“นั่นเพลงอะไร?”

เ คเลบโบกมือลาแม่ เขากับน้องชายและพี่สาวจะใช้เวลาทั้งสัปดาห์ที่บ้านป้าของเขา ซึ่งไม่ไกลจากครอบครัวของเคเลบในฟิลิปปินส์มากนัก แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนได้ผจญภัย พวกเขาจะสนุกมากๆ!

พวกเขาเข้าไปในรถ คุณพ่อขับรถไปที่บ้านป้าของพวกเขา เคเลบวิ่งไปกอดป้าและลูกพี่ลูกน้องของเขา

“ผมคิดถึงป้าครับ!” เขาพูด

คุณป้ายิ้ม “ป้าก็คิดถึงหลานเหมือนกันจ้ะ! มานี่สิ ป้าทำขนมให้หลานด้วยนะ”

เป็นเวลาสองวันที่เคเลบเล่นกับพี่น้องและลูกพี่ลูกน้องของเขาตลอดทั้งวัน พวกเขาเล่นวิดีโอเกม พวกเขาวาดรูป พวกเขาวิ่งเล่นข้างนอก แต่ในวันที่สาม เคเลบรู้สึกไม่สบาย เขารู้สึกอ่อนล้าและปวดเมื่อย

“หลานคงจะเหนื่อยจากการเล่นมากไป” ป้าของเขาพูด เธอเอาน้ำแก้วหนึ่งให้เขา เคเลบเข้านอนแต่หัวค่ำ

เมื่อเขาตื่นนอน เขารู้สึกไม่สบายมากกว่าเดิม เขาแทบจะขยับตัวไม่ได้! เขามีผื่นขึ้นทั่วขา ป้าของเขากังวล เธอโทรหาแม่ของเคเลบ

ไม่นานพ่อกับแม่ก็มารับเคเลบและพาเขาไปโรงพยาบาล หมอตรวจร่างกาย หมอบอกพวกเขาว่าเคเลบมีอาการป่วยที่เรียกว่าไข้เลือดออก ฟังดูน่ากลัว

“ดีที่พวกคุณพาเขามาที่นี่” แพทย์บอก “เขาต้องอยู่ที่นี่สักพักเพื่อที่เราจะได้เฝ้าดูอาการของเขา”

พยาบาลพาพวกเขาไปที่ห้องพร้อมกับเด็กป่วยอีกสามคน คุณแม่ช่วยประคองเคเลบให้นอนบนเตียง เธอกอดเขาแน่นและสวดอ้อนวอน แล้วพ่อกับแม่ก็ออกไป

เคเลบกลัวมาก เขาเริ่มร้องเพลงปฐมวัยเพื่อช่วยให้รู้สึกดีขึ้น

“พระบิดาสวรรค์ ทรงอยู่ที่นั่นไหม?” เขาร้องเพลง “พระทรงได้ยินและตอบคำสวดของเด็กเด็กไหม?”

เด็กคนอื่นๆ ฟัง “นั่นเพลงอะไร?” เด็กชายคนหนึ่งถาม

“ฉันฝึกร้องเพลงนี้ในปฐมวัย” เคเลบตอบ “เพลงนี้ทำให้ฉันรู้สึกกล้าหาญ และเตือนฉันว่าพระบิดาบนสวรรค์ทรงอยู่ที่นั่นเพื่อฉันเสมอ”

“ช่วยร้องเพลงอีกครั้งได้ไหม?” เด็กหญิงคนหนึ่งขอร้อง “เพลงเพราะจัง”

เมื่อเคเลบร้องเพลงนี้อีกครั้ง ความกลัวของเขาหายไป

“ปฐมวัยคืออะไร?” เด็กหญิงอีกคนหนึ่งถาม เคเลบบอกพวกเขาทุกอย่างเกี่ยวกับศาสนจักรและปฐมวัย เขาแบ่งปันประจักษ์พยานถึงพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์

เคเลบร้องเพลงปฐมวัยให้เด็กคนอื่นๆ ฟังทุกวันจนถึงวันที่เขากลับบ้าน เขาแบ่งปันเรื่องราวพระคัมภีร์ด้วย เขารู้สึกดีขึ้น และรู้ว่าสิ่งนี้ช่วยพวกเขาได้เช่นกัน เขาดีใจที่ได้แบ่งปันพระกิตติคุณแม้แต่ในโรงพยาบาล