na over de liefde die de Heiland voor haar had.
Een tijd later hing er stilte en verdriet in Melissa’s huis. Haar papa was na een lange ziekte gestorven. Haar moeder huilde vaker. Mensen omhelsden elkaar langer. Melissa voelde dat er iets heel belangrijks was veranderd.
Op de dag van de begrafenis was het erg koud en de zon liet zich nauwelijks zien. Er stonden bloemen rond de kist. Mensen stonden er stilletjes bij en sommigen huilden.
Melissa hield haar moeders hand stevig vast. Toen ze naar de kist liep en naar haar papa keek, herinnerde ze zich de afbeelding van Jezus Christus die uit het graf kwam. Ze herinnerde zich ook dat zuster Costa had gezegd dat we dankzij de Heiland allemaal weer zullen leven.
‘Mama, Jezus leeft. Hij stierf, maar Hij stond weer op. Op een dag zal papa ook opstaan, toch?’ vroeg Melissa.
‘Dat klopt, lieverd’, zei mama. ‘Dankzij Jezus zullen we papa op een dag weer zien.’
Melissa miste haar papa. Ze wilde hem knuffelen, zijn stem horen en weer met hem spelen. Dankzij Jezus Christus zou ze dat ooit weer kunnen doen. Maar ze moest wachten. Melissa legde haar hand op de kist en fluisterde: ‘Tot later, papa.’
Hoewel het een erg verdrietige dag was, voelde Melissa dezelfde vrede die ze in het jeugdwerk had gevoeld. Ze wist dat het de Heilige Geest was.
Steeds als Melissa haar papa miste, zong ze zachtjes de woorden van ‘Gethsémané’ voor zichzelf. En telkens als ze het zong, voelde ze zich getroost.
Toen paaszondag aanbrak, voelde het anders voor Melissa.
In plaats van bezig te zijn met chocolade-eieren of paashazen dacht ze meer aan Jezus Christus en haar papa. Ze wist dat ze hem nog steeds zou missen. Maar ze wist ook dat de dood niet het einde was.
Ze wist dat Jezus was opgestaan en dat haar papa op een dag ook weer zou leven.
En totdat die dag aanbrak, kon ze zingen, aan hem denken en vrede voelen.
Illustraties, Teresa Alberini. Kopiëren alleen toegestaan voor kerkelijk gebruik.