Aan Jezus denken

Victoria keek in de spiegel terwijl mama haar haar borstelde. Het was bijna tijd om naar de kerk te gaan.

‘Waarom gaan we naar de kerk?’ vroeg Victoria.

Mama legde de haarborstel neer. ‘We gaan naar de kerk om aan het avondmaal deel te nemen en over Jezus Christus te leren.’

‘Maar waarom?’ vroeg Victoria.

‘Het brood en water herinneren ons eraan dat Jezus voor ons heeft geleden en is gestorven’, zei mama. ‘Als we van het avondmaal nemen, denken we aan al het goede dat Hij heeft gedaan. En we beloven dat we zullen proberen om goede dingen te doen.’

Victoria glimlachte. ‘Zodat we meer op Jezus gaan lijken!’

‘Dat klopt!’ Mama hielp Victoria om haar schoenen aan te doen. ‘We worden gelukkig als we meer op Jezus gaan lijken.’

In de kerk zat Victoria rustig bij haar moeder en vader. Het was al snel tijd voor het avondmaal. Ze boog haar hoofd en luisterde naar het gebed.

Mama haalde een boek uit haar tas. ‘Dit is een bijzonder boek’, fluisterde ze. ‘Het kan je helpen om tijdens het avondmaal aan de Heiland te denken.’

Mama deed het boek open. Er stonden veel plaatjes van Jezus Christus in. Op een van de foto’s was Hij een kindje in een kribbe. Op een andere foto liet Hij zich dopen. Victoria had dat verhaal ook in het jeugdwerk gehoord. Op een dag zou zij zich ook laten dopen!

Mama hield de schaal met brood voor haar. Victoria pakte eerbiedig een stukje. Toen keek ze weer naar haar boek. Op de volgende pagina stond een plaatje van Jezus die in een tuin aan het bidden was. Victoria wist dat Hij voor de zonden van iedereen had geleden, en ze voelde zijn pijn en verdriet. Hij moet wel heel veel van ons houden, dacht ze.

Victoria bleef de bladzijden omslaan. Op veel plaatjes zag ze dat Jezus andere mensen hielp. Op een van de plaatjes onderwees Hij mensen. Op een ander plaatje genas Hij een blinde man. Er was zelfs een plaatje met Hem en kinderen.

Toen was het tijd voor het water. Victoria boog haar hoofd tijdens het gebed. Toen hield mama haar de schaal voor.

Victoria nam een bekertje water en dronk het op. Ze dacht eraan hoeveel Jezus van anderen hield. Ze kreeg een warm gevoel. Ze wilde ook aardig en liefdevol zijn.

‘Mama, ik wil zoals Jezus zijn’, fluisterde Victoria.

Mama glimlachte. ‘Dat vind ik fijn. En dat vindt Jezus ook fijn.’

Victoria glimlachte ook. Ze hield van Jezus Christus. Ze wilde altijd aan Hem denken.

Illustraties, Tammie Lyon