Bjorn wil een engel zijn

Bjorn keek naar alle grote kartonnen dozen in hun nieuwe huis. Zijn familie was net van Argentinië naar de Verenigde Staten verhuisd.

Het was eng om zo ver weg te wonen. Alles was vreemd. Maar hij wist dat alles goed zou komen als hij bij zijn familie was.

Bjorn hielp met uitpakken en mama tilde glimlachend een grote doos op. ‘Hier zitten onze kerstspullen in’, zei ze.

Bjorn glimlachte. Hij hield van Kerstmis en keek ernaar uit om het kerstfeest met zijn familie te vieren. Hij was nog steeds zenuwachtig over zijn leven in een nieuw land, maar hij voelde zich vrolijker als hij aan het kerstfeest dacht.

Een paar dagen later kwamen ze als gezin bij elkaar voor een thuisavondles over Kerstmis. Papa legde uit dat het een tijd is om geschenken te geven.

‘Joepie! Cadeautjes!’ zei Bjorn.

‘Ja, cadeautjes krijgen is leuk’, zei mama. ‘Maar het is nog belangrijker om de Heiland geschenken te geven.’

‘Hoe kunnen we Jezus geschenken geven?’ vroeg Bjorn.

‘Als we net als Jezus anderen dienen, maakt dat Hem blij’, zei mama.

De volgende ochtend hoorde Bjorn iemand aanbellen. Hij sprong uit bed en rende naar de voordeur. Maar toen papa en mama de deur opendeden, was er niemand. In plaats daarvan raapte mama een klein, glimmend cadeautje op dat bij de deur lag.

‘Waar komt dat vandaan?’ vroeg Bjorn.

‘Dat weet ik niet’, zei mama. ‘Misschien van een engel!’

Bjorn keek met grote ogen. ‘Van een engel uit de hemel?’

Papa glimlachte. ‘Nee. Soms noemen we mensen engelen als ze iets aardigs voor ons doen. Het lijkt wel alsof ze hier op aarde helpers van onze hemelse Vader zijn.’

Bjorn sprong in de lucht. ‘Ik wil ook een engel zijn! Ik wil iets voor anderen doen. Dat is mijn kerstgeschenk aan Jezus.’

‘Goed idee!’ zei papa. ‘Jezus zal heel blij zijn met je geschenk.’

De rest van de week vond Bjorn elke ochtend een nieuw cadeautje bij de voordeur. Hij voelde zich zo geliefd toen de engelen cadeautjes voor zijn familie neerlegden. Hij wilde zijn familie laten merken dat hij ook van hen hield.

Bjorn ging aan de slag. Hij maakte in het geheim cadeautjes voor zijn ouders en zijn broer en zus. Hij poetste papa’s schoenen en tekende een hart voor mama. Toen pakte hij een van zijn favoriete speelgoedauto’s in om aan zijn broer te geven. Hij pakte kauwgom in voor zijn zus.

Bjorn schreef de namen zorgvuldig op elk cadeautje en legde ze onder de kerstboom. Hij kon niet wachten om hun blije gezichten te zien! Hij kreeg een warm gevoel toen hij erover nadacht.

Op kerstdag gaf Bjorn elk gezinslid een cadeautje. Hij was zo opgewonden dat hij amper stil kon zitten.

Toen papa zijn glimmende schoenen zag, zei hij: ‘Wauw, dank je Bjorn! Ze zien er prachtig uit.’

Bjorns broer en zus openden hun cadeautjes en sprongen op om Bjorn een knuffel te geven. ‘Dank je wel!’ zeiden ze.

Mama glimlachte toen ze de tekening uitpakte die Bjorn voor haar had gemaakt. ‘Je hebt goed je best gedaan om deze kerst speciaal te maken, Bjorn. Bedankt dat je onze kleine engel bent’, zei ze.

Bjorn voelde zich blij. Hij wist dat het tonen van zijn liefde voor zijn familie het beste cadeau was om aan Jezus te geven!

Illustraties, Daniel Duncan