‘De les over het paasei’, Vriend, april 2026, 4–5.
De les over het paasei
Iemand heeft onze paaseieren gestolen!
Een waargebeurd verhaal uit Nieuw-Zeeland.
Op de dag voor Pasen werd Freddy vroeg wakker. Hij keek opgewonden naast zijn kussen. Hij kreeg altijd een marshmallow-ei met Pasen. Maar in plaats van een glimlach verscheen er een frons. Er lag geen ei!
Freddy keek over de rand van het stapelbed. ‘Matilda!’ schreeuwde hij tegen zijn zusje. ‘Heb je mijn paasei gestolen?’
‘Nee’, zei ze. ‘Ik heb ook geen ei!’ Matilda wees naar haar kussen.
Freddy’s andere broers en zussen werden door het lawaai wakker. Alle zeven paaseieren waren weg!
‘Waarom schreeuwen jullie?’ vroeg mama.
‘Iemand heeft onze eieren gestolen!’ zei Freddy.
‘Niemand heeft ze gestolen’, zei mama. ‘We hebben ze dit jaar niet gekocht.’
‘Geen paaseieren?’ vroeg Freddy verdrietig. ‘Maar we krijgen er altijd een!’
‘Pasen is meer dan alleen lekker eten’, zei mama. ‘Het is een bijzonder moment om aan Jezus Christus te denken.’
Freddy fronste zijn wenkbrauwen. Sinds papa een andere baan had, zeiden papa en mama veel vaker nee. Geen uitstapjes. Geen afhaalmaaltijden. En nu was zelfs Pasen verpest!
‘Ik weet dat je boos bent’, zei mama. ‘Maar we kunnen vandaag nog steeds genieten van bijzondere paaseieren. Kom maar mee!’
In de keuken had papa een mand met eieren. Freddy zuchtte. ‘Dat zijn gewone eieren.’
‘Gaan we ze verven?’ vroeg zijn oudere zus Celeste.
Mama knikte. ‘Maar eerst moeten we ze koken.’
Freddy hield niet van wachten. Hij was blij toen mama zei dat de eieren klaar waren. ‘Eindelijk!’ zei hij.
‘Wacht even’, zei mama. ‘Ze moeten nog afkoelen.’
Freddy zuchtte nog harder. Niet nog meer wachten!
Daarna hielp mama ze om de verf te maken. Ze mengden azijn met heet water en deden er druppels kleurstof in. Freddy vond het leuk om de druppels door het water te zien dwarrelen.
‘Welke kleur kies jij?’ vroeg Celeste.
‘Blauw!’ zei Freddy.
De eieren moesten lang in de kleurstof liggen. Maar Freddy vond het niet erg om te wachten. Nu niet. Het was leuk om als gezin samen te zijn. Hij dacht na over wat mama had gezegd – dat Pasen om meer ging dan alleen lekker eten.
‘Mama,’ zei Freddy, ‘ik weet hoe we door paaseieren aan de opstanding van Jezus Christus kunnen denken.’
Ze glimlachte. ‘Hoe dan?’
‘Ik ben echt blij met mijn geverfde ei’, zei hij. ‘Maar het kostte veel tijd. Het was moeilijk om zo lang te moeten wachten. Toen dacht ik eraan hoe de discipelen nog langer moesten wachten op de opstanding van Jezus Christus nadat Hij aan het kruis was gestorven.’
‘Dat klopt’, zei mama. ‘Het was voor hen ook niet makkelijk om te wachten. Maar de Heiland stond weer op. En nu zijn je gewone eieren prachtig geverfd.’
Freddy glimlachte naar de felgekleurde eieren. Ze waren niet zo lekker als de marshmallow-eieren, maar ze waren wel bijzonder. Freddy hoopte dat ze volgend jaar weer eieren gingen verven.
Illustraties, Tania Rex. Kopiëren niet toegestaan.