แค่ชิ้นเดียวเองเหรอครับ?

ทอดด์นั่งนิ่งๆ ไม่ได้ระหว่างการประชุมศีลระลึก เขาแกว่งขาไปมา เขานั่งยุกยิก

ทอดด์ชอบนั่งตักคุณพ่อที่โบสถ์ แต่วันนี้คุณพ่อออกนอกเมือง “ทอดด์” คุณแม่กระซิบ “ถึงเวลาต้องแสดงความคารวะระหว่างศีลระลึกแล้ว” เธอให้นิตยสาร เพื่อนเด็ก แก่เขา

ทอดด์มองไปที่ภาพ แต่ไม่นานเขาก็เบื่อที่จะอยู่นิ่งๆ เขาจับมือน้องสาวของเขาที่ชื่อซาราห์ เธอใช้นิ้วเล็กๆ เกี่ยวนิ้วของเขา ทอดด์ยิ้ม

ไม่นานถาดขนมปังก็ส่งผ่านไปหาเขา ทอดด์รู้สึกหิว เขาใช้สองมือหยิบขนมปังไว้จำนวนมาก คุณแม่ขมวดคิ้ว เธอพูดว่า “ครั้งหน้า หยิบแค่ชิ้นเดียวนะ”

หลังการประชุม คุณแม่ยิ้มให้ทอดด์ “ขอบคุณที่ช่วยซา-ราห์ตอนที่คุณพ่อไม่อยู่นะ”

ทอดด์ชอบช่วยคุณแม่ที่โบสถ์ เขานึกถึงขนมปังทั้งหมดที่เขาหยิบออกมา

“ผมขอโทษที่กินขนมปังเยอะเกินไปครับ ทำไมเราถึงหยิบได้แค่ชิ้นเดียวครับ?” เขาถาม

คุณแม่กอดทอดด์ “เราไม่ได้หยิบขนมปังมาเพราะเราหิว แต่เราหยิบมาเพื่อระลึกถึงพระเยซู เราหยิบเพียงชิ้นเดียวเพื่อทุกคนจะได้มีชิ้นขนมปังที่จะระลึกถึงพระเยซู”

ทอดด์พยายามอย่างมากที่จะแสดงความคารวะระหว่างโบสถ์ในสัปดาห์หน้า เขาหยิบขนมปังชิ้นเดียว เขามีความสุขที่ระลึกถึงพระเยซูได้ เขาอยากช่วยให้คนอื่นระลึกถึงพระเยซูเช่นกัน