ทีมใหม่ของซามูเอล
เด็กคนอื่นๆ จะให้โอกาสเขาไหมนะ
เ ช้าตรู่ของวันเสาร์ ซามูเอลนั่งที่โต๊ะในครัวและจ้องไปที่ชามซีเรียลของเขา เขาไม่รู้สึกอยากกินเลยจริงๆ
“คุณพ่อครับ” เขาพูดเบาๆ “ผมเปลี่ยนใจแล้ว วันนี้ผมไม่อยากไปเจอกับทีมบาสเก็ตบอล”
“พ่อรู้ว่าการเป็นเด็กใหม่มันยาก แต่ลูกจะมีเพื่อนใหม่” คุณพ่อบอก
“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ … ผมแค่กังวลว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร”
คุณพ่อมานั่งข้างๆ “ลูกหมายความว่าลูกสงสัยว่าทีมจะคิดอย่างไรกับผู้เล่นใหม่ที่มีมือเพียงข้างเดียวเหรอ?”
ซามูเอลเกิดมาโดยไม่มีมือซ้าย แขนซ้ายของเขาไม่มีตั้งแต่ข้อมือลงมา
“ใช่ครับ” ซามูเอลพูด “เพราะพวกเขาไม่รู้จักผม พวกเขาอาจคิดว่าเด็กมือเดียวเล่นบาสเก็ตบอลไม่ได้”
“พวกเขาอาจคิดอย่างนั้น แต่ลูกเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมนะ และการไปซ้อมจะช่วยให้ลูกเล่นได้ดียิ่งขึ้น” คุณพ่อพูดด้วยรอยยิ้ม “มาเถอะ รับเสื้อและขวดน้ำไป ไปพบกับทีมกันเถอะ”
ซามูเอลถอนหายใจ “โอเคครับ”
ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในโรงยิม โค้ชก็เดินเข้ามา
“สวัสดีทุกคน! ฉันโค้ชมอนโร เธอต้องเป็นผู้เล่นใหม่ของเราแน่ๆ”
“ใช่ครับ ผมชื่อซามูเอล”
“เราดีใจที่มีเธอมาอยู่ในทีมของเรา” โค้ชมอนโรกล่าว “ไปพบกับเด็กคนอื่นๆ กันเถอะ”
คุณพ่อนั่งบนม้านั่ง ซามูเอลคว้าลูกบอลและเดินตามโค้ชไป
“ฉันอยากแนะนำซามูเอล ผู้เล่นคนใหม่ล่าสุดของเรา” โค้ชมอนโรกล่าว เด็กชายสองสามคนโบกมือให้ซามูเอล “เราโชคดีที่มีเขามาเล่นทันเกมแรกของเรา ฉันคิดว่าเราจะมีทีมที่ยอดเยี่ยม เกมที่ยอดเยี่ยม และฤดูกาลที่ยอดเยี่ยม!”
โค้ชมอนโรเป่านกหวีด และทีมก็เริ่มฝึกท่าต่างๆ ซามูเอลเห็นเพื่อนร่วมทีมบางคนจ้องมองขณะที่เขาเดาะและขว้างลูกบอลด้วยมือขวาของเขา เขาพยายามที่จะไม่ปล่อยให้สิ่งนั้นกวนใจเขา
ระหว่างพักดื่มน้ำ มีเด็กชายคนหนึ่งมานั่งข้างซามู-เอลที่ม้านั่ง “สวัสดี ฉันแจ็คสันนะ เกิดอะไรขึ้นกับมือของนายเหรอ”
“ไม่มีอะไรหรอก ฉันไม่มีมือมาตั้งแต่เกิดแล้ว” ซามูเอลกล่าว
“ฉันไม่เคยเห็นใครเล่นบอลมือเดียวมาก่อนเลยนะ” แจ็คสันกล่าว “นายนี่เก่งจริงๆ”
ซามูเอลยิ้ม “ขอบใจ”
โค้ชมอนโรเป่านกหวีดอีกครั้ง “ในช่วง 30 นาทีสุดท้าย เราจะเล่นเกมซ้อมกัน” เขาจัดเด็กๆ ออกเป็นสองทีม ซามูเอลดีใจที่แจ็คสันอยู่ในทีมของเขา
เหลือเวลาอีก 1 นาทีในเกม ทั้งสองทีมมีคะแนนเท่ากัน เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งของซามูเอลได้บอลและมองไปรอบๆ เพื่อหาคนส่งบอลให้ ซามูเอลอยู่ใกล้ๆ พร้อมที่จะรับบอล แต่เด็กชายส่งต่อให้แจ็คสันแทน
แจ็คสันวิ่งเข้าไปสองสามก้าว จากนั้นเขาก็เห็นซา-มูเอลและส่งบอลให้เขา ซามูเอลรับลูกบอล หันหลังแล้วโยนไปที่เป้า
วิ้ป! ลูกบอลลงเป้าในขณะที่โค้ชมอนโรเป่านกหวีด ทีมของซามูเอลส่งเสียงเชียร์
“เยี่ยมมาก” ซามูเอลพูดกับแจ็คสันขณะพวกเขาเดินไปที่ม้านั่ง
“ยิงได้ดีมาก” แจ็คสันกล่าว “คนอื่นๆ จะได้เรียนรู้ว่ามือข้างหนึ่งเพียงพอสำหรับเล่นบาสเก็ตบอล”
ซามูเอลยิ้มและโบกมือให้แจ็คสัน เขามีความรู้สึกว่าโค้ชมอนโรพูดถูก มันจะเป็นทีมที่ยอดเยี่ยม เกมที่ยอดเยี่ยม และฤดูกาลที่ยอดเยี่ยม
ภาพประกอบโดย แซนดรา อีเด